Eδώ Πάτρα...ΚΑΤΕΔΑΦΙΖΟΜΕΘΑ!

«Το απόστημα έσπασε», «Καιρός ήταν να κατεδαφιστεί το αίσχος», «Επιτέλους έκλεισε μια πληγή 12 χρόνων»… Οι παραπάνω τίτλοι "κοσμούσαν" τα πρωτοσέλιδα τοπικών εφημερίδων την επομένη της κατεδάφισης του πρόχειρου καταυλισμού των προσφύγων στην Πάτρα.
Η επιχείρηση της αστυνομίας με την ονομασία «καθαρή πόλη» ενέπνευσε επίσης, κατά τις επόμενες ημέρες της «εκκαθάρισης», τίτλους και μπουμάκια σε εφημερίδες και τηλεοπτικούς σταθμούς.
Εφημερίδες που υποστηρίζουν την κυβέρνηση βρέθηκαν ξαφνικά να έχουν την ίδια γραμμή με τις εφημερίδες της αντιπολίτευσης στο «μείζον» για την πόλη πρόβλημα των μεταναστών: με την αστυνομία να έχει τον πρώτο λόγο, με μια διαδικασία κατεδάφισης με πολλές παρατυπίες, με τα δικαιώματα των προσφύγων και τις διεθνείς συμβάσεις να κατεδαφίζονται μαζί με τα παραπήγματα του καταυλισμού, κανείς δεν βρέθηκε να «ψάξει» τίποτα από τα παραπάνω χάριν της ενημέρωσης του πολίτη.
Βλέπετε, η γραμμή ήταν μία: «είμαστε με την πόλη» -και όχι με τους μετανάστες-, είμαστε με τους 9 στους 10 Πατρινούς που επιθυμούσαν την κατεδάφιση του καταυλισμού, αφού πρώτα κάποιοι φρόντισαν να τους βομβαρδίζουν καθημερινά για τον κίνδυνο των επιδημιών που ελλοχεύει, για τους πιθανούς τρομοκράτες της Αλ Κάιντα που διέρχονται από την Πάτρα σταθμεύοντας στη «μικρή Καμπούλ», για την εγκληματικότητα των μεταναστών, για την πτώση της τιμής των οικοπέδων σε όποια περιοχή θα επιχειρείτο να δημιουργηθεί κέντρο φιλοξενίας, για…, για…, για…
Ο πρόχειρος καταυλισμός των προσφύγων δεν υπάρχει πια. Το πρόβλημα της μετανάστευσης παραμένει στην Πάτρα. Αναζητείται ανεξάρτητη ενημέρωση…

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Ενότητα και ενοποίηση των αγώνων για την ανατροπή

Το κείμενο που ακολουθεί, αποτελεί προσωπική άποψη ενός εκ των απολυμένων εργαζόμενων του Ελεύθερου Τύπου, του συναδέλφου δημοσιογράφου Γιάννη Αγγέλη. Γράφτηκε πριν από την υπογραφή του Πρακτικού Διαβούλευσης και Συμφωνίας μεταξύ των απολυμένων και του εκκαθαριστή,στις 16/7/09, που προβλέπει ότι μέχρι 31/8/2009 θα καταβληθούν οι πλήρεις τακτικές αποδοχές, η αναλογία Δώρου Χριστουγέννων 2009, η αποζημίωση μη ληφθείσας αδείας 2009 και η νόμιμη αποζημίωση απόλυσης. Για την ιστορία, να πούμε ότι επίσης συμφωνήθηκε και η καταβολή πρόσθετης αποζημίωση απόλυσης ύψους 1.800.000 ευρώ, που θα διαμοιραστεί ισόποσα σε όλους τους απολυμένους.

"Το κλείσιμο του Ελεύθερου Τύπου και του ραδιοφωνικού σταθμού City, μαζί με την απώλεια των θέσεων εργασίας 450 εργαζομένων έχει προκαλέσει ένα συνολικότερο σοκ στον εργασιακό χώρο των ΜΜΕ, καθώς φαίνεται να είναι η απαρχή μαζικών απολύσεων σε πολλά άλλα ΜΜΕ.Η αντίληψη όμως που έχουμε ως δημοσιογράφοι, τεχνικοί, κ.α. εργαζόμενοι συνολικά στο χώρο του Τύπου για τα πραγματικά αίτια των εξελίξεων αυτών φαίνεται να είναι πολύ πίσω από την πραγματικότητα καθώς είτε αντιμετωπίζεται σαν ένα στεγνό θέμα ελλειμμάτων στους ισολογισμούς εταιρειών των Μέσων, είτε αποδίδεται σε επιλογές στο εσωτερικό της κρίσης των κομμάτων διαχείρισης της πολιτικής εξουσίας.
Η αλήθεια είναι ότι η κρίση έχει προκαλέσει ένα ντόμινο αλλαγών στον τρόπο ύπαρξης των ΜΜΕ στις νέες οικονομικές συνθήκες και στην πρωτοφανή διαπλοκή τους με τα κέντρα εξουσίας στην οικονομία, την πολιτική, το κράτος. Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ στο «σεισμό» αυτό έχουν ήδη αρχίσει να σφαγιάζονται στο βωμό αυτών των ανατροπών λόγω της στάσης της ηγεσίας της ΕΣΗΕΑ έχουν παγιδευτεί σε απομονωμένες αντιδράσεις, λιγότερο ή περισσότερο δυναμικές που κινδυνεύουν με εκφυλισμό εάν παραμείνουν έτσι.
Κάθε κινητοποίηση για το δικαίωμα στη δουλειά και την ποιότητα της δημοσιογραφικής δουλειάς μας, με απαρχή τις κινητοποιήσεις στον Ε.Τ. και τον City, πρέπει να γίνει βήμα για την ενότητα και απεξάρτηση των εργαζόμενων του κλάδου μας από αυτή την παγίδα και την ενοποίηση των αγώνων μας με τους απολυμένους στα εργοστάσια, τις υπηρεσίες, τους μετανάστες, για την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης και των κολαούζων της."

Η "Διακήρυξη της Βάρνας": Ένα αμφιλεγόμενο πρόγραμμα δράσης της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων

Θα είδατε οι περισσότεροι μια πρόσφατη ανάρτηση στο site της ΕΣΠΗΤ, με τη «Δήλωση της Βάρνας», μια απόφαση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (EFJ). Η απόφαση προέκυψε στην ετήσια συνάντηση της EFJ που έγινε τον περασμένο Μάη και αφορά την αντιμετώπιση της αυξανόμενης οικονομικής και επαγγελματικής κρίσης στα ΜΜΕ. Στη συνάντηση συμμετείχε και εκπρόσωπος του Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ. Στην απόφαση, που μπορείτε να βρείτε εδώ, διαπιστώνουμε έκπληκτοι πολλά πράγματα που δεν ταιριάζουν σε μια Ομοσπονδία η οποία μιλά για τα συμφέροντα των δημοσιογράφων.
Ας τα πάρουμε από την αρχή. Από τη Δήλωση... απουσιάζουν οι εργοδότες, οι εκδότες και οι καναλάρχες, που ανοιγοκλείνουν ΜΜΕ, πετούν χιλιάδες συναδέλφους στην ανεργία, προωθούν την ελαστική εργασία, γενικεύουν το μπλοκάκι. Ούτε όμως και μια αράδα για την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις κυβερνήσεις που με την πολιτική τους πλήττουν θεμελιώδη εργασιακά, μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα όχι μόνο των δημοσιογράφων, αλλά όλων των εργαζόμενων στα ΜΜΕ και γενικότερα. Το αντίθετο υπάρχει στη Δήλωση της Βάρνας: «τσάι και συμπάθεια» για την Κομισιόν και τους επιχειρηματίες της ενημέρωσης.
Επίσης, από τη Δήλωση μαθαίνουμε και μερικά καινούργια πράγματα. Όπως π.χ. ότι τα media παίζουν καθοριστικό ρόλο στην οικοδόμηση της Δημοκρατίας στην Ευρώπη. Κι εμείς που νομίζαμε ότι τα τελευταία 20 χρόνια (τουλάχιστον) η Δημοκρατία στην Ευρώπη μάλλον αποδομείται, παρά οικοδομείται, τι θα πρέπει να σκεφτούμε τώρα; Ας υποθέσουμε όμως ότι η Δήλωση εκφράζει απλώς μιαν ευχή. Αν είναι έτσι, σωστά τίθενται στο κείμενο τα θέματα των συνθηκών εργασίας μας και των συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων. Πόθεν όμως προκύπτει ότι αυτά αποτελούν την ψυχή των δημοκρατικών ΜΜΕ; Ένα ΜΜΕ είναι αντιδημοκρατικό επειδή απλώς οι δημοσιογράφοι του δεν έχουν καλές επαγγελματικές αρχές και συνθήκες εργασίας; Μήπως είναι λίγο διαφορετικό το πράγμα; Γιατί μέχρι τώρα νομίζαμε ότι οι ιδιοκτήτες, η αγορά και η προσμονή του κέρδους είναι αυτά που κινούν το χώρο των ΜΜΕ. Κι αυτά δεν ορίζουν Δημοκρατία, από τη στιγμή μάλιστα που η συγκέντρωση των Μέσων σε λίγα χέρια δημιουργεί τυπικά και άτυπα καρτέλ ενημέρωσης.
Ας το δούμε κι αλλιώς: Θα είχε δίκιο αν έλεγε κάποιος ότι «η ενημέρωση είναι η ψυχή της δημοκρατίας». ΟΜΩΣ:
α) αυτό είναι τόσο γενικό που μπορεί να σημαίνει είτε κάτι καλό είτε κάτι κακό (θυμηθείτε ότι η υπερ-ενημέρωση στον καιρό του Πολέμου του Κόλπου το '91 –πρόβα τζενεράλε για τη «νέα εποχή» των ΜΜΕ– είχε στόχο να νομιμοποιήσει την αμερικανική επέμβαση στο Ιράκ και να ενσπείρει τον τρόμο της μοναδικής υπερδύναμης σε ολόκληρο τον πλανήτη. (Αναμφίβολα, και εκεί θα υπήρξαν ανταποκριτές που έκαναν καλά τη δουλειά τους, όμως ο στόχος που τελικά υπηρετήθηκε δεν ήταν η ενημέρωση).
β) Η ενημέρωση, δυστυχώς, στην εποχή μας, υπάρχει ή δεν υπάρχει, αναλόγως εάν παράγει κάποιο υλικό ή άυλο κέρδος. Όλοι ξέρουμε για ειδήσεις που ποτέ δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Αυτό συμβαίνει επειδή οι δημοσιογράφοι δεν έχουν καλές συνθήκες εργασίας, και που αν τις είχαν η ενημέρωση θα ήταν πλήρης και θα συνέβαλλε στη Δημοκρατία;
γ) Στη σημερινή εποχή, πάσχουμε από μια στρεβλή υπερ-ενημέρωση. Έχει κανείς μετρήσει πόσες χιλιάδες πληροφορίες και ειδήσεις περνούν μπροστά από τα μάτια και το μυαλό ενός μέσου ανθρώπου στη διάρκεια της ημέρας; Ο βομβαρδισμός είναι σκόπιμος, ώστε αφενός ο δέκτης των χιλιάδων πληροφοριών να μην μπορεί να τις συνθέσει μεταξύ τους, και αφετέρου να δημιουργείται ένας πληθωρισμός πληροφορίας (επίφαση Δημοκρατίας). Και πληθωρισμός σημαίνει απαξίωση. Επομένως, ενημέρωση και Δημοκρατία δεν είναι δύο όροι που πάντοτε συμβαδίζουν. Εξαρτάται από το είδος και το στόχο της ενημέρωσης, εξαρτάται και από το είδος της Δημοκρατίας που (δεν) έχουμε.
Δεν προκύπτει επομένως τόσο εύκολα η θέση ότι «οι συνθήκες, οι αρχές, τα συνδικαλιστικά δικαιώματα αποτελούν την ψυχή των δημοκρατικών ΜΜΕ». Πρακτικά, έχει μεγάλη δόση αυθαιρεσίας το: «η οικοδόμηση της Δημοκρατίας θέλει δημοκρατικά ΜΜΕ». Αντίθετα: θέλει μια κοινωνία που θα αγωνίζεται γι' αυτό και θα εξαναγκάζει έτσι τα media και όσους τα κατέχουν, να την λαμβάνουν υπόψη σαν κινητήριο μοχλό και δημιουργό της ιστορίας.

Στη Δήλωσή της, όμως, η EFJ δηλώνει ότι θα πάρει μια Πρωτοβουλία για τη Δεοντολογία στη Δημοσιογραφία. Ανάμεσα σε διάφορα ωραία, αντιλαμβάνεται κανείς ότι για την EFJ είναι θέμα αρχής «η δέσμευση για επαγγελματική εκπαίδευση, ιδίως σε κοινωνίες που προσπαθούν να προωθήσουν μια πιο ανοικτή, πλουραλιστική και αντιπροσωπευτική κυβέρνηση». Επειδή έχουμε πήξει από παραδείγματα οργανισμών και διεθνών οργανώσεων που προσπαθούν να επιβάλουν τη «δημοκρατία» στους... βαρβάρους, μάλλον χρειάζεται η EFJ να εξηγήσει λίγο περισσότερο τι εννοεί. Εκτός κι αν το εξηγεί αμέσως μετά, όταν λέει ότι «πρέπει να οικοδομήσουμε νέες συμμαχίες» με:
- τις κυβερνήσεις και την Κομισιόν (που προωθούν ούτως ή άλλως ακριβώς αυτά που δήθεν αποστρέφεται η EFJ: τη φτώχεια, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, το τσάκισμα των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, την ανασφάλεια, το σήμερα-έχω-δουλειά-αύριο-δεν-έχω)
- ομάδες της κοινωνίας των πολιτών (δηλαδή τις διάφορες αδρά χρηματοδοτούμενες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, που πολλές από αυτές εγκαλούνται για βρώμικο ρόλο σε διάφορες διεθνείς υποθέσεις)
- τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, που επειδή τους συμπονά πάρα πολύ, «δηλώνει ότι θα φέρει τους δημοσιογράφους της Ευρώπης στην πρώτη γραμμή των αλλαγών ... (υποστηρίζοντας) προτάσεις σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο για επείγουσα παροχή στήριξης σε ΜΜΕ». Αντί λοιπόν να απαιτήσει η EFJ (και όλοι εμείς μαζί), να ενισχυθούν οι δημοσιογράφοι με κάθε τρόπο σε αυτή την απόλυτα δύσκολη συγκυρία που χάνουμε τις δουλειές μας, γινόμαστε λάστιχο για ένα πιάτο φαΐ, βαλλόμεθα από παντού, η EFJ ζητά να δοθεί στήριξη στους επιχειρηματίες των ΜΜΕ εκλιπαρώντας για... σεβασμό της δημοσιογραφικής ελευθερίας και της αξιοπρεπούς εργασίας (όταν αυτή υπάρχει). Αντί να απαιτήσει να καταργηθούν πανευρωπαϊκοί κανονισμοί, οδηγίες και ρυθμίσεις που δημιούργησαν και τροφοδοτούν την κρίση, θα «διερευνήσει μαζί με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ τη βελτίωση των δομών διαλόγου».
Μετά από αυτά, μόνο αστεία φαίνεται η αποστροφή ότι «θα υποστηρίζουμε τους δημοσιογράφους που ανθίστανται στις αλόγιστες στρατηγικές μείωσης του κόστους».

