Συμπαράσταση της ΕΣΠΗΤ στην 4ωρη στάση της ΕΠΗΕΑ στον ΔΟΛ

Δεν πρόλαβε να καταλαγιάσει ο θόρυβος που δημιουργήθηκε με την απόλυση του συναδέλφου δημοσιογράφου, υποψήφιου βουλευτή στο μεγάλο "μαγαζί" του ΔΟΛ και φαίνεται ότι τα πράγματα στη Μιχαλακοπούλου δεν έχουν ηρεμήσει, καθώς αυτή τη φορά τον δρόμο της εξόδου, αναίτια και καταχρηστικά είδαν συνάδελφοι-μέλη της ΕΠΗΕΑ. Η τελευταία αντέδρασε άμεσα κηρύσσοντας 4ωρη στάση εργασίας την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου και γενική συνέλευση έξω από το "φρούριο" του ΔΟΛ.

Η ΕΣΠΗΤ εκφράζει την συμπαράσταση και την αλληλεγγύη της. Ακολουθεί η ανακοίνωση:

"Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΠΗΤ δηλώνει την συμπαράσταση και αλληλεγγύη του στην 4ωρη στάση εργασίας που κήρυξε η ΕΠΗΕΑ για την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου από ώρα 12 το μεσημέρι μέχρι 4μ.μ. στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, με αφορμή τις αιφνίδιες, αναίτιες και καταχρηστικές απολύσεις συναδέλφων μελών της ΕΠΗΕΑ από τον Δ.Ο.Λ. αλλά και τη γενικότερη κλιμάκωση των απολύσεων στο χώρο των ΜΜΕ.

Το Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ:
-Καλεί τα μέλη της που εργάζονται στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη να παραστούν στην ανοικτή Γενική Συνέλευση όλων των εργαζομένων στο Δ.Ο.Λ. που προγραμματίζει η ΕΠΗΕΑ για αύριο Πέμπτη 1 Οκτωβρίου και ώρα 12.00, έξω από τα γραφεία του Δ.Ο.Λ. - Μιχαλακοπούλου 80.
- Δηλώνει για άλλη μια φορά την πάγια αγωνιστική θέση του στην διεκδίκηση, διαφύλαξη και τήρηση όλων των εργασιακών κοινωνικών δικαιωμάτων και την διασφάλιση των θέσεων εργασίας όλων των εργαζομένων.

ΤΟ Δ.Σ ΤΗΣ ΕΣΠΗΤ"

Μedia, κανονικά και με το… νόμο

Μετά τη γνωμοδότηση νομικών που έγινε τον περασμένο Μάη για λογαριασμό της ΠΟΕΣΥ, άλλο ένα επιχείρημα προστίθεται στη φαρέτρα όσων διεκδικούν να κατοχυρωθούν τα new media ως… κανονικά media, με την έννοια να αρχίσουν να τηρούν τις ανάλογες συμβάσεις εργασίας και να ασφαλίζουν τους εργαζόμενους στα δημοσιογραφικά Ταμεία.

Στις αρχές Σεπτέμβρη, σε άσχετο νόμο, ενσωματώθηκαν διατάξεις που αφορούν τα μέσα ενημέρωσης. Στο Αρθρο 48 του Ν3801/2009 διαβάζουμε: «Θεσπίζεται υπέρ της αστικής εταιρείας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με την επωνυμία Αστική Εταιρεία Δεοντολογίας και Επικοινωνίας […] ειδικό τέλος ποσοστού 0,02% επί των τιμολογίων διαφημιστικής δαπάνης κατά το μέρος που αυτή αφορά στην αγορά χρόνου ή χώρου, με σκοπό τη μετάδοση ή καταχώριση, μέσω της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου, του κινηματογράφου, του Διαδικτύου και του ημερήσιου ή περιοδικού Τύπου […] ». Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο νομοθέτης αναγνωρίζει κανονικά και με το… νόμο πως η διαφήμιση στο Διαδίκτυο είναι ακριβώς ό,τι και η διαφήμιση στα παραδοσιακά Μέσα. Υπόκειται μάλιστα πλέον και σε ειδική εισφορά. Γιατί όχι και σε αγγελιόσημο;

Είναι γνωστή η υπόθεση των ιντερνετικών μέσων ενημέρωσης, όπου οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι ζουν μια κατάσταση που μισθολογικά και ασφαλιστικά τους αφήνει τελείως ακάλυπτους. Πρόκειται στην ουσία για ένα αρρύθμιστο τοπίο, που δίνει χώρο για να βασιλεύει η αυθαιρεσία. Οι εργοδότες έχουν αρχίσει να έχουν έσοδα από το Διαδίκτυο και η συζήτηση μεταξύ τους αφορά τώρα το πόσο γρήγορα και με ποιο τρόπο θα προχωρήσουν στη στροφή προς το Ιντερνετ, χρεώνοντας όμως στο χρήστη και το περιεχόμενο, το οποίο μέχρι τώρα παρέχουν γενικά δωρεάν.

Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα επικρατεί εργασιακό χάος στο καθεστώς των new media χαροποιεί την εργοδοσία, όπως το λύκο στην αναμπουμπούλα. Για πολλούς από αυτούς βασιλεύει η πρακτική να παίρνουν διαφήμιση για τα έντυπά τους και να χρεώνουν μεγάλο μέρος της στο ιντερνετικό Μέσο τους ώστε να μη χρεώνεται με αγγελιόσημο ο διαφημιζόμενος. Ετσι λοιπόν, πλάι στις χαμηλότατες έως ανύπαρκτες εργοδοτικές εισφορές στα ασφαλιστικά Ταμεία, πλάι στην εισφοροδιαφυγή, πλάι στις χαριστικές ρυθμίσεις που απολαμβάνει κάθε τόσο, η εργοδοσία έχει βρει κι άλλον ένα τρόπο για να ζημιώνει τα δημοσιογραφικά Ταμεία.

Oλόκληρη η νομική γνωμοδότηση για λογαριασμό της ΠΟΕΣΥ, εδώ.

Κανονικά η 24ωρη απεργία στο Κανάλι 1 του Πειραιά

Νόμιμη έκρινε την απεργία της ΕΤΕΡ στο Κανάλι 1 του Πειραιά , το πρωτοδικείο , απορρίπτοντας τα ασφαλιστικά μέτρα του "εργοδότη" δήμου Πειραιά -σε μια συνηθισμένη πλέον τακτική των εργοδοτών να προσφεύγουν δικαστικά σε όποια εργατική πρωτοβουλία. Οι εργαζόμενοι τεχνικοί διεκδικούν, μεταξύ άλλων, τα δεδουλευμένα του Αυγούστου. Δημοσιεύουμε παρακάτω, ανακοίνωση που μας έστειλε η ΕΤΕΡ για την απεργία της 25ης Σεπτεμβρίου...


