ΝΕΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΜΑΚΟ

Πριν από λίγες μέρες η οικογένεια Αγγελοπούλου άφησε μέσα σε μία μέρα 450 ανέργους, καταρρίπτοντας το πρόσχημα ότι οι απολύσεις γίνονται μόνο λόγω έλλειψης ρευστότητας: κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η συγκεκριμένη οικογένεια έχει οικονομικά προβλήματα. Η κίνηση αυτή, αν και ήταν η πλέον προκλητική μέχρι σήμερα, εντάσσεται στη λογική των εργοδοτών ότι την κρίση θα πληρώσουν αποκλειστικά οι εργαζόμενοι, παρόλο που αυτοί οι τελευταίοι έχουν τα μικρότερα περιθώρια για θυσίες, αλλά και καμία συμμετοχή στους λόγους για τους οποίους δημιουργήθηκε η κρίση. Κι ο λόγος είναι ότι απόλυτη προτεραιότητα για τους εργοδότες είναι η διατήρηση (και αύξηση) των κερδών τους, γι’ αυτό και δεν προβαίνουν σε καμία κίνηση που θα μπορούσε να προσφέρει μίνιμουμ προστασία στους ανθρώπους που έκαναν τις επιχειρήσεις τους κερδοφόρες.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η εργοδοσία της ΙΜΑΚΟ, που έσπευσε με αφορμή το κλείσιμο του «Ελεύθερου Τύπου» να απολύσει τέσσερις από τους πιο χαμηλόμισθους εργαζόμενους, αδιαφορώντας παντελώς, όπως και η οικογένεια Αγγελοπούλου, για τις συνέπειες που έχει αυτό στις οικογένειες των εργαζομένων, κάποιοι από τους οποίους έχουν μικρά παιδιά.
Η ΙΜΑΚΟ μετρά ήδη δεκάδες απολύσεις μέσα σε ενάμιση χρόνο, και είναι προφανές πως δεν υπάρχει τέλος σ’ αυτή την πρακτική. Η απόφαση να μην θυσιάσει τίποτε η εργοδοσία δείχνει ειλημμένη, και οι απολύσεις συνεχίζονται, παρόλο που οι ανάγκες τουλάχιστον σε συντάκτες, διορθωτές και γραφίστες είναι μεγάλες. Τη στιγμή που τα περιοδικά έχουν ομάδες από έναν ως τέσσερις συντάκτες (πολλοί από τους οποίους δουλεύουν με μπλοκάκι, αν και καλύπτουν θέσεις πλήρους απασχόλησης) και δεκατέσσερις διορθωτές καλούνται να δουλέψουν για οκτώ περιοδικά (δύο από τα οποία εβδομαδιαία και με υψηλές πωλήσεις), βλέπουμε ανθρώπους που πρόσφεραν σημαντικά με τη δουλειά τους να διώχνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Έτσι όχι μόνο χάνεται η πολύτιμη προσφορά των ανθρώπων που απολύονται, αλλά ο φόρτος εργασίας για όσους μένουν διπλασιάζεται και τριπλασιάζεται.
Κανείς δεν μπορεί αυτήν τη στιγμή να νιώθει σίγουρος ότι θα έχει θέση εργασίας αύριο, όσο καλή δουλειά κι αν κάνει, όσο κι αν έχει προσφέρει τα προηγούμενα χρόνια για να σταθεί και να αναπτυχθεί η εταιρεία, να γίνει αυτή που είναι σήμερα. Εργαζόμενοι που δούλευαν διπλοβάρδιες χωρίς υπερωριακή ή νυχτερινή αποζημίωση για να εξασφαλίσουν το καλύτερο αποτέλεσμα της δουλειάς τους βλέπουν ότι όχι μόνο δεν έχουν αντίκρισμα ο κόπος και οι θυσίες τους, αλλά ότι μπορεί να βρεθούν άνεργοι με τη μεγαλύτερη ευκολία, χωρίς καμία ηθική αναστολή.
Γι’ αυτούς τους λόγους, θεωρούμε ότι πρέπει:
Α) Όχι μόνο να ανακληθούν τουλάχιστον οι τελευταίες τέσσερις απολύσεις που έγιναν στην εταιρεία, αφού οι ανάγκες εξακολουθούν να είναι μεγάλες, αλλά και να γίνουν επιπλέον προσλήψεις και
Β) Η εταιρεία να δεσμευτεί ότι δε θα προβεί σε καμία απόλυση και ότι σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία θα στηρίξει με τη σειρά της εμπράκτως τους εργαζόμενους που τη στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια.

