Απλήρωτοι εδώ και μήνες είναι οι περίπου 120 εργαζόμενοι –συντάκτες, γραφίστες, υπάλληλοι γραφείου, πωλητές κ.α. - στην Mototech AE. Σύμφωνα με καταγγελίες εργαζομένων της εταιρείας, τα χρωστούμενα στους περισσότερους ξεπερνούν τις 4.000 ευρώ, καθώς παραμένουν απλήρωτοι από το Δεκέμβριο –κάποιοι έχουν να λαμβάνουν ακόμα και από τον Οκτώβριο-ενώ η εταιρεία δεν έχει καταβάλει ούτε καν το δώρο Χριστουγέννων. Τόσους μήνες οι εργαζόμενοι προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με «έναντι» και υποσχέσεις που αποδεικνύονται ψεύτικες, καθώς οι οφειλές της εταιρείας απέναντί τους διαρκώς μεγαλώνουν.
Οι εργαζόμενοι στα μέση Φλεβάρη ήταν αποφασισμένοι να προχωρήσουν ακόμα και σε επίσχεση εργασίας, αλλά τελικά έδωσαν λίγο χρόνο ακόμα στον εργοδότη. Το βασικό σενάριο για το μέλλον της Mototech είναι αυτό της πώλησής της μαζί με τους τίτλους των πέντε περιοδικών που εκδίδει [Moto, Drive, Autocar (ένθετο στην Ελευθεροτυπία), Super Autocar και Burn Out]. Πρόσφατα έχουν υπάρξει επαφές με την ΙΜΑΚΟ, αλλά και τις Αττικές Εκδόσεις. Ωστόσο δεν υπάρχει κάποια ουσιαστική εξέλιξη, ενώ το μέλλον των εργαζόμενων είναι αβέβαιο, με τη «λύση» του «λουκέτου» να παραμένει πιθανή.
Η εταιρεία προσπαθεί να πείσει τους εργαζόμενους να «συστρατευθούν» στην «επιχείρηση-πώληση» της Mototech, και για αυτό να μην παρακωλύσουν την έκδοση των τίτλων της εταιρείας. Ωστόσο η υπομονή των εργαζομένων δείχνει να εξαντλείται. Σε πρόσφατη γενική συνέλευσή τους, αποφάσισαν να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους με πιο αποφασιστικό τρόπο. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι και σε αυτή την εταιρεία (όπως και στην εταιρεία Περιοδικός Τύπος ΑΕ), οι εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων προχώρησαν σε συλλογικές διαδικασίες για πρώτη φορά. Οι συνδικαλιστικές ενώσεις δυστυχώς δεν έχουν πάρει χαμπάρι το παραμικρό.
Το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ προτείνει στο ΔΣ της ΕΣΠΗΤ να παρέμβει άμεσα στην Mototech, αν χρειαστεί ακόμα και με συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της εταιρείας, απαιτώντας από την εργοδοσία να καταβάλει το χρωστούμενα και να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας και τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων, με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο για την περίπτωση πώλησης της εταιρείας σε άλλον εκδότη. Καλεί δε τους εργαζόμενους της εταιρείας να απευθυνθούν στα σωματεία τους (συντάκτες και διορθωτές στην ΕΣΠΗΤ, διοικητικοί και υπάλληλοι γραφείου στην ΕΠΠΗΤ, γραφίστες σε ΕΤΗΠΤΑ ή Ένωση Λιθογράφων) και να απαιτήσουν τη στήριξή τους σε όποιες ενέργειες ή αγωνιστικές κινητοποιήσεις οι ίδιοι επιλέξουν να προβούν.
Νέο μέτωπο στις Αττικές Εκδόσεις
Εν τω μεταξύ, δύο νέες απολύσεις ανακοινώθηκαν σε μεγάλο περιοδικό πριν από λίγες ημέρες. Συγκεκριμένα, στις Αττικές Εκδόσεις του Φιλιππόπουλου, προέδρου του Συνδέσμου Εκδοτών Περιοδικού Τύπου (ΣΕΠΤ), και στο περιοδικό-ναυαρχίδα του ομίλου, Madame Figaro, ανακοινώθηκαν οι απολύσεις μίας διορθώτριας κι ενός γραφίστα.
Άλλο ένα μέτωπο άνοιξε.
Η ΕΣΠΗΤ πώς σκέπτεται να παρέμβει και σε αυτή την περίπτωση;
23 February 2009
ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ -Ο εκδότης, οι καταγγελίες και το κυνήγι μαγισσών
Γεμάτοι έκπληξη παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες την επίμονη προσπάθεια του εκδότη Τ. Δούση (ICONS TRAVELLER’S) να κυνηγά μάγισσες και να περιφέρεται σε blog και κανάλια δηλώνοντας καταδιωκόμενος.
Αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε τη νοσηρή φαντασία του εκδότη, που «τσουβαλιάζει» τις σφαίρες στον τηλεοπτικό σταθμό Alter με το συνδικαλισμό, το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ, την Αριστερά, τους κουκουλοφόρους, σε έναν απίστευτο, παραληρηματικό, εμετικό (και ύποπτο για τα κίνητρά του) αχταρμά.
Εντυπωσιαστήκαμε από το Δελτίο Τύπου του εκδότη, το οποίο πληροφορούσε όλο τον κόσμο ότι στις 19 Φεβρουαρίου ο Τ. Δούσης «θα καταθέσει στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών όλα τα στοιχεία που έχει για τη στοχοποίηση του ίδιου και της εταιρείας του από στυγνούς συκοφάντες, εκβιαστές, ψευτοδημοσιογράφους και τάγματα εφόδου που βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία».