"Συνηθισμένη στυγνή πρακτική εργοδοτικού μηχανισμού με απειλές και δικαστικές διώξεις ήταν η απάντηση από την πλευρά της Διοίκησης του δημοτικού ραδιοσταθμού του Πειραιά Κανάλι 1. Έτσι η Διοίκηση του ραδιοσταθμού έσυρε στα δικαστήρια την Διοίκηση της Ένωσής μας ζητώντας να κηρυχθεί η απεργιακή μας κινητοποίηση που αρχίζει σε λίγες ώρες παράνομη.
Η απεργία κρίθηκε από το Πρωτοδικείο ΝΟΜΙΜΗ. Η απόφαση βγήκε πριν από λίγο, στις 23.45 της Πέμπτης 24 Σεπτεμβρίου 2009.
Έτσι στην Δημοτική Ραδιοφωνία Πειραιά ( Κανάλι 1 ), οι Τεχνικοί (ηχολήπτες και ηλεκτρονικοί) πραγματοποιούν 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση από την 06.00η ώρα της Παρασκευής 25ης Σεπτεμβρίου 2009 μέχρι και την 06.00η ώρα του Σαββάτου 26ης Σεπτεμβρίου 2009, αφού το Πρωτοδικείο Αθηνών με την Απόφασή του, 2332/09, μετά την προσφυγή σε αυτό της διοίκησης του Καναλιού 1, έκρινε την ΑΠΕΡΓΙΑ ΜΑΣ ΝΟΜΙΜΗ.
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΜΕ ΑΙΤΗΜΑΤΑ:
1. Την καταβολή των δεδουλευμένων μηνός Αυγούστου 2009 στους εργαζόμενους Τεχνικούς (ηχολήπτες και ηλεκτρονικούς) του δημοτικού ραδιοσταθμού του Πειραιά Κανάλι 1,
2. Την καταβολή στην ΕΤΕΡ των συνδρομών των μελών μας (8 μηνών), που η Διοίκηση του ραδιοσταθμού έχει παρακρατήσει, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 14γ της από 13/4/2009 ΣΣΕ ΕΤΕΡ – ΕΙΙΡΑ,
3. Τον πλήρη σεβασμό της ισχύουσας νομοθεσίας και την εφαρμογή των υπογεγραμμένων Σ.Σ.Ε μεταξύ Ε.Ι.Ι.Ρ.Α και Ε.Τ.Ε.Ρ.
4. Την τήρηση των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας.
Επαναλαμβάνουμε ότι:
Δεν θα επιτρέψουμε την παραβίαση των θεσμικών και οικονομικών δικαιωμάτων των τεχνικών και ότι μόνο θυμηδία, πραγματικά, μας προκαλούν οι παλιάς κοπής προσπάθειες εκφοβισμού και τρομοκράτησης των τεχνικών από την πλευρά της Διοίκησης του ραδιοσταθμού « Κανάλι 1 », καθώς και οι δικαστικές διώξεις.
Καλούμε την Διοίκηση του ραδιοσταθμού να προχωρήσει στην αποπληρωμή των δεδουλευμένων και να φροντίσει να διασφαλιστούν στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων τεχνικών στο « Κανάλι 1 ». Η πρακτική της παραβίασης των άρθρων της ΣΣΕ και δη από Διοίκηση Δημοτικού ραδιοσταθμού αποτελεί για µας απαράδεκτη και αήθη συμπεριφορά.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας
Δημήτρης Καμαρινόπουλος Δημήτρης Καραπανάγος"

Καταγγελία για τη νέα απόλυση στο Vita του ΔΟΛ

Τα αφεντικά της ενημέρωσης αποφάσισαν να επιβάλουν το ...φίμωτρο στην ελεύθερη πολιτική έκφραση και δράση των εργαζόμενων στα ΜΜΕ που επιμένουν να κινούνται «ενάντια στο ρεύμα». Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες (είχε προηγηθεί η Ελευθεροτυπία που αποπειράθηκε να απολύσει τον Γρ. Ρουμπάνη) η διεύθυνση ενός μεγάλου εκδοτικού συγκροτήματος, του ΔΟΛ, ανακοίνωσε στις 23/9, την απόλυση ενός υποψήφιου σε αριστερό ψηφοδέλτιο, του συνάδελφου Παναγιώτη Σηφογιωργάκη, εργαζόμενου για σειρά ετών στο περιοδικό Vita του ομίλου. Ο Π. Σηφογιωργάκης είναι αγωνιστής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μάλιστα συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο του μετώπου για την Β’ Εκλογική Περιφέρεια του Πειραιά.
Η απόλυση εργαζόμενου υποψήφιου βουλευτή, δέκα μέρες πριν τις εκλογές, αποτελεί τεράστια πρόκληση και ευθεία βολή κατά της ελεύθερης πολιτικής δράσης, συνολικά κατά των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η Αριστερή Πρωτοβουλία Εργαζόμενων Συντακτών ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ συμπαραστέκεται στο διωκόμενο συνάδελφο και ζητά την άμεση ανάκληση της απόλυσής του, όχι μόνο γιατί ο Π. Σηφογιωργάκης είναι υποψήφιος βουλευτής, αλλά γιατί παλεύει για την παύση των απολύσεων όλων των εργαζόμενων.
Δεν θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση του συστήματος!
Η επίθεση στο δικαίωμα της ελεύθερης πολιτικής δράσης δεν θα περάσει!

Νέα αδικαιολόγητη απόλυση στο περιοδιό Vita του ΔΟΛ

Οι απολύσεις συνεχίζονται στον ΔΟΛ. Ένας ακόμα συνάδελφος συντάκτης από το περιοδικό Vita -ο πέμπτος στη σειρά- μπαίνει στη λίστα των απολυμένων.
Για άλλη μια φορά τα αφεντικά του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη θεώρησαν σκόπιμο να ρίξουν λάσπη στο πρόσωπο ενός συνάδελφου, παρουσιάζοντας ως αιτία απόλυσης την "ανεπαρκή του εργασία" και την "έλλειψη φιλότιμου". Προσχηματικοί λόγοι (όπως μαρτυρούν και πολλοί συνάδελφοι) που καθιστούν και αυτή την απόλυση άδικη.
Στις αρχές του καλοκαιριού ο Οργανισμός είχε ανακοινώσει και πάλι απολύσεις (διοικητικού προσωπικού), που τελικά τις πήρε πίσω μετά από τη συντονισμένη αντίδραση των εργαζομένων. Και αυτή τη φορά φαίνεται ότι έχει αρχίσει η κινητοποίηση για την υπεράσπιση του συναδέλφου.
Το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ θα είναι εκεί, για να προσφέρει ό,τι μπορεί, αφού κάθε απόλυση είναι... εχθρική ενέργεια και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται από τον κλάδο.