Αυτά τελικά είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που φανερώνει η Δήλωση της Βάρνας. Είναι δικαίωμα του καθενός να συμφωνεί ή να διαφωνεί, να έχει άλλη οπτική των πραγμάτων κλπ. Όμως είναι μια συζήτηση που έχει αντικειμενικά ανοίξει, και είναι μια συζήτηση που έχει πολύ μεγάλη αξία για το μέλλον της εργασίας μας, όπως και για την ενημέρωση την ίδια. Αυτό που δεν μπορεί να γίνει είναι να συνεχίσει να περνά απαρατήρητη αυτή η συζήτηση από την ΕΣΠΗΤ, η οποία θα ήταν σωστό να ανοίξει αυτό το μεγάλο θέμα, ανοιχτά και δημόσια. Αυτό όμως είναι κάτι που μάλλον δεν βρίσκεται στην οπτική της ΕΣΠΗΤ… Για την ιστορία, να πούμε ότι και η ΕΣΠΗΤ υπερψήφισε την απόφαση της Βάρνας. Και με αυτή την έννοια, ίσως πρέπει να προσέχουν περισσότερο τι ψηφίζουν οι εκπρόσωποι της ΕΣΠΗΤ στα διάφορα fora όπου συμμετέχουν εκπροσωπώντας την Ένωσή μας…

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ του ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ από Χώρους Δουλειάς

Μόνο θετικά δεν είναι τα νέα από διάφορους χώρους δουλειάς στα «μαγαζιά» των ελληνικών ΜΜΕ, καθώς μετά το μεγάλο μπαμ του Ελεύθερου Τύπου και του City (ο δεύτερος φαίνεται να «διασώζεται» εν μέρει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι συνάδελφοι δεν θα μείνουν εκτός του νέου σχήματος, άρα χωρίς δουλειά), πολλές είναι οι φήμες στον κλάδο μας για λουκέτα, περικοπές, μειώσεις μισθών, «εθελούσιες» εξόδους κ.λπ. To μόνο θετικό; Η επαγρύπνηση του κόσμου της δουλειάς στα ΜΜΕ, που δείχνει ότι με μικρές αλλά συντονισμένες κινήσεις μπορεί και πολεμά την συνδικαλιστική πολυδιάσπαση…
- Τι να πει κανείς για την «πολύκροτη» πλέον υπόθεση εργοδοτικής αυθαιρεσίας στον όμιλο Καλοφωλιά (εφημερίδα Εξπρές, express.gr, περιοδικό Τουρισμός & Οικονομία, Ειδικές Εκδόσεις κ.λπ.)… που σημειωτέον είναι και ο πρόεδρος της ΕΙΗΕΑ; Το σύνολο των εργαζομένων (όσοι έμειναν ύστερα από τέσσερα χρόνια απληρωσιάς) παραμένει απλήρωτο από τον Ιανουάριο του ’09 και ο πρόεδρος των Ιδιοκτητών τους ενημέρωσε με post-it στους υπολογιστές τους ότι θα εργάζονται «εκ περιτροπής» για να βοηθήσουν να «σωθεί το μαγαζί»… Ύστερα από τόσα χρόνια που οι εργαζόμενοι βάζουν πλάτη για να σωθεί το μαγαζί, προχώρησαν εν τέλει σε μαζικά ασφαλιστικά μέτρα και προειδοποιητικές απεργίες για να διασφαλίσουν τα αυτονόητα…
- Οι φήμες για λουκέτα, εν τω μεταξύ, δίνουν και παίρνουν… Η εργοδοσία στην Απογευματινή αφήνει να διαρρέει ότι «αν πιεστεί θα κλείσει το μαγαζί όπως η Γιάννα», ενώ οι φήμες δίνουν και παίρνουν σε πολλά αθλητικά φύλλα (βλ. Εξέδρα κ.λπ.).
- Αναταραχή και στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα με πρώτο και καλύτερο τον «ποιοτικό» ΣΚΑΪ, ο οποίος καλωσόρισε το καλοκαίρι με απολύσεις δημοσιογράφων μέσω…τραπέζης, ενώ τη σκυτάλη φαίνεται να πήρε το «μαγαζί»του Αμαρουσίου, που άρχισε να διαρρέει φήμες για 70 απολύσεις τεχνικών και δημοσιογράφων, για να «εισπράξει» στις πρώτες 3 απολύσεις τεχνικών την συντονισμένη αντίδραση της ΕΤΙΤΑ που μπλόκαρε για πρώτη φορά την μετάδοση βραδινού δελτίου ειδήσεων του ANT1… οι ιθύνοντες παρά το ότι προσέφυγαν στα δικαστήρια, φαίνεται να το ξανασκέφτονται σχεδιάζοντας περικοπές των golden boys και όχι χαμηλόμισθων, καθώς οι εργαζόμενοι διαμήνυσαν ότι θα αντιδράσουν «είτε φύγει ένας, είτε 70»! Στο Alter, πληροφορίες θέλουν την εργοδοσία να έχει «πάρει κεφάλια» εγκύων και γυναικών εργαζομένων που μόλις γύρισαν από άδεια λοχείας, ενώ και στον Alpha έχουν αρχίσει και ηχούν «τύμπανα πολέμου»… Και εκεί που οι "τηλεοπτικοί" συνάδελφοι πίστευαν ότι το Star είναι μαγαζί "γωνία"... έσκασαν τρεις τηλεφωνικές απολύσεις σε δημοσιογράφους (δύο μέλη της ΕΣΗΕΑ και ενός της ΕΣΠΗΤ) που εργάζονταν σε εκπομπές και είδαν την έξοδο ενώ βρίσκονταν... διακοπές!
- Αν περάσουμε και στην περιφέρεια τα πράγματα σκουραίνουν… Η ιστορική εφημερίδα «Μεσόγειος» της Κρήτης έβαλε λουκέτο, με τους εργαζόμενους συντάκτες να αντιδρούν άμεσα ζητώντας από την ΕΣΗΕΠΗΝ να παρέμβει στο Υπ. Τύπου ώστε να επανακαθοριστούν τα κριτήρια που εντάσσουν τις περιφερειακές εφημερίδες στην επετηρίδα που αφορά τις καταχωρήσεις και τις δημοσιεύσεις κρατικών διαφημίσεων. Βορειότερα, οι συνάδελφοι σε «Μακεδονία» & «Θεσσαλονίκη» έχουν να δουν ενάμιση μήνα το χρώμα του χρήματος, ενώ στη Δυτική Ελλάδα (βλ. Πάτρα) η κατάσταση στα ΜΜΕ συνεχίζει να θυμίζει Μεσαίωνα…
- Και στο χώρο των περιοδικών, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη: Αφού για χρόνια έγιναν το περιτύλιγμα δώρων και προσφορές σε εφημερίδες, σήμερα που το σύνολο των πωλούμενων φύλλων έχει συρρικνωθεί και η διαφήμιση έχει ελαττωθεί σε βαθμό επικίνδυνο, οι εκδότες απαξιώνοντας κι άλλο το ...προϊόν τους προχωρούν σε απολύσεις συντακτών, διορθωτών, επιμελητών, επιρρίπτοντας έτσι στις πλάτες των εργαζομένων όλες τις συνέπειες της κρίσης που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι πολύμηνες καθυστερήσεις πληρωμών στον Περιοδικό Τύπο, το κλείσιμο του περιοδικού DIVA, παρά το γεγονός ότι ήταν κερδοφόρο, αλλά και οι συνεχείς περικοπές του ομίλου της Τεχνοεκδοτικής, που συρρικνώνει σταδιακά στο ελάχιστο την συντακτική ομάδα των περιοδικών της. Εν μέσω θέρους, η ΙΜΑΚΟ έσπευσε να κλείσει το ΕΤ Weekly που κυκλοφορούσε με τον Ε.Τ., αφήνοντας στο δρόμο 4 εργαζόμενους, ενώ αμφίβολο είναι το μέλλον και του Esquire. Το άκρον άωτο της εργοδοτικής ανειλικρίνειας όταν ζητήθηκε από την ΕΣΠΗΤ να γίνει συνέλευση στο μαγαζί, όλως τυχαίως δεν βρέθηκε…κατάλληλος χώρος!
- Τα αντανακλαστικά του κλάδου, πάντως, δείχνουν –ευτυχώς- να μην έχουν επηρεαστεί από τη θερινή ραστώνη. Το αποδεικνύουν οι ανακοινώσεις συμπαράστασης προς τους συναδέλφους Ε.Τ και City, από τον Ξένιο (επίσης σε καθεστώς εκκαθάρισης από 15 Ιουνίου), την Καθημερινή, την Ημερησία, Το Βήμα, την Ελευθεροτυπία, αλλά και από συνδικαλιστικές παρατάξεις. Τα πάντα προοιωνίζονται πως το φθινόπωρο θα είναι δύσκολο για τον χώρο των ΜΜΕ και απαιτείται ο μέγιστος βαθμός αγωνιστικής συσπείρωσης…