Κατανοούμε τον κατήφορο, αλλά αναρωτιόμαστε πού είναι ο πάτος…
Αρχικά για τις συνθήκες εργασίας στο περιοδικό του εκδότη Τ. Δούση: Οι καταγγελίες που κάνουν πρώην εργαζόμενοι του επιχειρηματία είναι πολύ σοβαρές (εξαντλητική εργασία, ελαστική, ενίοτε απλήρωτη, κάμερες στο χώρο εργασίας κλπ.). Κατάσταση όχι ασυνήθιστη. Το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ έχει πολλάκις ασχοληθεί με τα θέματα αυτά σε αρκετά εκδοτικά «μαγαζιά», θέματα που δυστυχώς και στο χώρο των περιοδικών είναι ουκ ολίγα. Το διαρκές κυνήγι όλο και περισσότερου κέρδους από τον εργοδότη οδηγεί μονόδρομα στον εργασιακό μεσαίωνα τους εργαζομένους. Κι όσο η κρίση προχωράει, τόσο τα πράγματα θα τα κάνουν χειρότερα για εμάς οι εργοδότες μας. Μέχρι να στύψουν και την τελευταία σταγόνα από κάθε εργαζόμενο. Δεν είναι οι εργαζόμενοι «μια οικογένεια» με την εργοδοσία – οι πρώτοι παράγουν τον κοινωνικό πλούτο και οι δεύτεροι τον καρπώνονται.
Πάγια πρακτική του ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ είναι να βρίσκεται δίπλα στους εργαζόμενους συντάκτες, να αποκαλύπτει τις άθλιες συνθήκες όπου υπάρχουν, να αγωνίζεται μαζί με τους συναδέλφους για να αλλάξουν τα πράγματα, για να δοθεί αγωνιστική απάντηση στην εργοδοσία. Όρος για να γίνει αυτό, είναι η συσπείρωση και η ενότητα των συναδέλφων. Αυτό είναι που συνειδητά κι ανυποχώρητα υπηρετεί το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ στο μικρό συνδικαλιστικό του βίο στην ΕΣΠΗΤ. Στην πορεία αυτή έχουν υπάρξει και μικρές επιτυχίες. Και είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι, αν η επιστολή συναδέλφου την οποία δημοσιοποιήσαμε (και η οποία περιέγραφε μια εικόνα κάτεργου στο περιοδικό του εκδότη Τ. Δούση), οδήγησε στο να αλλάξουν 100% τα πράγματα στο ICONS TRAVELLER’S και να γίνουν σχεδόν ειδυλλιακά, αν κρίνουμε από τα όσα αναφέρουν σε επιστολή «τους» οι εργαζόμενοι του Τ. Δούση (πάντως, η πραγματικότητα δεν φαίνεται να συμφωνεί με την επιστολή «τους»). Παρόλα αυτά, αν τα πράγματα δεν έχουν… αλλάξει και τόσο, είμαστε εδώ για τους συναδέλφους, να συζητήσουμε και να δούμε μαζί με την ΕΣΠΗΤ παρεμβάσεις ώστε ο εργοδότης να σέβεται την αξιοπρέπεια που απαιτεί οποιοσδήποτε βγάζει το ψωμί του εργαζόμενος. Η εμπειρία έχει αποδείξει ότι οι εργαζόμενοι ΜΠΟΡΟΥΝ, με τον οργανωμένο, ανυποχώρητο αγώνα και την αλληλεγγύη, να καταφέρουν να έχουν και μικρές και μεγάλες νίκες.
Από εκεί και πέρα:
Χρειάζεται πολύ θράσος για να επιτίθεται ο εργοδότης Τ. Δούσης με απειλές, συκοφαντικούς και υβριστικούς χαρακτηρισμούς, ενάντια σε συνδικαλιστική παράταξη. Αν δεν εκινείτο από άλλα ελατήρια, θα έκανε τον κόπο να διαπιστώσει ότι το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ εκπροσωπείται στο Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, άρα δεν είναι «ανώνυμοι και κουκουλοφόροι ψευτοδημοσιογράφοι». Επί της ουσίας, όμως, ο εργοδότης Τ. Δούσης έχει ξεπεράσει κάθε όριο όταν συνδέει την Αριστερά, τη διεκδίκηση, τον αγώνα των εργαζομένων και την υπεράσπιση δικαιωμάτων, με την τρομοκρατία, τις «οργανωμένες συμμορίες», τον υπόκοσμο κι ό,τι άλλο μπορεί να κατεβάσει ένα άρρωστο μυαλό. Έχει ξεπεράσει κάθε όριο όταν επιτίθεται σε όσους τόλμησαν να μοιράσουν μια ανακοίνωση στο «μαγαζί» του.
Είναι φανερό ότι επιδιώκει να προσφέρει τις καλές του υπηρεσίες:
- στους συναδέλφους του εργοδότες που θέλουν να ξεμπερδεύουν με το συνδικαλισμό- σε όσα «κέντρα» επαναφέρουν (και μάλιστα με μεγάλη ένταση τελευταία) την ιδέα ότι όποιος αντιστέκεται έχει τρομοκρατικές… τάσεις.