Μετά τον Ελεύθερο Τύπο στο στόχαστρο της ανεργίας ο δημοσιογραφικός κόσμος

Ολόκληρος ο χώρος του Τύπου συνταράχθηκε το καλοκαίρι με το "κανόνι" του Ελεύθερου Τύπου, που ουσιαστικά αποτελεί και το μεγαλύτερο χαστούκι της οικονομικής κρίσης στην ελληνική οικονομία, σε μια μεγάλη επιχείρηση. Από τότε και έπειτα ο χώρος βρίσκεται σε αναβρασμό. Το παρακάτω κείμενο της εκπροσώπου των απολυμένων πλέον συντακτών του Ελεύθερου Τύπου, συναδέλφου Ματίνας Παπαχριστούδη, περιγράφει γλαφυρά την κατάσταση στον κλάδο...

"Το μήνυμα είναι σαφές. Και άγριο. Ο δημοσιογραφικός κλάδος πολύ περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά (ανα)γνωρίζει πρωτόγνωρο αριθμό ανέργων. Οι υπηρεσίες του ΕΤΑΠ ΜΜΕ κατακλύστηκαν από εκατοντάδες αιτήσεις απολυμένων, εργαζομένων από εφημερίδες, τηλεοπτικούς σταθμούς, περιοδικά, για ένταξη στο ταμείο ανεργίας. Είναι οι δημοσιογράφοι της εθελουσίας του ΑΝΤ1, του Alpha, οι απολυμένοι του «Ελεύθερου Τύπου». Κάθε μέρα γίνονται πέντε με δέκα απολύσεις εργαζομένων σε όλα τα ΜΜΕ. Στα περισσότερα από τα λεγόμενα μικρά ή μεσαία «μαγαζιά» οι δημοσιογράφοι πρέπει να δηλώνουν ευχαριστημένοι που έχουν δουλειά, αν και δεν πληρώνονται το μισθό τους. Στέλεχος του ταμείου ομολογούσε ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση πολύ σύντομα θα αντιμετωπίσει πρόβλημα με το αποθεματικό που έχει καταγεγραμμένο για το ταμείο ανεργίας. Στη λίστα ανέργων της Ένωσης Συντακτών προστίθενται καθημερινά καινούργια ονόματα. Η κατάντια του συνδικαλιστικού σωματείου αποκαλύπτεται όταν κάποια από αυτά τα ονόματα, άνεργοι, απελπισμένοι πολλές φορές συνάδελφοι, εξαναγκάζονται να εγγραφούν και στις ...συνδικαλιστικές λίστες. Αυτές του «ρουσφετιού», των «δικών μας παιδιών» τα οποία θα φροντίσουμε και θα προωθήσουμε σε κάποια δουλειά. Με μπλοκάκι, συνεργασία, μαύρα, σύμβαση. Ότι προκύψει, χωρίς όρους και όρια στους εκδότες, παλαιούς και νεόκοπους.
Την ίδια ακριβώς στιγμή και ενόσω η οικονομική κρίση χρησιμοποιείται θρασύτατα από τους εργοδότες για σκληρότερη επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, όταν στα περισσότερα ΜΜΕ οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας καταπατώνται, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι προτάσεις για διανομή επιδομάτων στους ανέργους. Στη χειρότερη, δεν κάνουν απολύτως τίποτε. ‘Η χτυπάνε φιλικά τις πλάτες απελπισμένων ανέργων, τους οποίους θα θυμηθούν στην επόμενη προεκλογική περίοδο. Οι άνεργοι δημοσιογράφοι-στο κυνήγι εύρεσης δουλειάς - δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο την ανασφάλεια. Το χειρότερο είναι η απαξίωση που νιώθουν σε κάθε τους βήμα, ο φόβος ότι αναίτια πετάχτηκαν εκτός του συστήματος των ΜΜΕ και θα παραμείνουν εκτός.
Οι πληροφορίες για το επόμενο, μετά των βουλευτικών εκλογών, διάστημα είναι ανησυχητικές. Οι περισσότεροι εργοδότες ετοιμάζονται για νέους γύρους απολύσεων ενώ την ίδια στιγμή απεργάζονται σχέδια για ανάπτυξη νέων υπηρεσιών, είτε στην ψηφιακή τηλεόραση είτε στο Διαδίκτυο. Με την επιδότηση του δημοσίου βεβαίως. Και με δημοσιογράφους σε καθεστώς μαύρης εργασίας ή παροχής ποσού ψίχουλα σε μπλόκ ή επιμίσθιο. Ακόμη κι αυτοί που θα θέλουν να αρνηθούν δύσκολα θα το κάνουν, γιατί δεν υπάρχει κανείς και τίποτε να τους καλύψει. Έτσι θα απολύονται δημοσιογράφοι, παλαιότεροι στο επάγγελμα και θα αντικαθιστώνται από νέους εργαζόμενους χωρίς καμία ελπίδα σε μισθό και συλλογική σύμβαση που θα είναι αναγκασμένοι να λειτουργούν ως απλοί κουβαλητές της πληροφορίας σε ένα ολοένα και πιο ολοκληρωτικό σύστημα ελέγχου της ενημέρωσης. Παράλληλα όσοι κρατήσουν τη δουλειά τους θα πρέπει να συμφωνήσουν σε νέους όρους, να κάνουν πολλά περισσότερα σε μια ξέφρενη κούρσα εντατικοποίησης. Και δυστυχώς, ισχυρή χείρα βοηθείας προς αυτή την εξέλιξη προσφέρουν όχι μόνο τα μεγαλοστελέχη των ΜΜΕ αλλά και διάφοροι «εργολάβοι» της ενημέρωσης.
Η ανυπαρξία παρέμβασης της Ένωσης Συντακτών αλλά και των άλλων συνδικαλιστικών Ενώσεων δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με οργισμένα σχόλια και σιχτίρισμα παρατάξεων και προσώπων. Οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι, έχοντες και μη έχοντες εργασία, θα πρέπει να αναζητήσουν έγκαιρα τρόπους αντίδρασης και δράσης πριν να είναι πολύ αργά."