Επιτυχημένη η απεργία στον Περιοδικό Τύπο

Με μεγάλη συμμετοχή και παρά τις έντονες πιέσεις οι εργαζόμενοι στην εταιρεία Περιοδικός Τύπος Α.Ε. έδωσαν τη δική τους απεργιακή απάντηση στην συνεχιζόμενη εδώ και 7 μήνες υποβάθμιση της ζωής και της εργασίας τους. Έδωσαν ένα αγώνα αξιοπρέπειας, διεκδικώντας το αυτονόητο: να πληρώνονται για την εργασία που παρέχουν.
Η εργοδοσία με προφανή στόχο να δημιουργήσει συναισθηματικές αναστολές χρησιμοποίησε διάφορους τρόπους για να «πείσει» τους εργαζόμενους με επιχείρημα την μακρόχρονη λειτουργία της, την επίκληση οικονομικής αδυναμίας και την έως τώρα «φιλεργατική» της στάση, αποδίδοντας μάλιστα σε όσους αντιδρούν την κατηγορία ότι οδηγούν σε κλείσιμο την επιχείρηση. Μόνο που οι εργαζόμενοι βλέπουν την εταιρεία να συρρικνώνεται μέρα με τη μέρα, το προσωπικό να μειώνεται δραματικά, τα περιθώρια αντοχής τους να εξαντλούνται και παρόλα αυτά την οικονομική ανάκαμψη να μην …κάνει την εμφάνισή της. Σε μια περίοδο που οι εργαζόμενοι στον τύπο αποδεικνύονται απλά …αναλώσιμοι, σε μια εποχή που τα εργασιακά δικαιώματα και οι θέσεις εργασίας δέχονται κυριολεκτικά επίθεση, η μόνη δυνατή απάντηση είναι ο αγώνας.
Στην προειδοποιητική 24ωρη απεργία της Δευτέρας 22/6 ενωμένοι οι εργαζόμενοι από όλα τα τμήματα της επιχείρησης - συντάκτες, τεχνικοί, διοικητικοί υπάλληλοι, εργάτες στις αποθήκες - αποφάσισαν την κλιμάκωση των κινητοποιήσεών τους, απαιτώντας:
- την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων,
- την δέσμευση της εργοδοσίας, ότι δεν θα χρησιμοποιήσει την καλοκαιρινή περίοδο για να περάσει δυσμενείς για τους εργαζόμενους μεταβολές.
Είναι επιτακτική ανάγκη τα σωματεία (ΕΣΠΗΤ, ΕΠΠΗΤ, ΕΤΗΠΤΑ, Ένωση Λιθογράφων, Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων) πέρα από την τυπική κάλυψη των κινητοποιήσεων να πάρουν στα χέρια τους τον αγώνα των 120 εργαζομένων, κλιμακώνοντας τις αντιδράσεις και οργανώνοντας δράσεις για την άμεση αποπληρωμή των δεδουλευμένων και την υπεράσπιση όλων των θέσεων εργασίας.

Ακολουθεί το ψήφισμα της απεργιακής συγκέντρωσης των εργαζομένων στον Π.Τ:
"ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ 21/6/2009

Οι εργαζόμενοι της εταιρείας Περιοδικός Τύπος σήμερα 21/6/2009 πραγματοποιήσαμε με επιτυχία 24ωρη προειδοποιητική απεργία ζητώντας:

1. Την άμεση αποπληρωμή των δεδουλευμένων
2. Την εξασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας

Υπενθυμίζουμε ότι δεν έχουμε λάβει ακόμη καμία σαφή απάντηση για ημερομηνία πληρωμής, ούτε ένα σχέδιο για το μέλλον της επιχείρησης.
Οι εργαζόμενοι με την κάλυψη των σωματείων ΕΣΠΗΤ, ΕΤΗΠΤΑ, ΕΠΠΗΤ, Ένωση Λιθογράφων και Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων, τα οποία και προκήρυξαν την απεργία, είμαστε διατεθειμένοι να προχωρήσουμε στην κλιμάκωση των κινητοποιήσεων μας με κάθε πρόσφορο τρόπο, απαιτώντας:

1. Άμεση καταβολή όλων των δεδουλευμένων
2. Έγγραφη δέσμευση ότι δεν θα υπάρξει καμιά δυσμενής μεταβολή στην εταιρεία μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Για τον καλύτερο συντονισμό των ενεργειών μας καλούμε την επόμενη εβδομάδα σε γενική συνέλευση όλους τους συναδέλφους και ζητάμε από τα ανωτέρω αναφερόμενα σωματεία να συνδράμουν και στη συνέχεια του αγώνα μας."