- σ’ εκείνους που θέλουν να ρίξουν στο «πυρ το εξώτερον» οποιαδήποτε ανεξάρτητη από εργοδότες και κράτος φωνή, γιατί αυτή ακριβώς είναι επικίνδυνη για τα συμφέροντά τους.
- σ’ αυτούς που επιδιώκουν να εμπεδώσουν στις συνειδήσεις των εργαζομένων ότι όποιος τολμά να αποκαλύπτει τις συνθήκες γαλέρας που επικρατούν στα περιοδικά (και φυσικά όχι μόνο) θα… τιμωρείται παραδειγματικά. Είναι πολύ αποκαλυπτική του εργοδοτικού τραμπουκισμού η δολοφονική απόπειρα εις βάρος της μαχητικής συνδικαλίστριας Κ. Κούνεβα πριν από λίγους μήνες.
Είναι φανερό ότι ένα καινούργιο «ιδιώνυμο» γεννιέται, με τη συνδρομή και ανθρώπων όπως ο εκδότης Τ. Δούσης. Και είναι ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους που όλοι θα καταδικάσουν με κάθε τρόπο την τρομοκρατική πρακτική του.
Αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε τη νοσηρή φαντασία του εκδότη, που «τσουβαλιάζει» τις σφαίρες στον τηλεοπτικό σταθμό Alter με το συνδικαλισμό, το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ, την Αριστερά, τους κουκουλοφόρους, σε έναν απίστευτο, παραληρηματικό, εμετικό (και ύποπτο για τα κίνητρά του) αχταρμά.
Εντυπωσιαστήκαμε από το Δελτίο Τύπου του εκδότη, το οποίο πληροφορούσε όλο τον κόσμο ότι στις 19 Φεβρουαρίου ο Τ. Δούσης «θα καταθέσει στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών όλα τα στοιχεία που έχει για τη στοχοποίηση του ίδιου και της εταιρείας του από στυγνούς συκοφάντες, εκβιαστές, ψευτοδημοσιογράφους και τάγματα εφόδου που βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία».
Κατανοούμε τον κατήφορο, αλλά αναρωτιόμαστε πού είναι ο πάτος…
Αρχικά για τις συνθήκες εργασίας στο περιοδικό του εκδότη Τ. Δούση: Οι καταγγελίες που κάνουν πρώην εργαζόμενοι του επιχειρηματία είναι πολύ σοβαρές (εξαντλητική εργασία, ελαστική, ενίοτε απλήρωτη, κάμερες στο χώρο εργασίας κλπ.). Κατάσταση όχι ασυνήθιστη. Το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ έχει πολλάκις ασχοληθεί με τα θέματα αυτά σε αρκετά εκδοτικά «μαγαζιά», θέματα που δυστυχώς και στο χώρο των περιοδικών είναι ουκ ολίγα. Το διαρκές κυνήγι όλο και περισσότερου κέρδους από τον εργοδότη οδηγεί μονόδρομα στον εργασιακό μεσαίωνα τους εργαζομένους. Κι όσο η κρίση προχωράει, τόσο τα πράγματα θα τα κάνουν χειρότερα για εμάς οι εργοδότες μας. Μέχρι να στύψουν και την τελευταία σταγόνα από κάθε εργαζόμενο. Δεν είναι οι εργαζόμενοι «μια οικογένεια» με την εργοδοσία – οι πρώτοι παράγουν τον κοινωνικό πλούτο και οι δεύτεροι τον καρπώνονται.
Πάγια πρακτική του ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ είναι να βρίσκεται δίπλα στους εργαζόμενους συντάκτες, να αποκαλύπτει τις άθλιες συνθήκες όπου υπάρχουν, να αγωνίζεται μαζί με τους συναδέλφους για να αλλάξουν τα πράγματα, για να δοθεί αγωνιστική απάντηση στην εργοδοσία. Όρος για να γίνει αυτό, είναι η συσπείρωση και η ενότητα των συναδέλφων. Αυτό είναι που συνειδητά κι ανυποχώρητα υπηρετεί το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ στο μικρό συνδικαλιστικό του βίο στην ΕΣΠΗΤ. Στην πορεία αυτή έχουν υπάρξει και μικρές επιτυχίες. Και είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι, αν η επιστολή συναδέλφου την οποία δημοσιοποιήσαμε (και η οποία περιέγραφε μια εικόνα κάτεργου στο περιοδικό του εκδότη Τ. Δούση), οδήγησε στο να αλλάξουν 100% τα πράγματα στο ICONS TRAVELLER’S και να γίνουν σχεδόν ειδυλλιακά, αν κρίνουμε από τα όσα αναφέρουν σε επιστολή «τους» οι εργαζόμενοι του Τ. Δούση (πάντως, η πραγματικότητα δεν φαίνεται να συμφωνεί με την επιστολή «τους»). Παρόλα αυτά, αν τα πράγματα δεν έχουν… αλλάξει και τόσο, είμαστε εδώ για τους συναδέλφους, να συζητήσουμε και να δούμε μαζί με την ΕΣΠΗΤ παρεμβάσεις ώστε ο εργοδότης να σέβεται την αξιοπρέπεια που απαιτεί οποιοσδήποτε βγάζει το ψωμί του εργαζόμενος. Η εμπειρία έχει αποδείξει ότι οι εργαζόμενοι ΜΠΟΡΟΥΝ, με τον οργανωμένο, ανυποχώρητο αγώνα και την αλληλεγγύη, να καταφέρουν να έχουν και μικρές και μεγάλες νίκες.