Συμπαράσταση από Συνελεύσεις Εργαζομένων σε Ε.Τ - CITY FM

Το "λουκέτο" της οικογένειας Αγγελοπούλου σε Ελ. Τύπο και City Fm, που αποτελεί το πρώτο "κανόνι" σε μεγάλη επιχείρηση εν μέσω οικονομικής κρίσης, έχει ανακινήσει καθώς φαίνεται όλους τους εργαζόμενους στη χώρα που έχουν στείλει ανακοινώσεις συμπαράστασης.
Πολλές συνελεύσεις συντακτών σε εφημερίδες, ραδιοσταθμούς, πόρταλ, αλλά και σωματεία από άλλους εργασιακούς χώρους εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στον αγώνα που δίνουν οι απολυμένοι εργαζόμενοι του Ελεύθερου Τύπου, του City και του πόρταλ e-tipos.
Διαβάστε περισσότερα στα ακόλουθα links:

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟ ΒΗΜΑ
http://ergazomenoieleftherostipos.blogspot.com/2009/07/blog-post_2662.html

ΨΗΦΙΣΜΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑ
http://ergazomenoieleftherostipos.blogspot.com/2009/07/city-fm-h-online.html

ΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ
http://aristerix.weebly.com/2/post/2009/07/19.html

ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
http://aristerix.weebly.com/2/post/2009/06/-enetgr.html

ΨΗΦΙΣΜΑ ΞΕΝΙΟΣ
http://aristerix.weebly.com/2/post/2009/06/-943-fm.html

ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΤΥΠΟΥ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ ΕΛ. ΒΕΝΙΖ.
http://ergazomenoieleftherostipos.blogspot.com/2009/07/blog-post_11.html

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑΤΡΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΊΟΥ ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ
http://ergazomenoieleftherostipos.blogspot.com/2009/07/blog-post_15.html

Το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, ο Χότζας και στο βάθος… ΙΚΑ;

Με την πρόσφατη Απόφαση της υπουργού Απασχόλησης, στις 9 Ιουνίου, εγκρίθηκε ο νέος Κανονισμός του Κλάδου Υγείας του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ. Όσοι είδαν την ανακοίνωση που έβγαλε από την πρώτη στιγμή το Υπουργείο, γέλασαν γιατί όλα αναφέρονταν σαν να επρόκειτο για μια σπουδαία παροχή, ενώ στην πραγματικότητα η υπουργός έδωσε απλώς πίσω όσα είχε προσπαθήσει να αποσπάσει από τους ασφαλισμένους του κλάδου Υγείας του ΤΑΙΣΥΤ και του ΤΑΤΤΑ, με τον περσινό ασφα-ληστρικό νόμο.
Τις νέες πρόνοιες του Κανονισμού Υγείας τις γνωρίζετε πλέον. Στο σημείο όμως αυτό πρέπει να αναφέρουμε ότι οι όποιες τροποποιήσεις αποφασίστηκαν, έγιναν σε μια προσπάθεια της κυβέρνησης να «χρυσώσει το χάπι» της αντιδραστικής ασφα-ληστρικής «μεταρρύθμισης» και των τραγικών συνεπειών που είχε στα ασφαλιστικά δικαιώματα των χιλιάδων ασφαλισμένων του ΤΑΙΣΥΤ και των άλλων «επιστρατευμένων» ταμείων του κλάδου στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ (δήμευση του 10% του αγγελιοσήμου, αλλαγές σε όρια ηλικίας κλπ.).
Όλα αυτά θυμίζουν το γνωστό ανέκδοτο του Χότζα, με το μικρό σπίτι του χωριάτη που αφού το παραγέμισε με διάφορα πράγματα και ζώα και δε χωρούσε ούτε όρθιος, όταν άρχισε να το αδειάζει, του φάνηκε ....τεράστιο. Όμως το ανέκδοτο της « ασφαλιστικής μεταρρύθμισης», της λεηλασίας του 10% των εισφορών του αγγελιοσήμου, της διαιώνισης της εισφοροδιαφυγής (το 27% των εργαζομένων δουλεύει χωρίς καμία ασφαλιστική κάλυψη, με βάση αποκαλυπτικά στοιχεία του ΙΚΑ), και της αύξησης του χρόνου συνταξιοδότησης, έχουν χειροτερεύσει δραματικά την ασφαλιστική πραγματικότητα για τους εργαζόμενους.
Για όλους αυτούς τους λόγους, παρόλο που η αλλαγή του Κανονισμού Υγείας είναι μια σημαντική εξέλιξη, δεν προσφέρεται και για να πανηγυρίζουμε. Η κυβέρνηση μας επέστρεψε με καθυστέρηση δικαιώματα που μας είχε καταργήσει, γιατί συνυπολόγισε τόσο τις αντιδράσεις –μικρές έστω- των εργαζόμενων του κλάδου όσο και το πολιτικό κόστος των μέτρων της.