Ματίνα Παπαχριστούδη, εκπρόσωπος (απολυμένων πλέον) συντακτών Ε.Τ., μέλος μεικτού ΕΣΗΕΑ.

Στα 8,5 δισ. ευρώ τον χρόνο η εισφοροδιαφυγή

Στα 12,6 δισ. ευρώ εκτινάχθηκε το 2009 το συνολικό χρέος του Δημοσίου προς τα ασφαλιστικά ταμεία, έναντι 2,7 δισ. ευρώ που είχε διαμορφωθεί πριν από έξι χρόνια. Την ίδια ώρα, στα 8,5 δισ. ευρώ αναμένεται να ανέλθει για φέτος η εισφοροδιαφυγή για το σύνολο των ταμείων, η οποία παρουσιάζει αύξηση κατά 1,2 δισ. ευρώ το χρόνο. Η δραματική αυτή εικόνα προκύπτει από στοιχεία που δημοσιοποίησε πρόσφατα η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Ασφαλιστικά Ταμεία.
Ειδικότερα, τα πέντε μεγαλύτερα ταμεία -ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ, ΟΠΑΔ, ΝΑΤ- που καλύπτουν τη σύνταξη και την περίθαλψη για το 93% των ασφαλισμένων θα χρειαστούν μέχρι τα τέλη του 2009 περίπου 4,7 δισ. ευρώ, για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
Δραματική επίπτωση στα οικονομικά των ταμείων θα έχει η ανεργία, καθώς εκτιμάται ότι το 2009 θα χαθούν τουλάχιστον 19 δισ. ευρώ σε πόρους του ασφαλιστικού συστήματος, εφόσον επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις για αύξηση της ανεργίας κατά 120.000 θέσεις και μείωσης του χρόνου εργασίας για 100.000 εργαζομένους.
Η περιβόητη «ασφαλιστική μεταρρύθμιση» Πετραλιά και οι ενοποιήσεις των ταμείων από 91 σε 13 (ανάμεσά τους και το ΤΑΙΣΥΤ) δεν απέδωσε κανέναν από τους ...καρπούς που υποτίθεται ότι ανέμενε η κυβέρνηση, στα οικονομικά των ταμείων. Στις περιπτώσεις πρόωρης συνταξιοδότησης έφερε φέτος όφελος 12 εκατ. ευρώ και η αύξηση των ενσήμων για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κατά 10 (από 50 σε 60) άλλα 20 εκατ. ευρώ. Η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης για τις μητέρες ασφαλισμένες στο ΙΚΑ θα έχει «όφελος» μετά από 5 χρόνια 40 εκατ. ευρώ το χρόνο, σε βάρος βέβαια των δικαιωμάτων των μητέρων.
Αντίθετα, αυτό που βιώνουν ένα χρόνο τώρα οι ασφαλισμένοι είναι δραματική συρρίκνωση δικαιωμάτων, περισσότερη γραφειοκρατία, χειρότερη εξυπηρέτηση, καθυστερήσεις στην έκδοση συντάξεων. Όσον αφορά την εισφοροδιαφυγή επιβραβεύεται και από το Δημόσιο, αλλά και από την εργοδοσία (όπως αυτή του κλάδου μας....) με προσλήψεις συμβασιούχων (ή freelance στη δική μας εκδοχή) που αμείβονται «με μπλοκάκι», ενώ παρέχουν 100% εξαρτημένη εργασία. Χιλιάδες προγράμματα stage λειτουργούν με ανασφάλιστους νέους. Τα προγράμματα εθελουσίας εξόδου που προώθησε η κυβέρνηση λόγω αποκρατικοποιήσεων επιβαρύνουν το σύστημα σε ετήσια βάση με 900 εκατ. ευρώ.
Ως Παρατύπως, καλούμε τους συναδέλφους, μαζί και όλους τους εργαζόμενους του κλάδου και γενικότερα, να αγωνιστούμε για:
- δημόσια, καθολική κοινωνική ασφάλιση σε όλους τους εργαζόμενους, αλλά και τους ανέργους,
- επιστροφή τώρα έντοκα των κλεμμένων και δεσμευμένων αποθεματικών από το ‘50 και μετά,
- κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων (Σιούφα-Ρέππα-Πετραλιά).
- κατάργηση του τζόγου για τα ταμεία, που οδηγεί σε κόμα μεγαλύτερη πρόσδεση των ασφαλιστικών ταμείων στους νόμους της αγοράς.
- είσπραξη όλων των εισφορών που οφείλει το κεφάλαιο χωρίς χαριστικές «ρυθμίσεις», πάταξη της εισφοροδιαφυγής που ανέρχεται σε 2 δις. ευρώ ετησίως.
- γενναία αύξηση μισθών και συντάξεων, σύνταξη στα 30 χρόνια, βελτίωση παροχών.

Άρθρο 99: Η δεύτερη ευκαιρία στους εργοδότες – ομηρία για τους εργαζόμενους

Στα τόσα όπλα που διαθέτουν οι εργοδότες για να συμπιέζουν τα εργατικά δικαιώματα φρόντισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να τους προσφέρουν ακόμα ένα: το άρθρο 99, ή «καθεστώς συνδιαλλαγής» του νέου Πτωχευτικού Κώδικα. Υπαγόμενες σε αυτό το καθεστώς προστασίας από τους πιστωτές οι επιχειρήσεις κερδίζουν συνήθως χρόνο για να τακτοποιήσουν την επόμενη επιχειρηματική τους κίνηση και ταυτόχρονα κρατούν σε ομηρία τους εργαζόμενούς τους με το επιχείρημα της διασφάλισης των θέσεων εργασίας.

Τα παραδείγματα πολλά: Altec Telecoms, Lannet, Teledome, Microland, ΔΙΕΚΑΤ, Betanet, ΣΑΟΣ είναι μερικές από τις εταιρείες που προσέφυγαν σε αυτή τη διαδικασία, που διαφημίστηκε ως «δεύτερη ευκαιρία». Κατάληξη για όλες αυτές η πτώχευση, με εκατοντάδες εργαζόμενους να χάνουν τις θέσεις εργασίας τους μαζί με μισθούς αρκετών μηνών και αποζημιώσεις.