Αιφνιδιαστικό λουκέτο σε Ελ.Τύπο - CITY FM

Με μια απόφαση- σταθμό για την εργοδοτική πρακτική που θα δοκιμαστεί από δω και πέρα στο σύνολο της βιομηχανίας των ΜΜΕ και του Τύπου, η οικογένεια Αγγελόπουλου αποφάσισε να ...εκκαθαρίσει το δικαίωμα εκατοντάδων συντακτών, τεχνικών και διοικητικών υπαλλήλων τους στην εργασία, μετά την απόφαση της 19ης Ιουνίου για λουκέτο στις εφημερίδες «Ελεύθερος Τύπος» και «Τύπος της Κυριακής» και στο ραδιοφωνικό σταθμό CITY. Όλα έγιναν εν κρυπτώ, αιφνιδιάζοντας ακόμα και διευθυντικά στελέχη, προφανώς, για να «κοπούν τα πόδια» σε όσους θα ήθελαν να αντιδράσουν.
Ο Θόδωρος και η Γιάννα Αγγελόπουλου θα βάλουν προφανώς πλώρη για άλλες επιχειρηματικές μπίζνες, αφού οδήγησαν τα προαναφερθέντα «καράβια» στην ξέρα «πνίγοντας» τη δουλειά, τους κόπους και τα όνειρα εκατοντάδων εργαζόμενων. Αυτοί είναι άλλωστε τα θύματα του «πολέμου» που έχει κηρύξει η εργοδοσία και που βιώνουμε όλο και πιο έντονα το τελευταίο διάστημα της καπιταλιστικής κρίσης, με απολύσεις, παραπέρα ελαστικοποίηση της εργασίας, καθήλωση μισθών, 4ήμερα κ.α.
Παρόμοιο σκηνικό διαμορφώνεται και το χώρο των περιοδικών. Πρόσφατα, η εταιρεία Δάφνη ΑΕ έβαλε λουκέτο σε ένα άλλο γνωστό γυναικείο περιοδικό, το Diva, ενώ ο Περιοδικός Τύπος ΑΕ και άλλες μικρότερες εταιρείες καθυστερούν πλέον σε μόνιμη βάση μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές 2-3 μηνών, κρατώντας σε ομηρία τους εργαζόμενους.
Είναι φανερό ότι η απόφαση για λουκέτο στον Ελεύθερο Τύπο, ένα από τα «βαριά» ονόματα στο χώρο των ΜΜΕ, θα αποτελέσει ένα είδος «πειραματικού εργαστήριου» για τα αφεντικά της ενημέρωσης για το πώς θα κινηθούν από δω και πέρα. Θα μετρήσουν αντιδράσεις. Και αν δεν υπάρξουν, θα προχωρήσουν κι άλλοι... Με αυτή την οπτική πρέπει να αντιμετωπίσουμε ΟΛΟΙ οι εργαζόμενοι του κλάδου την εξέλιξη αυτή. Για αυτό, η απάντηση δεν πρέπει να είναι μόνο υπόθεση των εργαζομένων του ομίλου, αλλά του συνόλου των εργαζόμενων στα ΜΜΕ. Αν αυτή η σαρωτική επίθεση της εργοδοσίας περάσει αναπάντητη τότε τα χειρότερα έπονται!
Αυτό που απαιτείται είναι:
1. Αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη στους εργαζόμενους στο Ελεύθερο Τύπο και τον CITY και τις όποιες αγωνιστικές αποφάσεις αυτοί λάβουν.
2. Έκτακτες γενικές συνελεύσεις σε όλες τις εφημερίδες και τα μεγάλα περιοδικά, ώστε να μιλήσουν και να αποφασίσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι δυναμικές μορφές αντίδρασης σε όσα μας ετοιμάζουν χωρίς την έγκρισή μας.
3. Κοινό απεργιακό μέτωπο ΟΛΩΝ των σωματείων ενάντια στο «δικαίωμα» των εργοδοτών να ανοιγοκλείνουν όποτε θέλουν έντυπα, να πετούν σαν αναλώσιμα αντικείμενα τους εργαζόμενους. Για να απαγορευθούν οι απολύσεις και να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας των εργαζόμενων. Για να αποσπαστούν πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και να σπάσει η αλυσίδα της λιτότητας και των μισθολογικών περικοπών. Για το δικαίωμα στη σταθερή, πλήρη και ανθρώπινη εργασία για όλους τους εργαζόμενους στο χώρο των ΜΜΕ.

Με 24ωρη απεργία απαντούν οι εργαζόμενοι στον Περιοδικό Τύπο

Προειδοποιητική απεργία για τη Δευτέρα 22 Ιουνίου αποφάσισαν οι εργαζόμενοι της εταιρείας Περιοδικός Τύπος Α.Ε. μετά την άρνηση της εργοδοσίας να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις για την αποπληρωμή των δεδουλευμένων. Ύστερα από επτά μήνες καθυστερήσεων στις καταβολές μισθών και αλλεπάλληλες υποσχέσεις οι οποίες αναιρούνται στη συνέχεια, οι 120 περίπου εργαζόμενοι σήμερα εργάζονται χωρίς να έχουν πληρωθεί τους μισθούς Απριλίου και Μαΐου.
Στο ίδιο χρονικό διάστημα οι τίτλοι των περιοδικών συνεχίζουν να κυκλοφορούν κανονικά, τα έσοδα από τις πωλήσεις μπαίνουν στα ταμεία της επιχείρησης, ενώ οι εργαζόμενοι έχουν παραδώσει ή προετοιμάζουν να παραδώσουν τις εκδόσεις όλων των καλοκαιρινών μηνών, εισπράττοντας υποσχέσεις για πληρωμή δυο μισθών τον ...Αύγουστο που η εταιρεία είναι κλειστή!
Φαίνεται ότι η υπομονή που έχουν δείξει ως τώρα οι εργαζόμενοι και η υπεύθυνη στάση τους για την απρόσκοπτη έκδοση των περιοδικών, έχει εκληφθεί από την εργοδοσία ως αδυναμία και εν λευκώ αποδοχή των όποιων επιχειρηματικών σχεδίων ετοιμάζει στις πλάτες των εργαζομένων.
Οι τέσσερις συνδικαλιστικές ενώσεις – ΕΣΠΗΤ, ΕΠΗΤ, ΕΤΗΠΤΑ και Λιθογράφων – προχώρησαν σε καταγγελία στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, ενώ οι εργαζόμενοι ετοιμάζουν τα επόμενα βήματα της αντίδρασής τους.

Κλείνει την DIVA η ΔΑΦΝΗ

Την αναστολή έκδοσης του μηνιαίου γυναικείου περιοδικού DIVA ανακοίνωσε στους εργαζόμενους η εταιρεία ΔΑΦΝΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ του ομίλου ΑΝΤΕΝΝΑ.

