Μια συνέλευση έγινε – Θα αποκτήσει εσωτερική ζωή η ΕΣΠΗΤ;

Μετά από αρκετές αποτυχίες η γενική συνέλευση στις 29/11 είναι γεγονός. Επιτέλους, δόθηκε η δυνατότητα να διατυπωθούν προβλήματα και προβληματισμοί, παρά τη φανερή αγωνία της πλειοψηφίας των μελών του Δ.Σ. να προχωρήσουν οι ψηφοφορίες, γεγονός που έδινε μια εικόνα υποβάθμισης της συζήτησης.

Έστω κι έτσι από το βήμα της συνέλευσης ακούστηκαν:

 Η αγωνία του εργαζόμενου στα νέα μέσα, είτε αυτά λέγονται ιστοσελίδες, είτε ιντερνετικά ραδιόφωνα, με την υποβάθμιση του ρόλου του συντάκτη, την πολλαπλή χρήση του σε ό,τι «νέο» φτιάχνει ο ιδιοκτήτης, την πίεση που δέχεται να εξασφαλίζει χορηγούς και διαφήμιση.

 Η καταγγελία για τους 18 συναδέλφους στο περιοδικό Grazia, που μένουν στον «αέρα» μετά την λήξη της συνεργασίας Αττικών Εκδόσεων και Ελευθεροτυπίας.

 Η καταγγελία της απολυμένης συναδέλφισσας, η οποία είδε στη Γ.Σ. την εργοδότριά της, αυτή που την απέλυσε, να συμμετέχει στις ψηφοφορίες ως μέλος της ΕΣΠΗΤ.

 Οι προβληματισμοί του συναδέλφου από την περιφέρεια, που βλέπει να μην ασκείται κανένας έλεγχος, στους ιδιοκτήτες, ενώ βιώνει την πολυδιάσπαση ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων.

Ένα δείγμα, της αναγκαιότητας να γίνονται διαδικασίες, όπως οι συνελεύσεις. Γιατί καλό είναι να προχωρήσουν αλλαγές στο καταστατικό της Ένωσης, ώστε να μην μπαίνει εμπόδιο στη λειτουργία της, αλλά τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει την δημοκρατική, εσωτερική συζήτηση που έχει ανάγκη η ΕΣΠΗΤ. Γιατί τα πολλά και καυτά προβλήματα που απασχολούν τα μέλη μας και τους υπόλοιπους συναδέλφους, μπορούν να αναδειχθούν μόνο μέσα από τέτοιες διαδικασίες, μέσα από συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς.

Το επόμενο διάστημα ανοίγουν πολλά ζητήματα: ήδη το ασφαλιστικό τίθεται στο τραπέζι, θα πρέπει να ξεκινήσει η προετοιμασία για τη νέα Συλλογική Σύμβαση. Είναι θέματα που πρέπει να βρουν την ΕΣΠΗΤ θωρακισμένη με θέσεις και έτοιμη για οργάνωση της διεκδίκησης. Η εκλογική διαδικασία δεν θα πρέπει να γίνει τροχοπέδη για τη δράση της Ένωσης.

Μια πρώτη αντίδραση θα πρέπει να είναι η απόφαση για απεργία και στο χώρο του Τύπου στις 17/12, ημέρα όπου πολλά σωματεία είτε έχουν αποφασίσει είτε προσανατολίζονται για 24ωρη απεργία ενάντια στον προϋπολογισμό λιτότητας. Αυτή η πρόταση έπρεπε, κατά τη γνώμη μας, να τεθεί υπόψη των 200 συναδέλφων, που ήταν παρόντες στη συνέλευση κι όχι να υποκατασταθεί εθιμοτυπικά και υποκριτικά εν τέλει, με την αόριστη «εξουσιοδότηση» περί απεργιών. Το ΔΣ, λοιπόν, εξουσιοδοτήθηκε. Θα αποφασίσει να κηρύξει απεργία; Ιδού η Ρόδος....