Από εκεί και πέρα:
Χρειάζεται πολύ θράσος για να επιτίθεται ο εργοδότης Τ. Δούσης με απειλές, συκοφαντικούς και υβριστικούς χαρακτηρισμούς, ενάντια σε συνδικαλιστική παράταξη. Αν δεν εκινείτο από άλλα ελατήρια, θα έκανε τον κόπο να διαπιστώσει ότι το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ εκπροσωπείται στο Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, άρα δεν είναι «ανώνυμοι και κουκουλοφόροι ψευτοδημοσιογράφοι». Επί της ουσίας, όμως, ο εργοδότης Τ. Δούσης έχει ξεπεράσει κάθε όριο όταν συνδέει την Αριστερά, τη διεκδίκηση, τον αγώνα των εργαζομένων και την υπεράσπιση δικαιωμάτων, με την τρομοκρατία, τις «οργανωμένες συμμορίες», τον υπόκοσμο κι ό,τι άλλο μπορεί να κατεβάσει ένα άρρωστο μυαλό. Έχει ξεπεράσει κάθε όριο όταν επιτίθεται σε όσους τόλμησαν να μοιράσουν μια ανακοίνωση στο «μαγαζί» του.
Είναι φανερό ότι επιδιώκει να προσφέρει τις καλές του υπηρεσίες:
- στους συναδέλφους του εργοδότες που θέλουν να ξεμπερδεύουν με το συνδικαλισμό- σε όσα «κέντρα» επαναφέρουν (και μάλιστα με μεγάλη ένταση τελευταία) την ιδέα ότι όποιος αντιστέκεται έχει τρομοκρατικές… τάσεις.
- σ’ εκείνους που θέλουν να ρίξουν στο «πυρ το εξώτερον» οποιαδήποτε ανεξάρτητη από εργοδότες και κράτος φωνή, γιατί αυτή ακριβώς είναι επικίνδυνη για τα συμφέροντά τους.
- σ’ αυτούς που επιδιώκουν να εμπεδώσουν στις συνειδήσεις των εργαζομένων ότι όποιος τολμά να αποκαλύπτει τις συνθήκες γαλέρας που επικρατούν στα περιοδικά (και φυσικά όχι μόνο) θα… τιμωρείται παραδειγματικά. Είναι πολύ αποκαλυπτική του εργοδοτικού τραμπουκισμού η δολοφονική απόπειρα εις βάρος της μαχητικής συνδικαλίστριας Κ. Κούνεβα πριν από λίγους μήνες.
Είναι φανερό ότι ένα καινούργιο «ιδιώνυμο» γεννιέται, με τη συνδρομή και ανθρώπων όπως ο εκδότης Τ. Δούσης. Και είναι ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους που όλοι θα καταδικάσουν με κάθε τρόπο την τρομοκρατική πρακτική του.
20 February 2009
Ανταπόκριση από τη Ζάκυνθο...
Πληθαίνουν τα φαινόμενα προσπαθειών "ποινικοποίησης" του δημοσιογραφικού ρόλου, λόγου και επαγγέλματος από διάφορους τυχάρπαστους που εκτιμούν κατά βούληση ότι "θίγονται" από την δουλειά μας... Το ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ δημοσιεύει παρακάτω επιστολή που έστειλε ο συνάδελφος -μέλος της ΕΣΠΗΤ- Πέτρος Πομόνης, από την ΕΡΑ Ζακύνθου, ενημερώνοντας όλα τα μέλη της Ένωσης για το τι μπορεί να σημαίνει σύγχρονη αυθαιρεσία απέναντι στον δημοσιογραφικό ρόλο...
"Αγαπητοί συνάδελφοι :
Θα αναφερθώ σ’ ένα επεισόδιο από την επαγγελματική μας καθημερινότητα, αποσκοπώντας να επισημάνω παράλληλα και τη σημασία της συναδερφικής αλληλεγγύης στο χώρο των ΜΜΕ .
Την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου στο δημαρχείο Αρκαδίων Ζακύνθου, ο δήμαρχος Στέλιος Μποζίκης παραχωρούσε συνέντευξη τύπου αναφορικά με την εξέλιξη ενός δανείου των ΟΤΑ Ζακύνθου. Όταν ολοκληρώθηκε η συνέντευξη για το εν λόγω θέμα, του υπέβαλα ορισμένες ερωτήσεις για έργο που έφτιαχνε ο δήμος στην περιοχή του τοπικού διαμερίσματος Τραγακίου, καθώς είχα καταγγελίες από ιδιώτες για καταπάτηση των περιουσιών τους. Δεδομένου ότι, ο δήμαρχος Αρκαδίων αποδέχτηκε να απαντήσει λέγοντας ότι πρόκειται για αντιπλημμυρικά έργα για τη προστασία του ρέματος , συνέχισα με ερώτηση για τη σχετική μελέτη η οποία όμως δεν υπήρχε. Το γεγονός, ότι συνέχιζα να κάνω ερωτήσεις «πάνω» στις απαντήσεις που μου έδινε, εκνεύρισε τον κ. Μποζίκη, ο οποίος σε έντονο ύφος άρχισε να με κατηγορεί ότι εξυπηρετώ ιδιωτικά συμφέροντα.