Όπως κυνικά ομολογεί η διοίκηση, τα δύο τελευταία χρόνια το περιοδικό ήταν «ανάμεσα στις πρώτες θέσεις μεταξύ των γυναικείων τίτλων σε αναγνωσιμότητα και σε μέσο όρο κυκλοφορίας, ενώ ενισχύθηκαν και τα διαφημιστικά του έσοδα».

Παρόλα αυτά, αφού πήρε τους μεγάλους τζίρους, κι αφού έστυψε τους εργαζόμενους, αναγκάστηκε να... αποστρατευτεί, αφού η «δυσμενής οικονομική συγκυρία δεν επέτρεψε στο περιοδικό να κεφαλαιοποιήσει όσο προβλεπόταν, τις θετικές αυτές αλλαγές και να συνεχίσει να αυξάνει τα διαφημιστικά του έσοδα».

Αυτά είναι τα νέα ήθη, που βρίσκουν την ευκαιρία να εμπεδωθούν με την καραμέλα της οικονομικής κρίσης: «αφού δεν κερδίζουμε όσα θέλουμε, το κλείνουμε πάραυτα». Ποιος εκδότης νοιάζεται τώρα για περιοδικά και τα τοιαύτα; Τζίροι να γίνονται. Όλα τα άλλα είναι αναλώσιμα και ανακυκλώσιμα - μεταξύ αυτών και οι εργαζόμενοι.

Οι φήμες που κυκλοφορούν τώρα στους διαδρόμους της εταιρείας λένε ότι πρόκειται να μείνει στο δρόμο ένας πολύ μεγάλος αριθμός εργαζομένων.

ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ… ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Οι μισθωτοί εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων, αλλά και οι εξωτερικοί συνεργάτες στο εκδοτικό συγκρότημα Περιοδικός Τύπος μετρούν ήδη 8 μήνες από τότε που ξεκίνησαν τα ταμειακά προβλήματα στην επιχείρηση. Αντιμετωπίζουν έντονο πρόβλημα επιβίωσης αφού οι καθυστερήσεις μισθών ξεπερνούν τους δυο μήνες, ενώ για τους εξωτερικούς συνεργάτες φθάνουν τους τέσσερις μήνες!
Οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με το δίλημμα: να στηρίξουν τις επιλογές του επιχειρηματία- ιδιοκτήτη και αδιαμαρτύρητα να δεχθούν να συμπορευτούν στον «αγώνα» που δίνει, ή να προχωρήσουν σε πιο έντονες κινητοποιήσεις, κάτι άλλωστε που υπερψήφισαν στην μαζική γενική συνέλευση που πραγματοποίησαν πριν λίγο καιρό; Μήπως αυτό οδηγήσει σε μεγαλύτερη απαξίωση των περιοδικών και καταλήξει να κλείσει τελικά την επιχείρηση;

Αντί άλλης απάντησης, έχει αξία να εστιάσουμε σε μια αντίστοιχη περίπτωση «υγιούς» επιχείρησης του Τύπου, που άρχισε λόγω κακών επιχειρηματικών επιλογών να «μπάζει νερά» και εν τέλει να οδηγηθεί στην πλήρη απαξίωση του ίδιου του προϊόντος της ενημέρωσης, του εντύπου, των εργαζομένων, του ονόματός της. Μιλάμε για τον Όμιλο Καλοφωλιά που εκδίδει την οικονομική εφημερίδα «Εξπρές» Την εμπειρία καταθέτει η εκπρόσωπος των εργαζομένων της επιχείρησης – μελών της ΕΣΠΗΤ:

“Όσα συμβαίνουν στον Περιοδικό Τύπο τους τελευταίους 7 μήνες (απολύσεις, περικοπές τμημάτων & τίτλων, αποδόμηση του διαφημιστικού τμήματος με κατακόρυφη πτώση διαφημιστικών εσόδων, τεράστιες αποκλίσεις στις ημερομηνίες πληρωμών, αδυναμία εξυπηρέτησης υποχρεώσεων κ.λπ.) προσομοιάζουν επικίνδυνα σε αυτά που ξεκίνησαν να συμβαίνουν στον όμιλο Καλοφωλιά και την εφημερίδα Εξπρές, από το 2004. Μια ιστορία η οποία το α’ εξάμηνο του 2009 (δηλαδή ύστερα από πέντε χρόνια) φαίνεται να λήγει άδοξα, καθώς ο τίτλος της εφημερίδας πνέει τα λοίσθια, οι περίφημες κάποτε 52 εβδομαδιαίες ειδικές εκδόσεις του ομίλου έχουν πάψει να βγαίνουν (και το δημοσιογραφικό τμήμα έχει ουσιαστικά διαλυθεί) εδώ και 10 περίπου μήνες, ενώ ο μακροβιότερος τίτλος περιοδικού του Ομίλου, το «Τουρισμός & Οικονομία» βγαίνει όποτε είναι δυνατόν από δύο απλήρωτους συντάκτες στη λογική του outsourcing.