Η ΕΣΠΗΤ πιστεύουμε ότι μπορεί να παίξει ρόλο στην οργάνωση της απεργίας από την ΠΟΕΣΥ, τις Ενώσεις Συντακτών, τις άλλες Ενώσεις στον Τύπο και τα ΜΜΕ. Έγκαιρα, ώστε να υπάρχει καλή προετοιμασία για μια επιτυχημένη κινητοποίηση.

Απροστάτευτος ο κλάδος λόγω συνδικαλιστικής πολυδιάσπασης

Λίγο η δικαιολογία των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης, λίγο ο «αέρας» που πήραν οι εργοδότες από τα θερινά κακά μαντάτα του λουκέτου στον Ελεύθερο Τύπο και στον City και πολύ περισσότερο η αδυναμία των συνδικαλιστικών ενώσεων του Τύπου να δράσουν άμεσα, συντονισμένα και αποτελεσματικά (με το Διασωματειακό να αποτελεί «μουσειακό» φορέα, την ΕΣΗΕΑ να αδυνατεί να βγάλει προεδρείο, την ΕΣΠΗΤ να ταλανίζεται από προσωπικές έριδες στο Δ.Σ. και τους λοιπούς να ακολουθούν, ίσως με φωτεινή εξαίρεση τη στάση των τεχνικών τηλεόρασης), ο κλάδος του κόσμου της δουλειάς στα ΜΜΕ έχει μείνει έκθετος.

Τα περιστατικά εργοδοτικής αυθαιρεσίας, μαζικών απολύσεων χωρίς κανένα όνειδος, ή καταπάτησης όσων εργασιακών δικαιωμάτων έχουν μείνει στους εργαζόμενους είναι συντονισμένα και η ανυπαρξία αντίδρασης –εκτός των συνελεύσεων των εργαζομένων- αναδεικνύει για ακόμη μια φορά την ανάγκη για συντονισμό της δράσης και το «χτίσιμο» ενός ενιαίου και δυνατού Συνδικάτου Τύπου, που δεν θα συνδιαχειρίζεται, αλλά θα πολεμά εμπράκτως για το δίκιο όλων των εργαζόμενων στα ΜΜΕ.

• Tα πράγματα ειδικά στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα έχουν ξεφύγει εντελώς: η εθελούσια στο τμήμα ειδήσεων της τηλεόρασης του ΑΝΤ1 έχει πετσοκόψει βοηθητικό προσωπικό, σκηνοθέτες, επιμελητές, αλλά και δημοσιογράφους, ενώ στο ραδιόφωνο του ίδιου ομίλου, δημοσιογράφοι και τεχνικοί έχουν περιοριστεί στο 1/10 της δύναμής τους, με διάφορα «τεχνάσματα» της εργοδοσίας. Παρά τις εκκλήσεις των εκπροσώπων των εργαζομένων προς την ΕΣΗΕΑ, η επίσημη δικαιολογία της σκιώδους πλέον Ένωσης ήταν «αφού πρόκειται για εθελούσια, τι άλλο να γίνει;». Τρεις οι απολυμένοι και από την εκπομπή του golden boy Ν. Ευαγγελάτου, χωρίς να «ανοίξει μύτη». Από κοντά και η Νίκη Εκδοτική του Ομίλου, που όπως καταγγέλλεται έχει απολύσει 20 εργαζόμενους ενώ οι υπόλοιποι πιέζονται να δουλεύουν υπερωρίες και μάλιστα απλήρωτες για να βγαίνει η δουλειά.

• Ίδιο σκηνικό φημολογείται και στο Star, παρά το γεγονός ότι δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμη κάτι στα σίγουρα.

• Κύμα μαζικών αποχωρήσεων στο νέο City, ο οποίος μετονομάσθηκε σε Βήμα FM. Ο νέος ιδιοκτήτης του Ρέστης τον εντάσσει στον ΔΟΛ, διώχνοντας τους εργαζόμενους που είχαν αποκλειστική απασχόληση στο σταθμό μέχρι τώρα και απασχολώντας στελέχη του συγκροτήματος.