Στο τέλος της συνέντευξης, και ενώ ορισμένοι συνάδελφοι βρισκόμασταν ακόμη στο χώρο, ο δήμαρχος φανερά ενοχλημένος - επειδή ασχολήθηκα με τη συγκεκριμένη υπόθεση – μου απηύθυνε την ερώτηση, εάν νομίζω ότι «τα παίρνει».
Η απάντησή μου ήταν ότι, εάν επαληθευτούν οι πληροφορίες που αναφέρουν ότι το έργο γίνεται με απώτερο σκοπό να διευκολυνθούν αγοροπωλησίες οικοπέδων στη συγκεκριμένη παραθαλάσσια περιοχή, τότε δικαιούμαι να σκέφτομαι και να πιστεύω ότι θέλω. Τότε, ο δήμαρχος σηκώθηκε από τη θέση του και με ύφος απειλητικό με πλησίασε, στάθηκε εμπρός μου , φωνάζοντας μου , «έβγα έξω ρεεε», «βγες έξω τώρα» .
Ξαφνιασμένος από αυτήν την ακραία και προκλητική συμπεριφορά του δημάρχου Αρκαδίων αντέδρασα, χτυπώντας με το χέρι μου το γραφείο του λέγοντάς του επί λέξει «δεν σε φοβάμαι» και σχολιάζοντας πως επρόκειτο για γελοία συμπεριφορά , εκ μέρους του.
Την επόμενη μέρα και αφού ο δήμαρχος είχε τηλεφωνήσει στην ΕΡΤ και στην ΕΡΑ Ζακύνθου διαμαρτυρόμενος για την ‘’προσβλητική’’ μου συμπεριφορά , δεσμεύτηκε σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό ότι θα καταθέσει μηνυτήρια αναφορά εναντίον μου .
Η απειλή του απ’ ότι γνωρίζω, δεν πραγματοποιήθηκε μέχρι στιγμής καθώς κανένας συνάδελφος δε του έκανε τη χάρη να καταθέσει ως μάρτυρας στην ιστορία που προσπαθούσε να σκηνοθετήσει .
Επιπλέον ο δήμαρχος απείλησε τον προϊστάμενο της ΕΡΑ Ζακύνθου με μηνυτήρια αναφορά κατά του σταθμού σε περίπτωση που μετέδιδε ρεπορτάζ που είχα κάνει, με δηλώσεις του ίδιου προς του τοπικούς συμβούλους της περιοχής που γινόταν το έργο , στους οποίους έλεγε ότι το ρέμα θα σκεπαστεί και θα γίνει διάνοιξη δρόμου. (για ποιο λόγο άραγε; όταν ο κανονικός δημοτικός δρόμος δεν απέχει ούτε 5 μ. από το σημείο που ο δήμαρχος θέλει να φτιάξει τον καινούργιο. )
Το δ.σ της ΕΣΠΗΤ εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία έκρινε ως απαράδεκτη της συμπεριφορά του δημάρχου .
Αν όλοι οι συνάδελφοι είτε δημοσιογράφοι είτε τεχνικοί κλπ είναι συνδικαλισμένοι σ’ ένα ενιαίο φορέα , παρόμοιες ενέργειες τοπικών παραγόντων η εργοδοτικών θα μπορούν να αντιμετωπίζονται πριν ακόμη εκδηλωθούν .
Πέτρος Πομόνης
δημοσιογράφος ΕΡΑ Ζακύνθου
"Αγαπητοί συνάδελφοι :
Θα αναφερθώ σ’ ένα επεισόδιο από την επαγγελματική μας καθημερινότητα, αποσκοπώντας να επισημάνω παράλληλα και τη σημασία της συναδερφικής αλληλεγγύης στο χώρο των ΜΜΕ .
Την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου στο δημαρχείο Αρκαδίων Ζακύνθου, ο δήμαρχος Στέλιος Μποζίκης παραχωρούσε συνέντευξη τύπου αναφορικά με την εξέλιξη ενός δανείου των ΟΤΑ Ζακύνθου. Όταν ολοκληρώθηκε η συνέντευξη για το εν λόγω θέμα, του υπέβαλα ορισμένες ερωτήσεις για έργο που έφτιαχνε ο δήμος στην περιοχή του τοπικού διαμερίσματος Τραγακίου, καθώς είχα καταγγελίες από ιδιώτες για καταπάτηση των περιουσιών τους. Δεδομένου ότι, ο δήμαρχος Αρκαδίων αποδέχτηκε να απαντήσει λέγοντας ότι πρόκειται για αντιπλημμυρικά έργα για τη προστασία του ρέματος , συνέχισα με ερώτηση για τη σχετική μελέτη η οποία όμως δεν υπήρχε. Το γεγονός, ότι συνέχιζα να κάνω ερωτήσεις «πάνω» στις απαντήσεις που μου έδινε, εκνεύρισε τον κ. Μποζίκη, ο οποίος σε έντονο ύφος άρχισε να με κατηγορεί ότι εξυπηρετώ ιδιωτικά συμφέροντα.
Στο τέλος της συνέντευξης, και ενώ ορισμένοι συνάδελφοι βρισκόμασταν ακόμη στο χώρο, ο δήμαρχος φανερά ενοχλημένος - επειδή ασχολήθηκα με τη συγκεκριμένη υπόθεση – μου απηύθυνε την ερώτηση, εάν νομίζω ότι «τα παίρνει».