Νέα αντιασφαλιστική «καταιγίδα»;
Όμως, προοπτικά, τα νεοφιλελεύθερα μέτρα που συνεχίζει να παίρνει η κυβέρνηση και όλες οι κυβερνήσεις σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν αφήνουν περιθώρια. Συνολικά η κατάσταση χειροτερεύει! Όπως ανέφερε πρόσφατα η Ομοσπονδία των Εργαζόμενων στα Ασφαλιστικά Ταμεία (ΠΟΠΟΚΠ), το χρέος του Δημοσίου προς τα Ταμεία έχει φτάσει πλέον τα 12,6 δισ. ευρώ, ενώ πριν από έξι χρόνια ήταν 2,7 δισ. Ενδεικτικό της ασυνέπειας του κράτους είναι πως το χρέος αυξάνεται κατά 1,6 δισ. ευρώ τον χρόνο. Από την άλλη, η εισφοροδιαφυγή καλπάζει ανεξέλεγκτη και φέτος διαμορφώνεται στα 8,5 δισ. ευρώ! Αρκεί να πούμε ότι τα 19 δισ. που... αναζητούν τα Ταμεία αντιστοιχούν στο 150% του ποσού που δήθεν θα εξοικονομήσει το ασφαλιστικό σύστημα από σήμερα μέχρι και το 2030 από την αύξηση των ορίων ηλικίας και τη μείωση των συντάξεων που επέβαλε ο νόμος Πετραλιά! Στην κατρακύλα των Ταμείων έχουν συνεισφέρει η μαύρη εργασία, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, ακόμα και τα πολυδιαφημισμένα Stage που οδηγούν σε απώλειες ασφαλιστικών εισφορών 1,1 δισ. ευρώ ετησίως. Και μετά βγαίνουν ο ΟΟΣΑ, το ΔΝΤ και η Ε.Ε. και μιλούν για νέο σαρωτικό νομοσχέδιο στο ασφαλιστικό, μόλις ένα χρόνο μετά τον οδοστρωτήρα Πετραλιά.

Ενοποίηση κλάδων υγείας και... καθολική υποβάθμιση
Η κυβέρνηση ετοιμάζει να προωθήσει στο θερινό τμήμα της Βουλής νέο αντιασφαλιστικό νόμο με μαζική κατάργηση βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, και διαχωρισμό των κλάδων υγείας και ασφάλισης. Πρόκειται για πολύ σοβαρή εξέλιξη, που γίνεται εν κρυπτώ, ώστε να μην υπάρξουν αντιδράσεις. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Ο τέως πρόεδρος του ΙΚΑ Γ. Μέργος, σε ανύποπτο χρόνο, είχε αναφέρει τα εξής, μιλώντας σε σχετικό συνέδριο: « Η αυτοτέλεια του κλάδου υγείας επιτυγχάνει κλινική αποτελεσματικότητα, οικονομική αποτελεσματικότητα, κοινωνική δικαιοσύνη στη χρηματοδότηση και υψηλή παραγωγικότητα». Η περιβόητη αυτοτέλεια του κλάδου υγείας «επιτυγχάνεται με το «διαχωρισμό της παραγωγής από τη ζήτηση υπηρεσιών υγείας και τη δημιουργία οιονεί ανταγωνιστικών αγορών». Και συνεχίζει: «Σε μια τέτοια αγορά δημιουργούνται μονάδες, όπως τα ασφαλιστικά ταμεία, που αγοράζουν υπηρεσίες υγείας και μονάδες, όπως οι ιδιώτες, το δημόσιο και οι αυτόνομοι φορείς, που παράγουν τις υπηρεσίες υγείας ανταγωνιστικά. Αυτό προϋποθέτει την ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων που αγοράζουν υπηρεσίες υγείας, τη δημιουργία αυτόνομων φορέων παροχής υπηρεσιών υγείας...». Με λίγα λόγια, το σενάριο λέει ότι προοπτικά επόμενος στόχος της κυβέρνησης (αυτής ή της επόμενης...) θα είναι η δημιουργία ενός «μεγάλου ΙΚΑ» στον κλάδο υγείας, όπου τα πρόσφατα «καλά» του νέου κανονισμού υγείας του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ θα πάνε περίπατο, και όλοι οι ασφαλισμένοι θα απολαμβάνουν υπηρεσίες... υψηλού επιπέδου όπως αυτές του ΙΚΑ...

Στον Περιοδικό Τύπο οι εργαζόμενοι επιμένουν…αγωνιστικά

Την ώρα που όλοι οι εργαζόμενοι στα περιοδικά ετοιμάζουν τις καλοκαιρινές τους άδειες, οι εργαζόμενοι στην Περιοδικός Τύπος εξακολουθούν να βιώνουν καθεστώς ανασφάλειας. Με χρωστούμενα δυο μηνών, με την εταιρεία να έχει ξεκινήσει τη διαδικασία ένταξης στο προστατευτικό πλαίσιο του πτωχευτικού κώδικα και με έντονη την ανησυχία για το ίδιο το μέλλον της εταιρείας δεν έπαψαν να σπάζουν τα …νεύρα στην εργοδοσία (αλλά και σε μερικούς συνδικαλιστές του χώρου).
Για πάνω από 8 μήνες αμφισβητούν τις μονόπλευρες παραινέσεις του τύπου «βοηθήστε για να σωθεί η εταιρεία» και διεκδικούν το αυτονόητο: «πληρώστε μας για να δουλεύουμε». Παράλληλα οργανώνονται μέσα από συνελεύσεις, απαιτώντας τήρηση συλλογικών συμβάσεων, σεβασμό στα εργασιακά τους δικαιώματα, εξασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας.
Ξεπερνώντας τον σκόπελο της έλλειψης ενιαίας συνδικαλιστικής οργάνωσης συντάκτες, γραφίστες, υπάλληλοι και εργάτες κατόρθωσαν να συντονίσουν πέντε σωματεία, οργανώνοντας 24ωρη προειδοποιητική απεργία. Κατόρθωσαν να παρέμβουν στο δικαστήριο όπου προσέφυγε η εργοδοσία πίσω από τις πλάτες τους για να ενταχθεί η εταιρεία σε ευνοϊκό καθεστώς προστασίας από τους πιστωτές. Κέρδισαν τη δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, αλλά αντιμετώπισαν την απόρριψη του δικαστηρίου στο αίτημα εξαίρεσης των εργατικών απαιτήσεων από το καθεστώς προστασίας του εργοδότη. Ενάντια στην κυρίαρχη λογική «κάθομαι ήσυχα και αποδέχομαι κάθε επιλογή του αφεντικού», απαίτησαν έγγραφη δέσμευση και εγγυήσεις για τις αμοιβές τους.
Δεν έχει κριθεί ακόμα τίποτα. Το μέλλον της εταιρείας, όπως το οραματίζονται ακριβοπληρωμένοι δικηγόροι και σύμβουλοι επιχειρήσεων, είναι σίγουρο ότι δεν είναι στα μέτρα των εργαζομένων. Η εμπειρία από άλλες επιχειρήσεις που χρησιμοποίησαν το άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα, δείχνει ότι συνήθως οι ευνοϊκές συνθήκες προστασίας γεννούν αντεργατικές καταστάσεις.
Για αυτό και εξακολουθούν να αγωνίζονται:
- για να πληρωθούν όλες τις χρωστούμενες αποδοχές
- για να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας
- για να τηρούνται οι συμβάσεις και οι όροι εργασίας
Με αυτά τα αιτήματα θα κάνουν τη δική τους παρέμβαση στο δικαστήριο που θα συζητήσει το αίτημα της εταιρείας (30/9). Σε αυτά τα αιτήματα καλούν όλους τους συναδέλφους, εσωτερικούς και εξωτερικούς συνεργάτες της εταιρείας, ανεξάρτητα από θέση και ειδικότητα να συσπειρωθούν και να παλέψουν. Αν βγήκε κάποιο συμπέρασμα από τις μέχρι τώρα κινητοποιήσεις τους, είναι ένα: τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς αγώνα, προπαντός η αξιοπρέπεια των εργαζομένων.