• Καρέκλες φημολογείται ότι έχουν αρχίσει να «τρίζουν» και στον Flash, καθώς τα συμφέροντα του κου Λαυρεντιάδη ορίζουν νέα πρόσωπα ημετέρων.

• Το κλίμα αυτό των ραδιοτηλεοπτικών περνά και στα περιοδικά. Στην εταιρεία Forum που εκδίδει διάφορα b2b περιοδικά, εκπαραθυρώθηκαν 8 εργαζόμενοι, μεταξύ των οποίων 3 συντάκτες (αλήθεια, η ΕΣΠΗΤ που ήταν;).

• Την ίδια στιγμή, ελάχιστη ήταν η αντίδραση για τους 3 απολυμένους από το περιοδικό «Ιδανικό Σπίτι».

• Μετά τη λήξη του συμβολαίου με την Ελευεθροτυπία είναι άδηλο το μέλλον του περιοδικού Grazia, ενώ οργιάζουν οι φήμες στις Αττικές Εκδόσεις ότι το περιοδικό θα κλείσει και είναι διάχυτος ο φόβος ότι οι 18 εργαζόμενοί του θα μείνουν στον «αέρα».

• Το Διεθνές Δίκτυο Μέσων συνεχίζει να καθυστερεί 3-5 μήνες τις πληρωμές μισθών στα ξενόγλωσσα περιοδικά που εκδίδει, ενώ έχει αναστείλει την έκδοση εφημερίδων, όπως τη βουλγαρόφωνη Ατίνσκι Βέστι, κρατώντας όμηρους τους εργαζόμενους σε αυτές, αφού ούτε τους πληρώνει, ούτε τους απολύει!

• Και πώς να ξεχάσει κανείς το «μπάχαλο» με τους συμβασιούχους της ΕΡΤ, αποτέλεσμα και αυτό της «σοσιαλιστικής» πολιτικής του ΠΑΣΟΚ της πράσινης ανάπτυξης!

Νέα… ενοποίηση φτώχειας- Σχέδιο για ένα Ταμείο Μισθωτών

«Υπάρχει ένας αυτοματισμός. Κάθε ένας που θέτει θέμα ασφαλιστικού, να στρέφεται εναντίον του κόσμου. Παρουσιάζουν το ασφαλιστικό συνδεδεμένο με μια αντιλαϊκή προσέγγιση και μια επίθεση ενάντια στα συμφέροντα του λαού. Υπάρχει ένα κινδυνολογικό πλέγμα που δεν επιτρέπει να μιλήσει κανείς όπως πρέπει να μιλήσει για το ασφαλιστικό». Αυτά είπε ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος, μιλώντας στις 13/11 στον Φλας, σε μια από τις πολλές προσπάθειές του να μας πείσει κι αυτός – όπως τόσοι πολλοί προκάτοχοί του - ότι η νέα... επέμβαση στο ασφαλιστικό σύστημα θα γίνει «για το καλό μας». Το κινδυνολογικό πλέγμα που επικαλείται ο νέος υπουργός του ΠΑΣΟΚ δεν προκύπτει αυθαίρετα, αλλά απλώνεται από τα νέα εφιαλτικά σενάρια που ήδη διαρρέουν γύρω από τη νέα επιχείρηση... αναστύλωσης του γκρεμισμένου ασφαλιστικού.

Το χορό άνοιξαν οι «προτάσεις» του ΟΟΣΑ, που ειδικά για το ασφαλιστικό ζήτησε από την κυβέρνηση «να δράσει άμεσα με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στο δημοσιονομικό τομέα, στο σύστημα υγείας και τις συντάξεις, για την αντιμετώπιση της γήρανσης του πληθυσμού». Ο (νέος) κύβος, λοιπόν, ερρίφθη.