Η απάντησή μου ήταν ότι, εάν επαληθευτούν οι πληροφορίες που αναφέρουν ότι το έργο γίνεται με απώτερο σκοπό να διευκολυνθούν αγοροπωλησίες οικοπέδων στη συγκεκριμένη παραθαλάσσια περιοχή, τότε δικαιούμαι να σκέφτομαι και να πιστεύω ότι θέλω. Τότε, ο δήμαρχος σηκώθηκε από τη θέση του και με ύφος απειλητικό με πλησίασε, στάθηκε εμπρός μου , φωνάζοντας μου , «έβγα έξω ρεεε», «βγες έξω τώρα» .
Ξαφνιασμένος από αυτήν την ακραία και προκλητική συμπεριφορά του δημάρχου Αρκαδίων αντέδρασα, χτυπώντας με το χέρι μου το γραφείο του λέγοντάς του επί λέξει «δεν σε φοβάμαι» και σχολιάζοντας πως επρόκειτο για γελοία συμπεριφορά , εκ μέρους του.
Την επόμενη μέρα και αφού ο δήμαρχος είχε τηλεφωνήσει στην ΕΡΤ και στην ΕΡΑ Ζακύνθου διαμαρτυρόμενος για την ‘’προσβλητική’’ μου συμπεριφορά , δεσμεύτηκε σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό ότι θα καταθέσει μηνυτήρια αναφορά εναντίον μου .
Η απειλή του απ’ ότι γνωρίζω, δεν πραγματοποιήθηκε μέχρι στιγμής καθώς κανένας συνάδελφος δε του έκανε τη χάρη να καταθέσει ως μάρτυρας στην ιστορία που προσπαθούσε να σκηνοθετήσει .
Επιπλέον ο δήμαρχος απείλησε τον προϊστάμενο της ΕΡΑ Ζακύνθου με μηνυτήρια αναφορά κατά του σταθμού σε περίπτωση που μετέδιδε ρεπορτάζ που είχα κάνει, με δηλώσεις του ίδιου προς του τοπικούς συμβούλους της περιοχής που γινόταν το έργο , στους οποίους έλεγε ότι το ρέμα θα σκεπαστεί και θα γίνει διάνοιξη δρόμου. (για ποιο λόγο άραγε; όταν ο κανονικός δημοτικός δρόμος δεν απέχει ούτε 5 μ. από το σημείο που ο δήμαρχος θέλει να φτιάξει τον καινούργιο. )
Το δ.σ της ΕΣΠΗΤ εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία έκρινε ως απαράδεκτη της συμπεριφορά του δημάρχου .
Αν όλοι οι συνάδελφοι είτε δημοσιογράφοι είτε τεχνικοί κλπ είναι συνδικαλισμένοι σ’ ένα ενιαίο φορέα , παρόμοιες ενέργειες τοπικών παραγόντων η εργοδοτικών θα μπορούν να αντιμετωπίζονται πριν ακόμη εκδηλωθούν .
Πέτρος Πομόνης
δημοσιογράφος ΕΡΑ Ζακύνθου
18 February 2009
05 February 2009
Όχι στους αποκλεισμούς σωματείων -Αλληλεγγύη στις ενώσεις των τεχνικών
Σε μια εποχή που οι εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης αντιμετωπίζουν απολύσεις και συρρίκνωση εργασιακών δικαιωμάτων, σε μια εποχή που όλοι οι εργαζόμενοι δέχονται αντεργατική επίθεση από την κυβέρνηση και την εργοδοσία, κάποιοι φροντίζουν να διασπούν το μέτωπο των εργαζομένων. Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΠΟΣΠΕΡΤ, της δευτεροβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης των τεχνικών τηλεόρασης και ραδιοφώνου, ενόψει συνεδρίου, προσπαθεί με προσχηματικό τρόπο να αποκλείσει τους αντιπροσώπους τριών σωματείων τεχνικών – ΕΤΕΡ, ΕΤΙΤΑ, ΕΤΙΤΒΕ – που είναι και τα μοναδικά σωματεία που εκπροσωπούν τους τεχνικούς που εργάζονται στην ιδιωτική και δημοτική ραδιοφωνία και τηλεόραση.
Δεν είναι τυχαία η επιλογή αυτή. Με τους συναδέλφους μας τεχνικούς δώσαμε κοινές μάχες, πορευτήκαμε μαζί όλη την προηγούμενη χρονιά ενάντια στον ασφα-ληστρικό νόμο φωνάζοντας το κοινό σύνθημα για ένα Ενιαίο Συνδικάτο Τύπου. Αυτή η προοπτική τρομάζει όσους θεωρούν ιδιοκτησία τους τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και μεθοδεύουν με κάθε τρόπο αποκλεισμούς και διασπάσεις του μετώπου των εργαζομένων. Επαναφέροντας έτσι το συνδικαλιστικό και εργατικό κίνημα στις πιο σκοτεινές εποχές – τις εποχές του εργατοπατερισμού, όπου τα αγωνιστικά συνδικάτα αποκλείονταν από τις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες οργανώσεις.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στα τρία σωματεία και καταγγέλλουμε τις μεθοδεύσεις αυτές, που προσφέρουν την καλύτερη υπηρεσία στους εργοδότες μεγαλοιδιοκτήτες καναλιών και ραδιοφώνων και την κυβέρνηση.
Ο δρόμος της ενότητας και του αγώνα είναι ο μόνος δρόμος υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας.
03 February 2009
ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ!