Θα μπορούσαμε να έχουμε μια καλύτερη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας;

Αργήσαμε, αλλά είδαμε τελικά τη νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που υπέγραψε η ΕΣΠΗΤ με τους μεγαλοεργοδότες. Με 4,2% ετήσια μεσοσταθμική αύξηση (3% από 1/2/09 και 4% από 1/9/09) και με αμφιβόλου αξίας ευχολόγια, δεν θα έπρεπε να είναι κανείς χαρούμενος ούτε και γι’ αυτήν τη ΣΣΕ. Το πράγμα όμως είναι ακόμη χειρότερο…
Για την ιστορία, ενώ η ΕΣΠΗΤ κατέφυγε στον ΟΜΕΔ μετά την εργοδοτική αδιαλλαξία (του 0% αύξηση που έγινε αργότερα 3,5%), υπογράφηκε ΣΣΕ μεταξύ των δύο μερών, η οποία:
- δίνει και πάλι αυξήσεις πείνας, σε μια στιγμή που το εισόδημά μας εξανεμίζεται,- ορίζει ότι οι εργοδότες θα προσπαθήσουν να αποφύγουν ομαδικές απολύσεις, τη στιγμή που αυτές έχουν ανέλθει σε εκατοντάδες τους τελευταίους μήνες, και η φημολογία από όλες τις επιχειρήσεις του ΣΕΠΤ μιλά για ακόμη περισσότερες.
Πρακτικά, λοιπόν, ενώ η ΕΣΠΗΤ φαινόταν να αποδέχεται την πρόταση του ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ να μην υπογραφεί ΣΣΕ εάν αυτή δεν διασφαλίζει ουσιαστικές αυξήσεις, δεν ρυθμίζει το «μπλοκάκι» και δεν κάνει σαφώς λόγο για την πλήρη προστασία όλων των θέσεων εργασίας, βρεθήκαμε να έχουμε μια Συλλογική Σύμβαση που βρίσκεται για άλλη μια φορά σε αντίθεση με τα συμφέροντα των εργαζόμενων συντακτών.
Εκτός όμως από τα άλλα, πρέπει να μας απασχολήσουν ειδικά δύο θέματα που έχουν εξαιρετική σημασία για το μέλλον.

1. Στο κείμενο της ΣΣΕ, η ΕΣΠΗΤ και ο ΣΕΠΤ συνομολογούν ότι αν ένας δημοσιογράφος εργάζεται για ένα περιοδικό σε μόνιμη και αποκλειστική βάση, και εφόσον υπάρχει σχέση εξάρτησης, επιτρέπεται αυτόν το δημοσιογράφο ο εργοδότης να μην τον έχει στο μισθολόγιο. Αυτό περιγράφεται σε ελεύθερη μετάφραση, στο Αρθρο 12 παρ. 5 της νέας μας ΣΣΕ. Για πρώτη φορά λοιπόν αναγνωρίζεται από την ΕΣΠΗΤ ότι: αν ο εργοδότης δεν μπορεί να προσλάβει τον δημοσιογράφο που τον έχει και μόνιμο και αποκλειστικό συνεργάτη, ε, τι να κάνουμε δεν πειράζει… Να θυμίσουμε μόνο ότι (στα λόγια) διακηρυγμένος στόχος του ΔΣ της ΕΣΠΗΤ ήταν μέχρι χθες ο δραστικός περιορισμός του ΔΠΥ, που είναι ένα μοντέλο το οποίο πιέζει ασφυκτικά μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα όλους λίγο-πολύ τους εργαζόμενους συντάκτες του ιδιωτικού τομέα. Στις σημερινές συνθήκες οικονομικής κρίσης, που οι εργοδότες δοκιμάζουν όλες τις μεθόδους που έχουν για να τσακίσουν κατακτήσεις και δικαιώματα, όποιος βρεθεί εκτός εργασίας έχει μπροστά του είτε την απόλυτη ανεργία είτε τη μονιμοποίηση της ελαστικής σχέσης του ΔΠΥ – τώρα πια αυτό το τελευταίο θα έχει και την υπογραφή της ΕΣΠΗΤ.
2. Υπήρχε περίπτωση να έχουμε μια καλύτερη ΣΣΕ; Ναι, υπό όρους. Ποτέ μια ΣΣΕ δεν είναι μια απλή υπογραφή σε ένα χαρτί. Είναι πάντα το αποτέλεσμα μιας μάχης ανάμεσα σε διαφορετικά συμφέροντα: αφενός των εργοδοτών που θέλουν να κρατάνε για τον εαυτό τους τον πλούτο που εμείς παράγουμε, και αφετέρου των εργαζομένων που επιδιώκουν να αποσπάσουν μέσω των ΣΣΕ όσο γίνεται μεγαλύτερο μέρος του πλούτου που δημιουργούν. Με αυτή την έννοια, ούτε και φέτος η ΕΣΠΗΤ πήγε για να κερδίσει μια καλή ΣΣΕ. Κανένα από τα μέλη της δεν αποφάσισε τις διεκδικήσεις, σε κανένα μαγαζί δεν έγινε η στοιχειώδης ενημέρωση, ποτέ δεν κλήθηκαν οι συνάδελφοι να συζητήσουν για το πώς θα διεκδικηθεί η νέα ΣΣΕ. Έτσι φτάσαμε στο σημείο να «εξαπολύουμε» κατά φαντασίαν απεργίες που σε συνεργασία με το Διασωματειακό θα πίεζαν τους εργοδότες να υποχωρήσουν. Δύσκολα πράγματα για την κατεστημένη ΕΣΠΗΤ, όμως καθήκον ενός επαγγελματικού σωματείου δεν είναι να υποταχθεί στη δυσκολία της κινητοποίησης, αλλά να ανοίξει όλους τους δρόμους και να δημιουργήσει όλους τους όρους ώστε και να εμπνευστούν οι συνάδελφοι, και να κινητοποιηθούν, και να θεωρήσουν σημαντική (ιδιαιτέρως σήμερα) μια νίκη στο θέμα της ΣΣΕ, και να νικήσουν. Για να γίνουν αυτά χρειάζεται διαρκής ενημέρωση, διαρκής επικοινωνία, συνελεύσεις στα μαγαζιά, αποφάσεις, δράση. Χρειάζονται ενδεχομένως και άλλα. Σίγουρα όμως δεν χρειάζεται μια ΕΣΠΗΤ φοβική, ηττοπαθής, γραφειοκρατική. Χρειάζεται μια ΕΣΠΗΤ των εργαζόμενων συντακτών κι όχι μια ΕΣΠΗΤ των μελών του Δ.Σ. της…