Από την άλλη, έχουμε σε εξέλιξη τις ενορχηστρωμένες προσπάθειες κυβέρνησης και ΕΕ για τη δημιουργία κλίματος διάλυσης, όταν μόλις πριν από ένα χρόνο η προηγούμενη κυβέρνηση, υπό τις ευλογίες των ΕΕ-ΟΟΣΑ κ.α., εφάρμοσε το νόμο Πετραλιά, που δήθεν θα έσωζε τα ταμεία. Λίγα χρόνια νωρίτερα, είχε προηγηθεί ο νόμος Ρέππα, ενώ τώρα όλα δείχνουν νέο νόμο Λοβέρδου.

Στο στόχαστρο θα μπει οτιδήποτε έχει παραμείνει όρθιο από τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζόμενων. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα ταμεία άδειασαν από τις... συντάξεις πείνας που χορηγούν, όταν περίπου το 50% των συνταξιούχων δεν παίρνει πάνω από 600 ευρώ. Συνολικά, μας λένε, η δαπάνη για τις συντάξεις μόνο, χωρίς τις πληρωμές για φάρμακα και νοσοκομεία, φτάνει στα 32,5 δισ. ευρώ το χρόνο, δηλαδή το 13,5% του ΑΕΠ, μια επίδοση που έχει... τρελάνει την Κομισιόν που ζητεί μέτρα εδώ και τώρα. Μέτρα για το…φέρετρο στο οποίο θα θάψουν τα εργατικά δικαιώματα.

Ο νόμος Πετραλιά, λοιπόν, όχι μόνο δεν ανατρέπεται, αλλά θα εμπεδωθεί και θα εμπλουτιστεί! Όπως φαίνεται, η κυβέρνηση προσανατολίζεται σε μια σειρά αντεργατικών μέτρων, στην ίδια συνταγή αυτών της ΝΔ:

- Νέες ενοποιήσεις ταμείων, με απώτερο στόχο την κατάργηση όλων των υπαρχόντων και συνένωσή τους σε ένα ταμείο μισθωτών. Επίσης, θα δημιουργηθούν ταμεία αυτοαπασχολούμενων και αγροτών. Αυτό σημαίνει κατάργηση ακόμα και του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, όπως το κατάντησε ο νόμος Πετραλιά

- Εξίσωση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση ανδρών και γυναικών στο Δημόσιο. Πρόκειται για επιταγή της Κομισιόν, που συνεπάγεται αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης των μητέρων από 5 έως 17 χρόνια.

- Κατάργηση της πλειοψηφίας των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων και καθιέρωση νέας, πετσοκομμένης λίστας.

- Κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων με τη μορφή της εθελουσίας εξόδου.

- Κίνητρα παραμονής στην εργασία και αύξηση του πέναλτι πρόωρης εξόδου στο Δημόσιο.

- Κατάργηση της υποχρεωτικής συνταξιοδότησης στο 58ο έτος (με 35ετία) σε ΔΕΚΟ-τράπεζες και στο 60ό στο Δημόσιο.

Στα μέσα Νοεμβρίου, ο υπουργός Εργασίας έδωσε και το στίγμα της διαδικασίας που θα ακολουθήσει για να νομιμοποιήσει τη νέα λεηλασία των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων. «Είναι απαραίτητο να δοθούν συνολικές αλλά και επιμέρους λύσεις, διαμέσου, βεβαίως, ενός διεισδυτικού κοινωνικού διαλόγου». Κάθε αντεργατική «μεταρρύθμιση» θέλει και το... διάλογό της. Και βέβαια, τους πρόθυμους συνδαιτυμόνες, που δεν είναι άλλοι από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που αποδέχθηκαν το πρώτο… γεύμα στις 23 Νοεμβρίου. Όλοι τους όμως λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο…