Δυο παραδείγματα από το χώρο του περιοδικού τύπου αποδεικνύουν περίτρανα την αντεργατικότητα του συγκεκριμένου νόμου και θέτουν μπροστά στο συνδικαλιστικό κίνημα νέα καθήκοντα.

Η Mototech ΑΕ αξιοποίησε την προστασία του άρθρου 99 για να περισώσει δήθεν τους τίτλους που εκδίδει και τις θέσεις εργασίας. 25 εργαζόμενοι βρέθηκαν απολυμένοι τον Απρίλη που μας πέρασε κρατώντας στα χέρια τους την εκχώρηση απαιτήσεων της εταιρείας από πελάτες, έναντι αμοιβών 6 μηνών και των αποζημιώσεών τους. Αποτέλεσμα, ακόμη και σήμερα να μην έχουν πληρωθεί δεδουλευμένα αρκετών μηνών, ενώ η εταιρεία απασχολεί μόνο 50 εργαζόμενους έναντι 150 που απασχολούσε πριν ένα χρόνο.

Η Περιοδικός Τύπος ΑΕ, ερήμην των απλήρωτων εργαζομένων της προσέφυγε στην ίδια διαδικασία τον Ιούνιο. Παρά την παρέμβαση των εργαζομένων (κυριολεκτικά στο παρά πέντε) το δικαστήριο αρνήθηκε να εξαιρέσει τις αμοιβές τους από την προσωρινή διαταγή, την προστασία δηλαδή που πέτυχε η επιχείρηση, με το επιχείρημα ότι και αυτοί είναι …πιστωτές! Τους επόμενους μήνες η προστασία αποδείχτηκε όπλο μόνο κατά των εργαζομένων, οι οποίοι διανύουν τον τέταρτο μήνα απλήρωτων αποδοχών, μη έχοντας δυνατότητα να διεκδικήσουν δικαστικά αμοιβές και αποζημιώσεις.

Και στις δυο περιπτώσεις οι εργαζόμενοι βρέθηκαν μπροστά σε ένα δίλημμα: να στηρίξουν τον εργοδότη τους για να σωθεί από τα χρέη του ή να μη συναινέσουν με κίνδυνο την κατάρρευση και άρα την απώλεια των θέσεων εργασίας τους;

Και στις δυο περιπτώσεις οι εργαζόμενοι σύρθηκαν όμηροι στην αδηφάγα μάχη επιβίωσης μεταξύ των επιχειρήσεων.

Και στις δυο περιπτώσεις οι εργαζόμενοι απώλεσαν εισοδήματα, ενώ οι εργοδότες βρήκαν χρόνο και τρόπο να συγκεντρώσουν έσοδα για να προετοιμάσουν το επόμενο βήμα τους.

Και στις δυο περιπτώσεις οι εργαζόμενοι συκοφαντήθηκαν και αντιμετωπίσθηκαν ως εχθροί της επιχείρησης, επειδή διεκδίκησαν το αυτονόητο: να αμείβονται για την εργασία τους.

Θα περίμενε κανείς αυτές οι δυο περιπτώσεις μέσα στο χώρο μας να έχουν ξυπνήσει τα αντανακλαστικά της ΕΣΠΗΤ και των άλλων ενώσεων του Tύπου. Δυστυχώς και σε αυτή τη μάχη οι εργαζόμενοι αισθάνονται ανυπεράσπιστοι, απέναντι σε ένα νομικό οπλοστάσιο που συνθλίβει κάθε εργατικό δικαίωμα.

Το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ καλεί άμεσα τις συνδικαλιστικές ενώσεις στον τύπο, αλλά και γενικότερα, να ορθώσουν ένα διεκδικητικό πλαίσιο που να περιλαμβάνει:

-Εξαίρεση των εργατικών διεκδικήσεων από την προστασία του άρθρου 99.

-Απαγόρευση κάθε μεταβολής της περιουσίας των επιχειρήσεων στη διάρκεια της υπαγωγής τους στο καθεστώς συνδιαλλαγής.

-Προτεραιότητα των εργατικών αμοιβών και αποζημιώσεων έναντι κάθε άλλης απαίτησης στις περιπτώσεις πτωχεύσεων.

- Nα εγγυηθεί το κράτος τους μισθούς των εργαζομένων στις εταιρείες που έχουν υπαχθεί στο άρθρο 99.

-Απαγόρευση των απολύσεων.

Αλήθειες και ψέματα για την κρίση στα περιοδικά

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο περιοδικός Τύπος έχει χτυπηθεί ήδη από αυτό που όλοι ονομάζουμε «κρίση»: μείωση πωλήσεων, μείωση εσόδων από τη διαφήμιση, προβλήματα ρευστότητας των επιχειρήσεων κτλ.
Είναι ωστόσο πέρα για πέρα ψέμα ότι για τα σημερινά προβλήματα των επιχειρήσεων του χώρου φταίει μόνο η κρίση. Όχι! Φταίει κυρίως η τακτική των εργοδοτών όλα τα προηγούμενα χρόνια, με την υπερπληθώρα εντύπων, χωρίς ή με ελάχιστους συντάκτες, με κακοπληρωμένο και ανασφαλές προσωπικό, χωρίς σεβασμό στον αναγνώστη. Έντυπα που είχαν στόχο όχι να είναι χρήσιμα στο αναγνωστικό κοινό, αλλά κυρίως να φέρουν διαφημιζόμενους. Φταίει δηλαδή η «φούσκα» που είχαν δημιουργήσει οι εκδότες για να κάνουν δουλειές και δουλίτσες, «φούσκα» η οποία τώρα σκάει αφού πρόσθεσε κάμποσα εκατομμύρια στους λογαριασμούς και στις περιουσίες τους.
Είναι αισχρό ψέμα ότι, λόγω της κρίσης, οι εργοδότες μας «φτώχυναν». Αυτοί έχουν συσσωρεύσει σημαντικά κέρδη όλα τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζουν να κερδίζουν – αν όχι όλοι άμεσα απ’ τα περιοδικά τους, πάντως σίγουρα από τις διάφορες «παράλληλες δραστηριότητές» τους. Κι επίσης κερδίζουν από τις δυνατότητες που τους δίνουν οι νόμοι προκειμένου να μη μας πληρώνουν, να μας υποαπασχολούν, κλπ.
Είναι τέλος ψέμα ότι η κρίση θα πρέπει αναγκαστικά να αντιμετωπιστεί με «περικοπές». Περικόπτοντας θέσεις εργασίας, μισθούς και εργασιακά δικαιώματα, το μόνο που καταφέρνουν οι εργοδότες είναι να απαξιώσουν ακόμη περισσότερο το προϊόν τους – βαθαίνοντας ουσιαστικά την κρίση, την οποία μας τη φορτώνουν στην πλάτη για να την πληρώσουμε εμείς.