Απόφαση Γενικής Συνέλευσης των Εργαζομένων στην Περιοδικός Τύπος ΑΕ

Μετά την επιτυχία της 24ωρης προειδοποιητικής απεργίας στις 22/6, οι εργαζόμενοι της Περιοδικός Τύπος ΑΕ αντιμετώπισαν την αιφνιδιαστική κίνηση της διοίκησης της επιχείρησης, να θέσει την εταιρεία στις διατάξεις του Άρθου 99 του Πτωχευτικού Κώδικα. Παρά τον αιφνιδιασμό οι εργαζόμενοι έκαναν παρέμβαση επιτυγχάνοντας με απόφαση του δικαστηρίου, να δεσμευθεί η εργοδοσία ότι δεν θα μεταβιβάσει την υλική και άυλη περιουσία της. Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις και στα τετελεσμένα που προσπαθεί να δημιουργήσει η επιχείρηση, οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε γενική συνέλευση στις 2/7/2009 και κατέληξαν στην απόφαση που δημοσιεύουμε παρακάτω. Βρίσκονται δε εν αναμονή αγωνιστικών κινητοποιήσεων για την άμεση αποπληρωμή των δεδουλευμένων τους, που ήδη υπερβαίνουν τους δύο μήνες.

"ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Οι εργαζόμενοι της εταιρείας Περιοδικός Τύπος (και των Λιθοτύπ, Ορφέας) μετά από ενημέρωση για τις νομικές κινήσεις της εταιρείας, αφού συζητήσαμε τις μέχρι τώρα ενέργειες που έγιναν από πλευράς μας και από πλευράς της ιδιοκτησίας, καταλήξαμε στα εξής:

1. Παρά τον αιφνιδιασμό μας με την αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα (αίτηση συνδιαλλαγής), παρεμβήκαμε στο δικαστήριο με νομική υποστήριξη και στην ουσία στηρίξαμε την αίτηση της εταιρείας, πετυχαίνοντας την δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων της για το διάστημα που η εταιρεία θα βρίσκεται σε προσωρινή διαταγή.
2. Η αίτηση της εταιρείας δεν ήταν δυνατόν να γίνει αποδεκτή παρά μόνο με τη δική μας υποστήριξη
3. Η κίνηση αυτή που εκφράζει την αγωνία μας να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας μας έγινε με τη ρητή δέσμευση της εταιρείας δια των εκπροσώπων της ότι θα αποπληρωθούν οι καθυστερούμενες αποδοχές, στη βάση ενός έγγραφου συμφωνητικού με συγκεκριμένες ημερομηνίες.
4. Παρόλα αυτά η διοίκηση αρνείται να δώσει κατηγορηματικές απαντήσεις και χρονοδιάγραμμα για τις πληρωμές, ενώ συνεχίζει να θέτει το δίλημμα ότι πρέπει να στηρίξουμε τις επιλογές της για να μην κλείσει η εταιρεία και μάλιστα ζητά από τα τμήματα περικοπές εξόδων.

Για όλο το επόμενο χρονικό διάστημα το δίλημμα μπαίνει ως εξής:

- Ή οι ιδιοκτήτες θέλουν να διατηρήσουν την εταιρεία και άρα επενδύουν στην ψυχή της εταιρείας που είναι οι εργαζόμενοι - πληρώνουν δηλαδή άμεσα τους οφειλόμενους μισθούς,
- Ή δεν θέλουν να την σώσουν και άρα πρέπει να μας το πουν καθαρά

Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι αν σύντομα δεν γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις από την διοίκηση πρόθεσή μας είναι να διεκδικήσουμε με κάθε μέσον τα δικαιώματά μας.


ΚΑΛΛΙΘΕΑ 2/7/2009"

Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΦΕΡΝΕΙ ΝΙΚΕΣ

Η αιφνιδιαστική κίνηση της οικογένειας Αγγελοπούλου προ εβδομάδας να βάλει λουκέτο στον Ε.Τ και τον CITY FM, φαίνεται πως έχει ανοίξει τον ασκό του Αιόλου στα ΜΜΕ.
Μετά τους 450 εργαζομένους του Ιδρύματος Τύπου που συνεχίζουν δυναμικά τον αγώνα για να μην απεμπολήσουν τα δικαιώματα της εργασίας τους στον Ελεύθερο Τύπο και τον ραδιοσταθμό CITY, αρκετά είναι τα παραδείγματα άμεσης και συντονισμένης κινητοποίησης εργαζομένων στα Μέσα, που φέρνει αποτελέσματα.
* Ένα από αυτά η αιφνιδιαστική στάση εργασίας των τεχνικών του ΑΝΤ’1, που κήρυξε η ΕΤΙΤΑ την Τρίτη 30/6, αντιδρώντας άμεσα και σε συμφωνία με τους δημοσιογράφους του σταθμού, για τις απολύσεις τριών συναδέλφων τεχνικών στον όμιλο. Οι κάμερες έσβησαν δύο ώρες πριν από το βραδινό δελτίο, τα μικρόφωνα σίγησαν και παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες του κ. Ευαγγελάτου να πείσει τους τεχνικούς ότι δεν είναι αυτή η λύση στο πρόβλημά τους, το δελτίο ειδήσεων δεν βγήκε και οι απεργοί με την συμπαράσταση και των δημοσιογράφων έμειναν έξω από το κτίριο του σταθμού έως και την λήξη της στάσης εργασίας στις 10 το βράδυ (βλέπε σχετικό βίντεο http://www.youtube.com/watch?v=K5RL7D6uLcg) . Η εργοδοσία κατέθεσε την Τετάρτη αγωγή κατά των απεργών ζητώντας μεταξύ άλλων «Να αναγνωρισθεί ο παράνομος χαρακτήρας της κηρυχθείσας (και πραγματοποιηθείσας) στάσης εργασίας από ώρα 18:00 μέχρι ώρα 22:00 της Τρίτης 30 Ιουνίου 2009. Να απαγορευθούν στο μέλλον ανάλογες απεργιακές κινητοποιήσεις», δεσμεύθηκε όμως κάτω από την πίεση των συναδέλφων τεχνικών να μην προχωρήσει σε άλλες απολύσεις. Στο «μαγαζί» του Αμαρουσίου, δημοσιογράφοι και τεχνικοί είναι έτοιμοι για νέους αγώνες και γενικές συνελεύσεις καθώς οι φήμες για μαζικές απολύσεις είναι καθημερινές.
* Την ίδια στιγμή στο ΔΟΛ, επιτυχή έκβαση για τους εργαζόμενους είχε και η δίωρη στάση εργασίας που είχε προκηρυχθεί για την Τετάρτη 1 Ιουλίου στα Μέσα του Ομίλου (που είχαν προκηρύξει οι ΕΠΗΕΑ & ΕΠΠΗΤ και συμμετείχε η ΕΣΠΗΤ), λόγω απολύσεων διοικητικού προσωπικού και δύο εργατών της αποθήκης. Ύστερα από την άμεση και συντονισμένη αντίδραση των εργαζομένων, η διοίκηση πήρε πίσω τις απολύσεις , ενώ παλεύεται και η ανάκληση απόλυσης μιας συναδέλφου που είχε υπογράψει την λύση της σύμβασής της.
* Σήμερα Πέμπτη 2 Ιουλίου οι εργαζόμενοι του Ελεύθερου Τύπου και του City ανανεώνουν το απεργιακό ραντεβού τους στις 12.00 έξω από τη Βουλή και καλούν τον κλάδο σε αγωνιστική συσπείρωση για να αποκρουστεί η αντεργατική επίθεση.
Η ΕΣΗΕΑ κηρύσσοντας στάση εργασίας από τις 12.00 έως τις 16.00 μ.μ της Πέμπτης απαιτεί:
- Ανάκληση των απολύσεων.
- Διασφάλιση των θέσεων εργασίας όλων των εργαζομένων.
- Κατοχύρωση και εφαρμογή των ΣΣΕ.
- Απόλυτη διαφάνεια του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των ΜΜΕ.
- Να επανεκδοθούν ο «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ» και ο «ΤΥΠΟΣ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ» και να επαναλειτουργήσει ο ραδιοφωνικός σταθμός CITY 99,5.
- Να μην αλλάξει το σημερινό καθεστώς λειτουργίας για τους Δημοτικούς Ρ/Σ και να ανασταλεί αμέσως η απόφαση που προβλέπει τη διακοπή λειτουργίας του «ΞΕΝΙΟΥ».
Εργοδότες, Κυβέρνηση και Κόμματα να αναλάβουν τις βαριές ευθύνες, που έχουν για την κρίση.