Νέο επεισόδιο στο σίριαλ εκφυλισμού του συνδικαλισμού

Τα μέλη της ΕΣΠΗΤ ενημερώθηκαν πρόσφατα ότι έχουν κληθεί κατηγορούμενοι από τον εισαγγελέα ο πρόεδρος της ΠΟΕΣΥ και ο πρόεδρος της ΕΣΠΗΤ. Η υπόθεση φαίνεται να αφορά τις οικονομικές συναλλαγές της Ομοσπονδίας, που μερικοί υποστηρίζουν ότι δεν μπορεί να τις υλοποιεί (δηλαδή ούτε να πληρώνει... υπαλλήλους) διότι η Διοίκησή της είναι παράνομη. Το θέμα κρατάει από παλιά και θα ασχοληθούμε την επόμενη φορά με αυτό.
Επί του παρόντος πρέπει να πούμε ότι απορρίπτουμε εντελώς οποιαδήποτε πρακτική βάζει τους δικαστές στα συνδικαλιστικά σωματεία. Απορρίπτουμε εντελώς οποιαδήποτε πρακτική προσπαθεί να ποινικοποιήσει συνδικαλιστικές (καλές ή κακές) επιλογές. Οποιοσδήποτε κατηγορεί Διοικήσεις σωματείων και Ομοσπονδιών, έχει μία μόνο λύση: προσφυγή και απεύθυνση στον κόσμο των σωματείων, στα μέλη των Ενώσεων. Οτιδήποτε εμπλέκει τους δικαστές είναι εκ του πονηρού και αποσκοπεί απλώς στην ανωμαλία και στη μη-λειτουργία των συνδικάτων.
Πρέπει όμως να πούμε και κάτι ακόμη. Τα φαινόμενα αυτά είναι φαινόμενα εκφυλισμού του συνδικαλισμού που γνωρίζουμε τις τελευταίες δεκαετίες. Όταν η «καρέκλα» δεν είναι το μέσο για να υπερασπιστούν οι εκλεγμένοι τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά γίνεται αυτοσκοπός ή αφετηρία για άλλες βλέψεις, τότε το πράγμα δεν πάει καλά. Και αρχίζει ένα γαϊτανάκι όπου όλα τα σοβαρά μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα ή γίνονται πάρεργο, οι παλιές συμμαχίες σπάνε, οι διώκτες γίνονται διωκόμενοι και αντιστρόφως, η γραφειοκρατία απογειώνεται. Και τότε οι εργαζόμενοι μένουν ανυπεράσπιστοι, απογοητεύονται, αποστασιοποιούνται. Μήπως όλα (μα όλα) τα παραπάνω δεν τα έχουμε δει και στην ΕΣΠΗΤ και στην ΠΟΕΣΥ; Μήπως δεν τα έχουμε δει και σε όλα τα σωματεία του Τύπου;...