Την κρίση την αντιπαλεύουμε εκεί που συμβαίνει
κι όχι στους τέσσερις τοίχους της ΕΣΠΗΤ
Στις σημερινές συνθήκες, μία πρέπει να είναι η στάση των εργαζόμενων συντακτών:
α) δε δεχόμαστε την παραμικρή υποχώρηση από τα δικαιώματά μας, μισθολογικά, εργασιακά, ασφαλιστικά κτλ., ακόμη και υπό την απειλή απόλυσης ή λουκέτου
β) απαντάμε αμέσως σε κάθε απόλυση ή άλλο χτύπημα με απεργίες, συγκεντρώσεις, κινητοποιήσεις συμπαράστασης, «ξεμπρόστιασμα» των εργοδοτών στο αναγνωστικό κοινό, νομικές ενέργειες, δηλαδή με όλα τα μέσα.
Γνωρίζουμε ασφαλώς ότι η σημερινή συντεχνιακή, αποκομμένη από τον κόσμο της ΕΣΠΗΤ δεν έχει ούτε τη δύναμη αλλά ούτε και την πρόθεση να βάλει φρένο στην επιθετικότητα των εργοδοτών. Με «πιέσεις» κορυφής και απλές εκκλήσεις δεν βγαίνει τίποτα. Οι εργοδότες δεν καταλαβαίνουν από τέτοια. Εδώ η μάχη πρέπει να δοθεί περιοδικό το περιοδικό, εργαζόμενο τον εργαζόμενο. Και καθώς ο αντίπαλος είναι αδίστακτος, εμείς πρέπει να τον ξεπεράσουμε σε τόλμη, πρωτοτυπία, αποφασιστικότητα και ταχύτητα αντίδρασης.
Μπορεί οι σημερινές πλειοψηφούσες στην ΕΣΠΗΤ δυνάμεις… να μην μπορούν. Δυναμικό όμως υπάρχει. Υπάρχει μια ολόκληρη νέα, μαχητική γενιά εργαζόμενων συντακτών, που έχει ήδη κάνει αισθητή την παρουσία της μέσα στις επιχειρήσεις και που δίνει τη μάχη για ν’ αλλάξει αυτή η κατάσταση, μέσα κι έξω από την ΕΣΠΗΤ. Τόλμη, συναδελφικότητα, αλληλεγγύη, αποφασιστικότητα… μπορούν να αλλάξουν το κλίμα. Τα πράγματα δεν είναι μαύρα, όπως διαδίδουν οι εργοδότες για να μας τρομοκρατήσουν. Μπορούν όμως να γίνουν χειρότερα, αν δεν υπερασπιστούμε τα στοιχειώδη και αυτονόητα δικαιώματά μας. Σε τελευταία ανάλυση, εδώ μιλάμε για τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας.

Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ "ΧΤΥΠΗΣΕ" ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ

Η προσπάθεια των ιδιοκτητών των ελληνικών ΜΜΕ για ξήλωμα των εργασιακών δικαιωμάτων του κόσμου της δουλειάς στον Τύπο, για τη δημιουργία "σύγχρονων" μέσων, στα οποία δουλεύουν υπερεντατικά σε συνθήκες φάμπρικας όλο και λιγότεροι δημοσιογράφοι, φαίνεται πως γίνεται πλέον συντονισμένα υπό την δικαιολογία της κρίσης. Τα φαινόμενα περικοπών δημοσιογραφικών θέσεων στο ελάχιστο και η επιβάρυνση των εργαζομένων συντακτών με τεράστιες ποσότητες καθημερινής ύλης, είναι απτή πραγματικότητα και για τα Μέσα της Περιφέρειας. Πρόσφατο παράδειγμα εργασιακής αυθαιρεσίας στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Λέσβου. Δημοσιεύουμε παρακάτω Ανακοίνωση που μας έστειλε το ΣΕΜΜΕΛ για τις απολύσεις συναδέλφων.

"Το Σωματείο Εργαζομένων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Λέσβου καταγγέλλει την προσπάθεια της διοίκησης της ημερήσιας εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ να μειώσει το προσωπικό με απολύσεις, με πρόσχημα την οικονομική κρίση.

Ήδη προέβησαν στην απόλυση δύο εργαζομένων, μίας εργαζομένης στο τεχνικό τμήμα που εργαζόταν επί 6 χρόνια και ενός εργαζόμενου από το λογιστήριο.

Το ανάλγητο πρόσωπο της ασύδοτης εργοδοσίας της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ σκοπεύει, σύμφωνα με πληροφορίες, να στείλει στην ανεργία ακόμα τέσσερεις εργαζόμενους.

Είναι σαφές ότι οι εργοδότες στο όνομα της κρίσης, έχουν επιλέξει ξεκάθαρα: μείωση του προσωπικού. Άλλοτε με μαζικές απολύσεις, άλλοτε με βίαιο πέταγμα στην ανεργία μέσω πτωχεύσεων, άλλοτε με συγχωνεύσεις ή αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος, άλλοτε με «οικιοθελείς» αποχωρήσεις.

Ταυτόχρονα με διλήμματα του τύπου «δουλειά χωρίς δικαιώματα ή απόλυση», εκβιάζουν τους εργαζόμενους, να αποδεχτούν την περιστολή των δικαιωμάτων τους, τη μη πληρωμή υπερωριών, τη διεύρυνση της ελαστικής εργασίας, την ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση.
Παρόλο που το θησαύρισμα τόσων χρόνων, από τη δουλειά μας και τις τεράστιες επιχορηγήσεις που έχουν εισπράξει, φτάνει και περισσεύει για να μη γίνει απόλυση και για να δοθούν μεγάλες αυξήσεις, στις συνθήκες κρίσης, η διατήρηση των κερδών τους παρουσιάζεται ως «ανάγκη όλης της κοινωνίας» και ο εργαζόμενος ως «εμπόρευμα μικρότερης αξίας».

Με κλίμα ανασφάλειας και τρομοκρατίας προσπαθούν να μας σταματήσουν.

Να μην τους αφήσουμε! Κάθε απόλυση να γίνει μάχη όλων μας!