Όχι με το δεξί (αλλά σίγουρα με δεξιά πολιτική) μπήκε το 2009 στον χώρο του ελληνικού Τύπου… Αρχές Φεβρουαρίου και το Παρατύπως, ενημερώνεται για πλήθος «παραπτωμάτων» της εργοδοσίας, τόσο σε μεγάλα αλλά και μικρότερα «μαγαζιά» του περιοδικού Τύπου, αλλά όχι μόνον αυτού…
Τα «κανόνια», οι ειδήσεις για περικοπές και μαζικές απολύσεις, οι φήμες (που συνήθως αποτελούν πραγματικότητα) για σοβαρές καθυστερήσεις πληρωμών που οδηγούν σε μια ιδιότυπη «εργασιακή ομηρία», όλο και πληθαίνουν… Αφορμή για όλα αυτά; Η εύκολη λύση για τους εργοδότες στην παρούσα φάση: η έξωθεν προερχόμενη χρηματοοικονομική κρίση που κρατά «άδεια» τα ταμεία τους, και είτε αδυνατούν να καταβάλουν τα δεδουλευμένα στους εργαζόμενους (οι οποίοι σημειωτέον, συνεχίζουν να παράγουν έργο κανονικά), είτε προετοιμάζουν «σχέδια σωτηρίας» των εταιρειών –ή καλύτερα των εταιρικών τους κερδών- τα οποία το πρώτο πράγμα που περιλαμβάνουν είναι «περικοπές» (μετέφραζε: απολύσεις).
Στο κλίμα αυτό, έσκασε το «κανόνι» του Μπόμπολα αρχές του χρόνου για μαζικές -90 ή και 100 απολύσεις-, τις οποίες υποθετικά πήρε πίσω, μετά από την αποφασιστική γενική συνέλευση των εργαζόμενων, αλλά η σιγήν ιχθύος από το «μαγαζί» για το «πάπλωμα» είναι τουλάχιστον «εκκωφαντική»…
Ίδια εικόνα και σε ένα άλλο μεγάλο μαγαζί της ενημέρωσης, τον όμιλο Alpha, όπου οι Γερμανοί έχουν ζητήσει ξεκάθαρα μαζικές περικοπές έστω και υπό τον μανδύα της «εθελούσιας εξόδου». Χαρακτηριστική –όσο και απαράδεκτη εργασιακά- η δήλωση του διευθυντή προσωπικού «για να μειωθούν τα έξοδα του Σταθμού πρέπει να γίνει μείωση προσωπικού»… Οι πληροφορίες και από τον Ελεύθερο Τύπο, όπου φαίνεται να «μαγειρεύονται» αποχωρήσεις στο όριο του 2% μηνιαίως, επιβεβαιώνουν την κατάσταση σε μεγάλα μαγαζιά των ΜΜΕ.
Για να επανέλθουμε…Στο χώρο του περιοδικού Τύπου, η κατάσταση φαίνεται να γίνεται όλο και δυσκολότερη: η παγιωμένη τρίμηνη πλέον καθυστέρηση πληρωμών στο περιοδικό Τουρισμός & Οικονομία και στις Ειδικές Εκδόσεις της ΕΞΠΡΕΣ, οι σοβαρές καθυστερήσεις πληρωμών και η άρνηση της εργοδοσίας να δεσμευθεί στον όμιλο του Περιοδικού Τύπου, οι όλο και εντεινόμενες φήμες για μαζικές απολύσεις στα περιοδικά του ομίλου Λυμπέρη και οι «μετατάξεις» τίτλων από όμιλο σε όμιλο (βλέπε GEO και πόσα άλλα πιθανώς θα ακολουθήσουν), οι επίσης σοβαρές καθυστερήσεις πληρωμών στην MOTOTECH, συνθέτουν μια ζοφερή πραγματικότητα για τον κόσμο της δουλειάς στα περιοδικά.
Και αν πάμε ένα βήμα εκτός Αττικής –ας μην ξεχνιόμαστε συνάδελφοι της ΕΣΠΗΤ, έχουμε αρκετά μέλη στην περιφέρεια- η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη… Οι ανταποκρίσεις του ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ, κάνουν λόγο για σκληρές εργασιακές συνθήκες στα Μέσα της Δυτικής Ελλάδας (ένας συντάκτης ανά έντυπο, απλήρωτη εργασία, καταστρατήγηση των Συμβάσεων όπου εφαρμόζονται), ενώ και τα νέα από τα νησιά και τη Β. Ελλάδα, δεν είναι και τα καλύτερα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η περίπτωση «Μακεδονίας» και «Θεσσαλονίκης», ημερήσιο και εβδομαδιαίο φύλλο αντιστοίχως, που τελευταία έχουν «μεταφερόμενους» συντάκτες, ανάλογα με τις ανάγκες της εργοδοσίας…
Τα παραδείγματα πολλά, οι συνθήκες δύσκολες και η ανάγκη για μεγαλύτερη, ισχυρότερη, μαζικότερη και αποφασιστικότερη συσπείρωση του κλάδου είναι πια πραγματική. Επειδή οι εργαζόμενοι στα Μέσα –αλλά και όπου αλλού- δεν μπορούμε και δεν πρέπει να πληρώσουμε την κρίση τους, οφείλουμε να συνταχθούμε όλοι ανεξαιρέτως ειδικότητας στα Μέσα και μέσα από γενικές συνελεύσεις σε μαγαζιά και ενώσεις, να αποφασίσουμε να αντιδράσουμε δυναμικά απέναντι στα σχέδια κυβέρνησης και εργοδοσίας που μας υπόσχονται ακόμα ...χειρότερες μέρες και πιο σκληρή λιτότητα!