Η ιστορία της Εξπρές θα μπορούσε να αποτελεί case study για τους επιχειρηματίες, για το πώς «μπορείτε να χρεοκοπήσετε μια υγιή επιχείρηση»… αλλά αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα των εργαζομένων. Γιατί την ίδια στιγμή η άνευρη και συμβιβασμένη λογική αντίδρασης των εργαζομένων του ομίλου τα τελευταία 5 χρόνια, αποτελεί από την άλλη, μάθημα προς αποφυγή για όλους τους υπόλοιπους συναδέλφους σε όλα τα άλλα «μαγαζιά» του Τύπου. Τι τακτική ακολούθησαν οι συνάδελφοι στην Εξπρές; Όταν το 2004 ξεκίνησαν οι καθυστερήσεις πληρωμών (τότε δεν υπήρχε κρίση, αλλά μια κάκιστη επιχειρηματική επιλογή που «βούλιαξε» τα ταμεία του ομίλου) οι εργαζόμενοι –συντάκτες, τεχνικοί, διορθωτές, διοικητικό προσωπικό- αποφάσισαν να «βοηθήσουν» το μαγαζί δεχόμενοι την μηνιαία καθυστέρηση πληρωμών, δείχνοντας καλή θέληση. Ο ένας μήνας έγινε εν ριπή οφθαλμού δύο μήνες και ύστερα δυόμιση. Ξεκίνησαν οι πρώτες συνελεύσεις εργαζομένων (καθώς όπως αποδείχθηκε το 2 ½ ήταν το «όριο συναγερμού» για όλους) στις οποίες ωστόσο δεν αποδεικνυόταν η τάση δυναμικής αντίδρασης, για να μην οδηγήσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι το «μαγαζί σε κλείσιμο». Η κατάσταση αυτή με μικρές διαφοροποιήσεις και αποκλίσεις συνεχιζόταν για δυο-τρία χρόνια. Μόλις οι 2 μήνες πλησίαζαν τους τρεις, εμφανίζονταν τα σωματεία, οι εργαζόμενοι απειλούσαν με κινητοποιήσεις και ως δια μαγείας την ίδια ημέρα ξαφνικά βρίσκονταν χρήματα και αποπληρωνόταν ο «περίσσιος» μήνας.

Όταν ύστερα από δύο χρόνια το πράγμα ωρίμασε και οι εργαζόμενοι ήταν πια έτοιμοι για πιο συλλογικές δράσεις, η εργοδοσία (την οποία επιδοτούσαν ουσιαστικά με την απλήρωτη εργασία τους) βρήκε άλλους διασπαστικούς τρόπους: αποπλήρωνε τον περίσσιο μήνα (για πλήρη αποπληρωμή χρεωστουμένων δεν συζητάμε βέβαια) στα τμήματα «υψηλού κινδύνου», δηλαδή το πιεστήριο, τους τεχνικούς και έπειτα τους δημοσιογράφους και άφηνε για το τέλος (αν το θυμόταν και αν αντιδρούσαν) τους διοικητικούς, τους εξωτερικούς συνεργάτες και όσους δεν είχαν καμία συνδικαλιστική κάλυψη.
Κάθε φορά δε, που οργανωνόταν συνέλευση, ξανά ως δια μαγείας από τα έως τότε άδεια ταμεία «φύτρωναν» λεφτά για τους επικεφαλής τμημάτων και όσους ήθελαν να «συνεχίσουν να στηρίζουν τον όμιλο». Όλο αυτό το διάστημα, η διοίκηση –βεβαίως- δεν είχε υποβαθμίσει κατά κανένα τρόπο τον τρόπο ζωής της: τα τζιπ cayenne, τα ταξίδια στο εξωτερικό και τα μεγαλεπήβολα σχέδια για glamour περιοδικά έδιναν και έπαιρναν, ενώ πολλάκις απειλήθηκαν ανοιχτά με απόλυση και «αμαύρωση του δημοσιογραφικού τους ονόματος», οι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού συνάδελφοι συντάκτες που τόλμησαν να μιλήσουν ανοικτά.

Το τμήμα πωλήσεων & διαφήμισης σιγά σιγά αποδομήθηκε εντελώς. Σημαντικά και άξια στελέχη αποχώρησαν, τα διαφημιστικά έσοδα κατρακύλησαν, οι b2b εβδομαδιαίες εκδόσεις υποβιβάστηκαν, το φύλλο αποδυναμώθηκε, καθώς οι ρεπόρτερ αναγκάζονταν να κάνουν δύο και τρεις δουλειές και δεν έδιναν σημασία στο πρωτογενές ρεπορτάζ, οι συνεργασίες για συνέδρια-χορηγίες λιγόστεψαν, ο τίτλος έχασε την αίγλη του. Οι άλλοτε 250-300 εργαζόμενοι περιορίστηκαν στο 1/3, έμειναν εργασιακά εγκλωβισμένοι, και το μόνο που δεν άλλαξε είναι η αλαζονεία και η κοροϊδία από την πλευρά της εργοδοσίας, που όσο και αν ήθελε να πείσει ότι οι κινητοποιήσεις θα «έκλειναν» το μαγαζί, απέδειξε με την κακή διοίκησή της ότι το «μαγαζί» το έκλεισε μόνη της. Αυτή τη στιγμή οι εναπομείναντες 90-100 εργαζόμενοι έχουν προχωρήσει μαζικά (ανά σωματείο) αλλά και κατά μόνας σε ασφαλιστικά μέτρα διεκδικώντας όλα τα δεδουλευμένα του 2009 και την διατήρηση των εργασιακών τους δικαιωμάτων. Η εφημερίδα συνεχίζει να βγαίνει αλλά για πόσο; Η διεύθυνση πάντως, συνεχίζει να κάνει τη ζωή της και να εμφανίζεται σε φόρα και συνέδρια, χωρίς να νοιάζεται για τους 6 μήνες –πλέον- απλήρωτους εργαζόμενους, στους οποίους ποτέ δεν έδωσε ούτε μία δέσμευση για έξοδο από αυτό το τέλμα, με αλαζονικές δηλώσεις του τύπου «όποιου δεν του αρέσει να φύγει».