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση κανένας συνάδελφος δεν πρέπει να ακολουθήσει τη λογική της ατομικής διαπραγμάτευσης. Ο καθένας από εμάς μπορεί να είναι «ο επόμενος» απολυμένος, αλλά όλοι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση.

Γι’ αυτό δεν θα καθίσουμε με σταυρωμένα χέρια. Δεν θα συναινέσουμε στο να πληρώσουμε εμείς την κρίση τους. Με όπλο την ενότητα, με εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις, μπορούμε να αποκρούσουμε την επίθεση, να υπερασπίσουμε και να διευρύνουμε τα δικαιώματά μας.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΤΟΧΟΙ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ - ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ!

Η απάντηση σε τέτοιου είδους πρακτικές πρέπει να είναι υπόθεση όλων των εργαζομένων στα Μ.Μ.Ε. Το Σ.Ε.Μ.Μ.Ε.Λ. προτείνει κοινό απεργιακό μέτωπο ΟΛΩΝ των σωματείων στο χώρο του Τύπου ενάντια στο «δικαίωμα» των εργοδοτών να ανοιγοκλείνουν όποτε θέλουν έντυπα, να πετούν σαν αναλώσιμα αντικείμενα τους εργαζόμενους.
-Για να απαγορευτούν οι απολύσεις και να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας των εργαζόμενων.
-Για να αποσπαστούν πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και να σπάσει η αλυσίδα της λιτότητας και των μισθολογικών περικοπών. -
-Για το δικαίωμα στη σταθερή, πλήρη και ανθρώπινη εργασία για όλους τους εργαζόμενους στο χώρο των ΜΜΕ.

Το Σ.Ε.Μ.Μ.Ε.Λ. καλεί όλους τους εργαζόμενους στα Μ.Μ.Ε της Λέσβου να βρίσκονται σε αγωνιστική ετοιμότητα, να μην αποδεχτούν καμία απόλυση, και να ενημερώσουν άμεσα το Σωματείο.

Επίσης καλούμε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων στο χώρο του Τύπου να πάρουν θέση και να σταθούν αλληλέγγυοι.

Προειδοποιούμε ότι θα περιφρουρήσουμε με όλα τα μέσα που διαθέτουμε το δικαίωμα στην εργασία και την προστασία των συμφερόντων των συναδέλφων μας."

ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΑ, ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ ή «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»

Με μια απολύτως αυταρχική και απολυταρχική συμπεριφορά, η νέα βαρόνη media(με κληρονομικό δικαίωμα μάλιστα λόγω προγόνων), ιδιοκτήτρια της «Ελευθεροτυπίας» (ειρωνικός δεν φαντάζει πλέον ο τίτλος της ιστορικής εφημερίδας;) αποφάσισε να εκπαραθυρώσει στην κυριολεξία δύο συντάκτες της γιατί τόλμησαν να κάνουν χρήση του συνταγματικού τους δικαιώματος του εκλέγεσθαι.
Ο λόγος βέβαια για τον δημοσιογράφο Γρ. Ρουμπάνη και τον σκιτσογράφο Στάθη Σταυρόπουλο, οι οποίοι ενημερώθηκαν τηλεφωνικώς –νέα μόδα τους τελευταίους μήνες από τους ιδιοκτήτες- ότι απολύονται επειδή επέλεξαν να είναι υποψήφιοι βουλευτές στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές με ψηφοδέλτιο της Αριστεράς (υπάρχει άραγε ακόμη αυτό το «μίασμα» στο καταπληκτικό δικομματικό πολιτικό σκηνικό που ζουν και που υπηρετούν οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ;).
Οι νέας γενιάς mediaρχες δεν δέχονται, ως φαίνεται, τέτοιου είδους συμπεριφορές και πετούν στον κάλαθο των αχρήστων τις πένες των δημοσιογράφων –μαζί με τα εργασιακά τους δικαιώματα, τα ωράρια τους, την ελευθερία του λόγου τους, τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα που συστηματικά καταπατούν σε κάθε ευκαιρία δημιουργώντας ένα νέο εργασιακό Μεσαίωνα- που τόλμησαν να έχουν πολιτική ταυτότητα, και μάλιστα διαφορετική από όσα ορίζει η συστημική πολιτική (πέρα και μακριά δηλαδή από την πολιτική γραμμή που αποδέχεται και ασπάζεται η εφημερίδα της κας Τεγοπούλου).
Τελικά, μετά το σάλο που διαφαινόταν ότι θα υπάρξει για την πρωτοφανή απόφαση της διεύθυνσης της κατ’ όνομα «εφημερίδας των συντακτών», οι απολύσεις ανακλήθηκαν κακήν κακώς, μετά και από μια... οργισμένη δήλωση της κληρονόμου ότι δεν θέλει να την… ταλαιπωρεί ο Α. Τσίπρας (!) Πολύ ενδιαφέρον σενάριο θα ήταν για τους αναγνώστες της ιστορικής εφημερίδας και όχι μόνο, εάν οι δύο εργαζόμενοι επέλεγαν να ασκήσουν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι με το κόμμα προτίμησης της κας Τεγοπούλου. Θα αντιδρούσε άραγε με τον ίδιο τρόπο η κληρονόμος;
Στο νέο Μεσαίωνα που φαίνεται να καλλιεργείται σταδιακά και με ιδιαίτερο πείσμα από τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ η μάχη, τόσο για τα εργασιακά κεκτημένα, όσο και για την ελευθερία του λόγου φαίνεται ότι αποτελεί ακόμη το υποκείμενο του αγώνα.
Τα «επεισόδια» αυτού του σύγχρονου, ιδιότυπου κοινοβουλευτικού αυταρχισμού έχουν πλέον πυκνώσει απειλητικά: Νέο τρομοκρατικό νομικό πλαίσιο παρακολούθησης των πάντων (ανθρώπων, PC, κινητών), απαγόρευση της ...κουκούλας, καθημερινά ανδραγαθήΜΑΤα με θύματα άλλοτε διαδηλωτές κι άλλοτε μετανάστες, δικαστική απαγόρευση των απεργιών, ακόμα κα απόπειρα δολοφονίας ανυπότακτων συνδικαλιστών (βλ. Κούνεβα), τρομοκρατία και εργοδοτικός δεσποτισμός στους χώρους δουλειάς....
Η «δίκη» και η «καταδίκη» σε απόλυση εργαζόμενων συναδέλφων από τους εργοδότες τους εξαιτίας των πολιτικών απόψεων και επιλογών τους, και το ολοκληρωτικό καθεστώς «φόβου και τρόμου» δεν πρέπει να περάσει!