Τα «κανόνια», οι ειδήσεις για περικοπές και μαζικές απολύσεις, οι φήμες (που συνήθως αποτελούν πραγματικότητα) για σοβαρές καθυστερήσεις πληρωμών που οδηγούν σε μια ιδιότυπη «εργασιακή ομηρία», όλο και πληθαίνουν… Αφορμή για όλα αυτά; Η εύκολη λύση για τους εργοδότες στην παρούσα φάση: η έξωθεν προερχόμενη χρηματοοικονομική κρίση που κρατά «άδεια» τα ταμεία τους, και είτε αδυνατούν να καταβάλουν τα δεδουλευμένα στους εργαζόμενους (οι οποίοι σημειωτέον, συνεχίζουν να παράγουν έργο κανονικά), είτε προετοιμάζουν «σχέδια σωτηρίας» των εταιρειών –ή καλύτερα των εταιρικών τους κερδών- τα οποία το πρώτο πράγμα που περιλαμβάνουν είναι «περικοπές» (μετέφραζε: απολύσεις).
Στο κλίμα αυτό, έσκασε το «κανόνι» του Μπόμπολα αρχές του χρόνου για μαζικές -90 ή και 100 απολύσεις-, τις οποίες υποθετικά πήρε πίσω, μετά από την αποφασιστική γενική συνέλευση των εργαζόμενων, αλλά η σιγήν ιχθύος από το «μαγαζί» για το «πάπλωμα» είναι τουλάχιστον «εκκωφαντική»…
Ίδια εικόνα και σε ένα άλλο μεγάλο μαγαζί της ενημέρωσης, τον όμιλο Alpha, όπου οι Γερμανοί έχουν ζητήσει ξεκάθαρα μαζικές περικοπές έστω και υπό τον μανδύα της «εθελούσιας εξόδου». Χαρακτηριστική –όσο και απαράδεκτη εργασιακά- η δήλωση του διευθυντή προσωπικού «για να μειωθούν τα έξοδα του Σταθμού πρέπει να γίνει μείωση προσωπικού»… Οι πληροφορίες και από τον Ελεύθερο Τύπο, όπου φαίνεται να «μαγειρεύονται» αποχωρήσεις στο όριο του 2% μηνιαίως, επιβεβαιώνουν την κατάσταση σε μεγάλα μαγαζιά των ΜΜΕ.
Για να επανέλθουμε…Στο χώρο του περιοδικού Τύπου, η κατάσταση φαίνεται να γίνεται όλο και δυσκολότερη: η παγιωμένη τρίμηνη πλέον καθυστέρηση πληρωμών στο περιοδικό Τουρισμός & Οικονομία και στις Ειδικές Εκδόσεις της ΕΞΠΡΕΣ, οι σοβαρές καθυστερήσεις πληρωμών και η άρνηση της εργοδοσίας να δεσμευθεί στον όμιλο του Περιοδικού Τύπου, οι όλο και εντεινόμενες φήμες για μαζικές απολύσεις στα περιοδικά του ομίλου Λυμπέρη και οι «μετατάξεις» τίτλων από όμιλο σε όμιλο (βλέπε GEO και πόσα άλλα πιθανώς θα ακολουθήσουν), οι επίσης σοβαρές καθυστερήσεις πληρωμών στην MOTOTECH, συνθέτουν μια ζοφερή πραγματικότητα για τον κόσμο της δουλειάς στα περιοδικά.
Και αν πάμε ένα βήμα εκτός Αττικής –ας μην ξεχνιόμαστε συνάδελφοι της ΕΣΠΗΤ, έχουμε αρκετά μέλη στην περιφέρεια- η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη… Οι ανταποκρίσεις του ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ, κάνουν λόγο για σκληρές εργασιακές συνθήκες στα Μέσα της Δυτικής Ελλάδας (ένας συντάκτης ανά έντυπο, απλήρωτη εργασία, καταστρατήγηση των Συμβάσεων όπου εφαρμόζονται), ενώ και τα νέα από τα νησιά και τη Β. Ελλάδα, δεν είναι και τα καλύτερα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η περίπτωση «Μακεδονίας» και «Θεσσαλονίκης», ημερήσιο και εβδομαδιαίο φύλλο αντιστοίχως, που τελευταία έχουν «μεταφερόμενους» συντάκτες, ανάλογα με τις ανάγκες της εργοδοσίας…
Τα παραδείγματα πολλά, οι συνθήκες δύσκολες και η ανάγκη για μεγαλύτερη, ισχυρότερη, μαζικότερη και αποφασιστικότερη συσπείρωση του κλάδου είναι πια πραγματική. Επειδή οι εργαζόμενοι στα Μέσα –αλλά και όπου αλλού- δεν μπορούμε και δεν πρέπει να πληρώσουμε την κρίση τους, οφείλουμε να συνταχθούμε όλοι ανεξαιρέτως ειδικότητας στα Μέσα και μέσα από γενικές συνελεύσεις σε μαγαζιά και ενώσεις, να αποφασίσουμε να αντιδράσουμε δυναμικά απέναντι στα σχέδια κυβέρνησης και εργοδοσίας που μας υπόσχονται ακόμα ...χειρότερες μέρες και πιο σκληρή λιτότητα!
Subscribe to:
Posts (Atom)