Πέντε χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης σε ένα από τα ιστορικότερα μέσα του οικονομικού Τύπου και οι εργαζόμενοι συζητούν στους διαδρόμους πόσο διαφορετικά μπορεί να ήταν τα πράγματα αν είχαν αντιδράσει δυναμικά από την αρχή, πιέζοντας την διοίκηση να κρατήσει «ζωντανή» την εταιρεία με σαφές στρατηγικό πλάνο. Γιατί πρωτίστως αποδεικνύεται ότι εάν υπάρχει θέληση να κρατηθεί ζωντανή μια επιχείρηση, υπάρχουν τρόποι και η λύση δεν μπορεί ποτέ να είναι ούτε οι περικοπές έμψυχου στελεχιακού δυναμικού, ούτε η οικονομική εξάντληση της εργαζόμενης βάσης που μαθηματικά οδηγεί τα μαγαζιά του Τύπου και σε πλήρη απαξίωση του προϊόντος τους.”

ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ - Αριστερή Πρωτοβουλία Εργαζομένων Συντακτών

Το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και το ανέκδοτο του Χότζα

Με απόφαση της υπουργού Απασχόλησης Φ. Πετραλιά, στις 9 Ιουνίου, εγκρίθηκε ο νέος Κανονισμός του Κλάδου Υγείας του ΕΤΑΠ-Μ.Μ.Ε (Τομείς συντακτών περιοδικού τύπου, εφημεριδοπωλών, τεχνικών τύπου). Όπως έσπευσε να ενημερώσει η ηγεσία του υπουργείου, οι αλλαγές αυτές συμπυκνώνονται στα εξής:
1. Ιατρική περίθαλψη
Επιλογή γιατρού- προσφυγή σε μη συμβεβλημένο γιατρό:
α) Με το προηγούμενο καθεστώς, ο ασφαλισμένος, είχε δικαίωμα να επισκέπτεται τους συμβεβλημένους ιατρούς και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις τους μη συμβεβλημένους
Με τον νέο ενιαίο Κανονισμό δίδεται η δυνατότητα να επισκέπτεται τους συμβεβλημένους ή μη ιατρούς ανεξαρτήτως του επείγοντος.
β) Προστέθηκε το δικαίωμα του ασφαλισμένου να προσφεύγει και σε απογευματινά ιατρεία Κρατικών Νοσοκομείων, Ιδιωτικών Κλινικών, Ιατρικών Κέντρων, κλπ.
2.Οδοντιατρική περίθαλψη
Με την ισχύουσα διάταξη στις δαπάνες για την οδοντιατρική περίθαλψη οι ασφαλισμένοι του Κλάδου Υγείας συμμετείχαν κατά 20%. Με τον Νέο Ενιαίο Κανονισμό το ποσοστό αυτό της συμμετοχής καταργείται. Ωστόσο, το ποσό που χορηγείται παραμένει σε τραγικά χαμηλά επίπεδα...
3. Νοσοκομειακή περίθαλψη
Με την ισχύουσα διάταξη η νοσοκομειακή περίθαλψη παρέχονταν με δαπάνες των Τομέων Υγείας σε μη συμβεβλημένα θεραπευτήρια μόνο σε επείγουσες περιπτώσεις. Με τον Νέο Ενιαίο Κανονισμό καταργείται το επείγον και η νοσοκομειακή περίθαλψη παρέχεται με δαπάνες των Τομέων Υγείας σε συμβεβλημένα ή μη με το Ταμείο θεραπευτήρια κάθε είδους ή σε Δημόσια, Δημοτικά, θεραπευτήρια Κοινωφελών Ιδρυμάτων, τα οποία εγκρίνονται από το Ταμείο.
4.Μαιευτική περίθαλψη- βοήθημα τοκετού
Το εφάπαξ χρηματικό βοήθημα για έξοδα τοκετού, διαμορφώνεται ενιαία και για τους τρεις Τομείς, και ανέρχεται με το νέο Κανονισμό στο 75πλάσιο του ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη (Η.Α.Ε.), όπως αυτό ισχύει και αναπροσαρμόζεται κάθε φορά, δηλαδή 2349,00 Ευρώ, ποσό αναπροσαρμοζόμενο κάθε χρόνο. (Το προηγούμενο: για εφημεριδοπώλες 2.142,40 ευρώ, τεχνικούς τύπου1.690 ευρώ, και συντάκτες 2.204,25 ευρώ).
5.Συμβάσεις του Ταμείου με γιατρούς και κλινικές
Προστέθηκαν στην παροχή της ιατρικής περίθαλψης και οι συμβάσεις με γιατρούς ψυχοθεραπευτές.
6. Πρόσθετη περίθαλψη Προθέσεις και θεραπευτικά μέσα
Στους ασφαλισμένους του Κλάδου Υγείας του Ταμείου και τα μέλη της οικογένειας τους χορηγούνται εκτός των άλλων και δύο ζεύγη κρυστάλλων (γυαλιά) κάθε ένα χρόνο αντί κάθε δύο που ίσχυε μέχρι πρότινος.
7. Συμμετοχή στις Δαπάνες περίθαλψης
Οι άμεσα και έμμεσα ασφαλισμένοι του Κλάδου Υγείας στις δαπάνες των πάσης φύσεως παρακλινικών εξετάσεων, ειδικών θεραπειών, προθέσεων και λοιπών θεραπευτικών μέσων, είχαν συμμετοχή κατά 20% με τον προηγούμενο Κανονισμό. Με τον νέο Κανονισμό, η συμμετοχή γίνεται μηδενική (0%), εκτός από κάποιες συγκεκριμένες, εξαιρετικές περιπτώσεις, στις οποίες ορίζεται ποσοστό συμμετοχής (προθέσεις- ακουστικά βαρηκοΐας).
Η υπουργός Απασχόλησης έσπευσε να δηλώσει ότι «με την απόφαση αυτή κάνουμε πράξη την ασφαλιστική μεταρρύθμιση και προχωράμε στην αναβάθμιση των υπηρεσιών καθώς και στην ανασύνταξη, την τροποποίηση και την συμπλήρωση του προηγούμενου Κανονισμού». Οι όποιες δειλές τροποποιήσεις αποφασίστηκαν, έγιναν σε μια προσπάθεια της κυβέρνησης να «χρυσώσει το χάπι» της αντιδραστικής ασφαληστρικής «μεταρρύθμισης» του νόμου Πετραλιά και των τραγικών συνεπειών που είχε στα ασφαλιστικά δικαιώματα των χιλιάδων ασφαλισμένων του ΤΑΙΣΥΤ και των άλλων «επιστρατευμένων» ταμείων του κλάδου στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.
Όλα αυτά, θυμίζουν το γνωστό ανέκδοτο του Χότζα, με το μικρό σπίτι του χωριάτη που αφού το παραγέμισε με διάφορα πράγματα και ζώα και δε χωρούσε ούτε όρθιος, όταν άρχισε να το αδειάζει, του φάνηκε ....τεράστιο. Όμως το ανέκδοτο της « ασφαλιστικής μεταρρύθμισης», της λεηλασίας του 10% των εισφορών του αγγελιοσήμου, αλλά και της κατάργησης βασικών ασφαλιστικών παροχών (όπως π.χ. τα 300 ευρώ με τα γυαλιά, που όμως φαίνεται, παραμένει στην ασάφεια), η διαιώνιση της εισφοροδιαφυγής (το 27% των εργαζομένων δουλεύει χωρίς καμία ασφαλιστική κάλυψη, με βάση αποκαλυπτικά στοιχεία του ΙΚΑ, ενώ μέσα σε μόλις έναν χρόνο η εισφοροδιαφυγή αυξήθηκε κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες!), και η αύξηση του χρόνου συνταξιοδότησης, έχουν χειροτερεύσει δραματικά την ασφαλιστική πραγματικότητα για τους εργαζόμενους.