Φθινοπωρινές εργασιακές θύελλες - Ανάγκη για συντονισμένο αγώνα!

Ένα όχι ήρεμο καλοκαίρι πέρασε για το δημοσιογραφικό κόσμο, με φήμες, αλλά και γεγονότα να προϊδεάζουν για ένα θερμό φθινόπωρο όσον αφορά στις εργασιακές σχέσεις στον κλάδο μας. Με τους εργοδότες να εμφανίζονται περισσότερο ενωμένοι και στο ίδιο μήκος κύματος από ποτέ (εκ βάθρων "ξήλωμα" εργασιακών δικαιωμάτων με δικαιολογία την κρίση) είναι πλέον απαραίτητος ο συντονισμένος εργατικός αγώνας! Μερικές από τις πιο "φρέσκες" και παράλληλα ανησυχητικές ειδήσεις του Σεπτεμβρίου οι παρακάτω:

* Η δραματική μείωση των διαφημιστικών εσόδων λόγω της κρίσης στον κλάδο αυτοκινήτου προκάλεσε πτώση του κύκλου εργασιών και ζημίες για τον όμιλο των Τεχνικών Εκδόσεων στο α' εξάμηνο του 2009, με αποτέλεσμα η διοίκηση της εταιρείας να προσανατολίζεται σε συνέχεια του προγράμματος περικοπών και νέες δραστηριότητες. Στο κλείσιμο του πρώτου εξαμήνου το απασχολούμενο προσωπικό στον όμιλο ήταν 78 άτομα και στη μητρική εταιρεία 67, έναντι 107 και 89 αντίστοιχα πέρυσι. Αισιοδοξία εκφράζει πάντως η διοίκηση της εταιρείας ότι τα περισσότερα περιοδικά του ομίλου θα συνεχίζουν να κατέχουν πρωταγωνιστική θέση στο χώρο των ειδικών εκδόσεων (σ.σ. 4 Τροχοί, Auto Bild, Ήχος, Πτήση και 2 Τροχοί). Ο βασικός στόχος της διοίκησης των Τεχνικών Εκδόσεων είναι πλέον η ανάπτυξη νέων δραστηριοτήτων στο χώρο του εντύπου, του διαδικτύου και των εκθέσεων, με κύριο σκοπό την αύξηση του κύκλου εργασιών.

* Πληροφορίες κάνουν λόγο για μεγάλο πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου που ετοιμάζεται πυρετωδώς στον όμιλο Μπόμπολα και ειδικά στην εφημερίδα Έθνος. Όλο το καλοκαίρι ξεσκόνιζαν τις λίστες με τους εργαζόμενους και έβαζαν κάτω τα ποσά που θα δοθούν ως αποζημιώσεις και μπόνους για να αδειάσουν τα γραφεία. Παλαιότερα ο Φ. Μπόμπολας είχε κάνει λόγο για απομακρύνσεις τουλάχιστον 70 δημοσιογράφων, άρα κάπου εκεί είναι και ο στόχος του προγράμματος. Τα μεγαλοκεφάλια φέρονται να πήραν διαβεβαίωση ότι η εθελούσια δεν αφορά αυτούς... μάλλον για τους 1400αρηδες χτυπά η καμπάνα.

* Αντίστοιχο κλίμα και στον ΑΝΤ1, η εθελούσια του οποίου είχε ανακοινωθεί αρχές Αυγούστου και τυπικά έληγε στις 4 Σεπτεμβρίου (αλλά τελικά πήρε παράταση δύο εβδομάδων). Μέχρι στιγμής έχουν δηλώσει "συμμετοχή" στην εθελούσια μόλις 30 εργαζόμενοι ολόκληρου του ΑΝΤ1 ΤV (μόνο 3 δημοσιογράφοι σε αυτούς) και άρα τα σχέδια του προς το παρόν απλώς "εκτελούντος χρέη διευθυντή" να φύγουν όσοι είναι χρυσοπληρωμένα και δεν δουλεύουν, δεν φαίνεται να ευοδώνονται. Μέσα στην εβδομάδα θα ζητηθούν διευκρινίσεις από τους εκπροσώπους των εργαζομένων σε ΕΣΗΕΑ και ΕΤΙΤΑ για τι μέλλει γενέσθαι.

* Στην Καλλιθέα μετακομίζουν οι εργαζόμενοι σε Ισοτιμία, Εspresso, Flash, μετά την "εξαγορά" τους από τον όμιλο Λαυρεντιάδη. Προς το παρόν δεν έχουν γίνει "μετακινήσεις" εργαζομένων από το ένα μέσο στο άλλο (όπως φημολογούνταν), ενώ δεν έχει γίνει λόγος για απολύσεις, εκτός από τις υφέρπουσες φήμες για καρατομίσεις αρχισυντακτών (άρα και των ομάδων τους;).

* Τι να γράψει κανείς για τα τεκταινόμενα στην ΠΟΣΠΕΡΤ με την διοίκηση της ΕΡΤ να προσφεύγει δικαστικά κατά της ΠΟΣΠΕΡΤ, με την υποστήριξη μάλιστα συγκεκριμένης συνδικαλιστικής παράταξης της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας, σε μια ξεκάθαρη προσπάθεια να υπονομεύσει κάθε προσπάθεια για υπογραφή ΣΣΕ. Με αυτόν τον τρόπο φαίνεται αντιλαμβάνεται μερίδα των συνδικαλιστών την στήριξη των εργασιακών συμφερόντων! … Για την ιστορία, αφού για παραπάνω από δύο μήνες μπλόκαρε με κάθε πιθανό τρόπο τις διαδικασίες διαπραγμάτευσης για Συλλογική Σύμβαση, η διοίκηση της ΕΡΤ και ο πρόεδρός της ξεπέρασαν κάθε όριο, αμφισβητώντας ακόμη και τον ΟΜΕΔ, προσφεύγοντας δικαστικά εναντίον της νόμιμης διοίκησης της ΠΟΣΠΕΡΤ. Η διοίκηση της ΕΡΤ έχασε τα ασφαλιστικά μέτρα και ο ΟΜΕΔ θα λάβει πλέον απόφαση για την ΕΣΣΕ. Συσπειρωμένοι και ενωμένοι παραμένουν οι εργαζόμενοι γύρω από την ΠΟΣΠΕΡΤ, προετοιμάζοντας νέο κύκλο κινητοποιήσεων έως την υπογραφή ΣΣΕ.