Ψήφισμα της Συνέλευσης Συντακτών της Καθημερινής

Ύστερα από μια μαζικότατη συνέλευση στις 30 Ιουνίου 2009 οι συντάκτες της Καθημερινής κατέληξαν στο παρακάτω ψήφισμα που αναδημοσιεύουμε:

Ψήφισμα συνέλευσης συντακτών της Καθημερινής
30 Ιουνίου 2009

"Το λουκέτο στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, στον ραδιοσταθμό City και στο πόρταλ e-tipos.com δημιούργησε μεγάλη ανησυχία και έντονη δυσαρέσκεια σε όλους τους δημοσιογράφους και εργαζόμενους στα ΜΜΕ. Το «πέταγμα στο δρόμο» 450 περίπου εργαζομένων σε ένα μεγάλο συγκρότημα έρχεται να προστεθεί στο κλείσιμο του ραδιοσταθμού Ξένιου, στην κρίση στην Εξπρές, στις πολλές απολύσεις σε διάφορα ΜΜΕ, στις περικοπές αποδοχών (και δεν μιλάμε εδώ για τις υψηλές αμοιβές των στελεχών), εντείνοντας το κλίμα ανασφάλειας.
Μέσα στις ζοφερές συνθήκες της οικονομικής κρίσης αλλά και της κρίσης του Τύπου, οι δημοσιογράφοι και οι εργαζόμενοι δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται από εργοδότες ως αναλώσιμοι, ως βαρίδι που πρέπει να ξεφορτωθούν ή να περικόψουν. Μιλούμε για ανθρώπους, που είναι οι στυλοβάτες (με τις δικές τους ευθύνες βεβαίως) της μάχης της ενημέρωσης. Αν αυτός είναι ο δρόμος «αντιμετώπισης» της κρίσης πιστεύουμε ότι είναι αδιέξοδος και μας βρίσκει αντίθετους. Εκτιμούμε επίσης ως αρνητικό γεγονός την κυκλοφορία φύλλου της εφημερίδας την ημέρα της απεργίας (από Δευτέρα 22/6 προς Τρίτη 23/6), έστω και μόνο για τους συνδρομητές.
Στο πλαίσιο αυτά:
1. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς τους συναδέλφους της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος», των ραδιοσταθμών City και Ξένιος και των άλλων Μέσων που πλήττονται. Συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα που κάνουν.

2. Καλούμε το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, ξεπερνώντας τη μέχρι τώρα δυσλειτουργία και αδράνεια, να στηρίξει αποφασιστικά τα αιτήματα και τις πρωτοβουλίες των εργαζομένων για την επαναλειτουργία των συγκεκριμένων Μέσων ενημέρωσης και τη διασφάλιση των εργασιακών, συνταξιοδοτικών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων.

3. Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ πρέπει να απαιτήσει από την Ένωση Ιδιοκτητών (ΕΙΗΕΑ) και όλους τους εργοδότες να σταματήσουν οι απολύσεις και κάθε μονομερής ενέργεια, πριν συζητηθεί συνολικά το πρόβλημα της κρίσης του Τύπου. Να υπερασπίσει τα συμφέροντα των συντακτών με κινητοποιήσεις αποφασιστικές, αλλά και σχεδιασμένες, με σαφείς στόχους, παίρνοντας υπόψη τη γνώμη των συνελεύσεων των συναδέλφων.

4. Το Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ, σε συνεργασία με όλα τα σωματεία του κλάδου και ύστερα από συνελεύσεις των εργαζομένων στα ΜΜΕ, πρέπει να επεξεργασθεί και να προωθήσει προς τους εργοδότες και την κυβέρνηση συνολική πρόταση για την έξοδο του Τύπου από την κρίση. Πυρήνας της πρέπει να είναι η αναβάθμιση του δημοσιογραφικού έργου για να ξανακερδίσει ο τύπος την εμπιστοσύνη των αναγνωστών και όχι το κυνήγι των «προσφορών», που απαξιώνουν μακροπρόθεσμα τις εφημερίδες.
Για ποιοτικά ΜΜΕ, δίπλα στην κοινωνία, τα οποία θα βασίζονται στην ελεύθερη ποιοτική δημοσιογραφική εργασία, από αξιοπρεπώς αμειβόμενους συντάκτες, με σταθερές σχέσεις εργασίας και εξασφαλισμένα ασφαλιστικά δικαιώματα (όχι διατήρηση και επέκταση του καθεστώτος πληρωμής «με το μπλοκάκι»). Έτσι ώστε να μπορεί να ζει ο καθένας από μία δουλειά. Να καταπολεμηθεί η πολυθεσία και η αργομισθία, η ΕΣΗΕΑ να προχωρήσει σε εκκαθάριση του μητρώου της. Η όποια κρατική ενίσχυση του Τύπου πρέπει να στηρίζεται στη διαφάνεια και να εξασφαλίζει την πολυφωνία της ενημέρωσης και τα εργασιακά δικαιώματα των συντακτών (και όχι όπως τώρα με τις κρατικές διαφημίσεις κλπ).

5. Ουσιαστική προστασία των ανέργων, με αξιοπρεπές επίδομα ανεργίας για όσο διάστημα βρίσκεται ο συντάκτης εκτός εργασίας, ιατροφαρμακευτική και ασφαλιστική κάλυψη, πάγωμα πιστωτικών υποχρεώσεων κλπ. Να καλυφθούν και οι συνάδελφοι απολυμένοι με μπλοκάκι.


Υποστηρίζουμε και συμμετέχουμε στη συγκέντρωση έξω από το κοινοβούλιο που καλούν την 1η Ιουλίου στις 12 μ.μ., οι εργαζόμενοι στον Ελεύθερο Τύπο.
Υποστηρίζουμε τον αγωνιστικό συντονισμό των εκπροσώπων του Μικτού Συμβουλίου για να έρθει η φωνή των συναδέλφων στο προσκήνιο."