Σύντομα νέα αντασφαλιστική «καταιγίδα»
Δεν είμαστε από αυτούς που ...πανηγυρίζουμε για αυτή την εξέλιξη στο Νέο Κανονισμό Υγείας του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ. Γιατί απλώς η κυβέρνηση απλώς μας επιστρέφει με καθυστέρηση δικαιώματα που μας είχε καταργήσει. Κι όχι, από απλοχεριά, αλλά γιατί συνυπολόγισε τόσο τις αντιδράσεις –μικρές έστω- των εργαζόμενων του κλάδου όσο και το πολιτικό κόστος των μέτρων της.
Όμως, συνολικά η κατάσταση χειροτερεύει! Το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα καταρρέει, ταμεία όπως ο ΟΠΑΔ ή ο ΟΑΕΕ είναι βουτηγμένα στα χρέη, ενώ αυξάνονται τα ελλείμματα με δραματικούς ρυθμούς σε όλα τα μεγάλα ταμεία, ώστε σύντομα, όπως ήδη παρήγγειλαν διεθνείς καπιταλιστικοί οργανισμοί (ΔΝΤ, ΟΟΣΑ κ.α.), να μας σερβίρουν κι άλλη ...μεταρρύθμιση που πλέον θα ισοδυναμεί με ισοπέδωση και των τελευταίων δικαιωμάτων μας.
Εμείς, καλούμε όλους τους εργαζόμενους στη βιομηχανία των ΜΜΕ να αγωνιστούμε για ένα πραγματικά Ενιαίο Ταμείο, που θα ενοποιεί προς τα πάνω τα ασφαλιστικά δικαιώματά μας, κάτι που θα εξασφαλίζεται με 10 προϋποθέσεις:
1. Μείωση εργατικών εισφορών και αύξηση εργοδοτικών εισφορών.
2. Χτύπημα της εισφοροδιαφυγής, ενίσχυση μηχανισμών ελέγχου απόδοσης αγγελιοσήμου.
3. Θέσπιση αγγελιόσημου στα λεγόμενα New Media (πόρταλ, διαδικτυακή ΤV κ.α.).
4. Ριζική βελτίωση παροχών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
5. Μείωση ορίων συνταξιοδότησης, πρόωρες συντάξεις για μητέρες, ανάπηρους κ.α.
6.Γενναία αύξηση συντάξεων (κύριας και επικουρικής), διατήρηση του εφάπαξ.
7.Κατάργηση διαχωρισμού ασφαλισμένων με βάση το χρόνο ασφάλισής τους.
8.Ενιαία ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους,.Ένταξη στο Ενιαίο Ταμείο όλων των εργαζόμενων στα ΜΜΕ (και αυτών που τώρα είναι σε ΙΚΑ-ΟΑΕΕ).
9.Απομάκρυνση αποθεματικών από χρηματιστήριο.
10.Έλεγχος του ταμείου και δικαίωμα βέτο από τους εργαζόμενους.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΕΔΩ

ΑΝΤΙΟ ΣΤΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΝΙΚΟ ΔΙΔΑΓΓΕΛΟ

"Παγωμένος" έχει μείνει από το πρωί της Τρίτης 3 Ιουνίου ο κόσμος των ΜΜΕ από τον άδικο χαμό του γραμματέα της ΕΤΙΤΑ Νίκου Διδάγγελου σε τροχαίο δυστύχημα.

Τα συλλυπητήρια και οι τυπικότητες για την οικογένειά του, τους φίλους, τους συντρόφους και συναδέλφους του δεν αρκούν, αλλά κυρίως δεν αρμόζουν στο Νίκο.

Το Νίκο που γνωρίσαμε στους δρόμους, που συναντήσαμε στους αγώνες, που ζυμωθήκαμε σε κοινές διεκδικήσεις. Έναν άξιο άνθρωπο, ακούραστο συνάδελφο που έμπαινε πάντα στην πρώτη γραμμή για τα δικαιώματα του κόσμου της δουλειάς των ΜΜΕ, τεχνικών και μη. Το Νίκο που πίστευε στη δύναμη "να οργανώνεσαι" και πάλευε για αυτήν.

Καλό ταξίδι φίλε Νίκο.

ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ

ΣΚΑ(ε)Ι ...απολύσεις!

Λίγες μέρες πέρασαν από τις εκλογές στην ΕΣΗΕΑ και οι εργοδότες άρχισαν το «χορό» των απολύσεων. Πρώτος σέρνει το... χορό ο τηλεοπτικός Σκάι που μάλιστα απέλυσε μέσω... τραπέζης δημοσιογράφους, που βρήκαν στο λογαριασμό τους, εκτός από το μηνιάτικο και την αποζημίωσή τους, χωρίς άλλη ειδοποίηση!
Οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι του σταθμού αντιδρώντας άμεσα στην εργοδοτική πρόκληση συγκάλεσαν γενική συνέλευση την Παρασκευή 20 Μαΐου και αποφάσισαν κινητοποιήσεις. Ακολουθεί το ψήφισμα της συνέλευσής τους.

*ΨΗΦΙΣΜΑ Της Γενικής Συνέλευσης των δημοσιογράφων στον ΣΚΑΪ ΤV

"Εμείς, οι δημοσιογράφοι της Τηλεόρασης του ΣΚΑΪ διαμαρτυρόμαστε εντονότατα για τις συνεχόμενες και κλιμακούμενες απολύσεις που παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα στον εργασιακό μας χώρο. Ανησυχούμε ότι οι απολύσεις αυτές ενδέχεται να σηματοδοτούν την αλλαγή του ενημερωτικού χαρακτήρα του σταθμού, όπως αυτός ορίζεται από το νόμο και την άδεια λειτουργίας του. Η εξέλιξη αυτή, εκτός από την υποβάθμιση του προϊόντος του σταθμού, θέτει σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας μας. Είμαστε ιδιαιτέρως ενοχλημένοι επίσης και από τον τρόπο με τον οποίο κοινοποιήθηκαν οι συγκεκριμένες απολύσεις, καθώς οι συνάδελφοί μας ενημερώθηκαν για την απόλυσή τους – όχι από τον επικεφαλής Διευθυντή τους- αλλά από τον Προσωπάρχη και αυτό κατόπιν δικής τους πρωτοβουλίας, καθώς ανακάλυψαν ότι στον Τραπεζικό τους λογαριασμό μαζί με τον μισθό του Μαϊου, είχαν κατατεθεί από νωρίς το πρωί τα επιδόματα και η αποζημίωση που δικαιούνταν ως απολυμένοι. Δια του παρόντος λοιπόν δηλώνουμε ότι οι απολύσεις, που έχουν ξεκινήσει από τα τέλη Δεκεμβρίου του 2008 και κλιμακώνονται, κρίνονται από το σύνολο των δημοσιογράφων του ΣΚΑΪ ως απαράδεκτες. Είμαστε πλήρως αντίθετοι και θα αντιδράσουμε δυναμικά σε περαιτέρω κλιμάκωση των απολύσεων στο μέλλον.
Για όλους αυτούς τους λόγους και θέλοντας να προστατεύσουμε την εργασία μας, αποφασίζουμε τη διενέργεια προειδοποιητικής τρίωρης στάσης εργασίας από τις 16.00 ως τις 19.00 σε ημέρα που θα ορίσει το Σωματείο μας, διεκδικώντας:
-Τη διατήρηση του ενημερωτικού χαρακτήρα του σταθμού
-Την ανάκληση των απολύσεων-Τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας όλων των εργαζομένων του ΣΚΑΪ.

Οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι στην Τηλεόραση του ΣΚΑΪ"