Απολύσεις στη Νίκη Εκδοτική

"Όταν είχατε κέρδη δεν μας δώσατε κι εμάς". Στη φράση αυτή μιας εργαζόμενης από τη Νίκη Εκδοτική συμπυκνώνεται η ουσία του κύματος απολύσεων που έχουν εξαπολύσει οι εργοδότες του Τύπου, επικαλούμενοι την οικονομική κρίση. Χθες, 19/11 έξω από τις εγκαταστάσεις της εταιρείας Νίκη Εκδοτική, συνδικαλιστές και εργαζόμενοι από διάφορους χώρους, μαζί με απολυμένες εργαζόμενες της επιχείρησης διαμαρτυρήθηκαν για τις απανωτές απολύσεις, αλλά και τις συνθήκες δουλειάς.
Όπως καταγγέλεται, από το καλοκαίρι έχουν απολυθεί πάνω από 20 εργαζόμενοι, ενώ οι υπόλοιποι πιέζονται να δουλεύουν υπερωρίες και μάλιστα απλήρωτες, για να βγαίνει η δουλειά. Μιλάμε για μια επιχείρηση του Ομίλου Κυριακού (Antenna, Δάφνη Επικοινωνίας κ.λπ.), η οποία εκτυπώνει τα περιοδικά του Ομίλου, αλλά και πολλές άλλες εκδόσεις. Η εργοδοσία του Ομίλου έχει εξαπολύσει εδώ και ένα έτος μια μεγάλη μείωσης προσωπικού, οδηγώντας εργαζόμενους σε εθελούσιες εξόδους σε όλα τα μέσα που ελέγχει. Το δημοσιογραφικό προσωπικό στο ραδιόφωνο του ANT'1 έχει συρρικνωθεί στο 1/10, ενώ στο τμήμα ειδήσεων της τηλεόρασης του ANT'1 η περίφημη "εθελούσια" περιέκοψε τεχνικούς, σκηνοθέτες, επιμελητές και βοηθητικό προσωπικό, με αποτέλεσμα το τμήμα ειδήσεων να δουλεύει με σύνθεση... Αργίας (με τη "βοήθεια" της ανυπαρξίας ενιαίας συνδικαλιστικής εκπροσώπησης στα ΜΜΕ).
Είναι ένα μέρος του γενικότερου σχεδίου στις επιχειρήσεις των ΜΜΕ να μετακυλήσουν τα βάρη της "κρίσης" στις πλάτες των εργαζομένων, καθιστώντας τους "υπεύθυνους" για την όποια μείωση κερδών. Αφού όλα τα προηγούμενα χρόνια εξαγόρασαν εκδόσεις και μέσα, κερδοσκόπησαν ασύστολα φορτώνοντας τις επιχειρήσεις τους με κάθε είδους δραστηριότητα, σήμερα βλέποντας το συνολικό τζίρο της διαφήμισης να μειώνεται, βιάζονται να ξεφορτωθούν εργαζόμενους, όπως οι παλιοί καπετάνιοι πέταγαν στη θάλασσα τη σαβούρα σε περίπτωση τρικυμίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ οι εργαζόμενοι θεωρούνται "βάρος" για τις επιχειρήσεις, την ίδια ώρα ξοδεύονται εκατομμύρια σε χορηγίες, εκδηλώσεις προβολής, γεγονότα όπως καλλιστεία κ.λπ., αλλά και καλοπληρωμένα συμβόλαια αστέρων.
Παραστάσεις σαν αυτή έξω από τις εγκαταστάσεις της Νίκης, πρέπει να αποτελέσουν την απάντηση σε κάθε απόλυση εργαζόμενου. Τα σωματεία του Τύπου έχουν χρέος να οργανώσουν και να συντονίσουν την απάντηση ενάντια στους μεγάλους ομίλους των ΜΜΕ, παρεμβαίνοντας όπου γίνονται περικοπές θέσεων εργασίας.
Καμία απόλυση να μην γίνεται δεκτή.
Κάθε παραβίαση εργασιακού δικαιώματος να συναντά οργανωμένη αντίδραση.

Η αγωνία ενός συμβασιούχου στην ΕΡΤ

"Εδώ και επτά χρόνια το ξυπνητήρι εμμονικά χτυπά στις 5 το χάραμα. Αφύπνιση και δρόμο για την ΝΕΤ. Στο αέρα στις 5.45 π.μ. και μόνο φέτος στις 6.30 π.μ. Τετράωρη στήριξη του «αέρα» παντοιοτρόπως – ζωντανές συνδέσεις, αίθουσα σύνταξης για έκτακτα γεγονότα, αγωνιώδης ανάγνωση των εφημερίδων με την τσίμπλα στο μάτι για το… τι τρέχει και ιώβειο επιμονή στις συνομιλίες με τους τηλεθεατές που σε βρίζουν γιατί σε θεωρούν «κηφήνα» του δημοσίου… Επιστροφή στο γραφείο για σύσκεψη, προτάσεις για θεματολογία, ατζέντα για τους προσκεκλημένους,πολύωρες αναμονές για το στήσιμο της εκπομπής της επόμενης μέρας, παρακολούθηση δελτίων ειδήσεων από την τηλεόραση,το ραδιόφωνο και το διαδίκτυο, αναχώρηση για το σπίτι κατά τις 4 το απόγευμα, με το ραδιόφωνο ενσωματωμένο στο αυτί σου συνεχώς. Αυτό, λοιπόν, είναι το «χαλαρό» ωράριο ενός συμβασιούχου στην ΕΡΤ που ζει με τον… εφιάλτη το ξυπνητήρι από 1ης Γενάρη 2010 να μην χρειάζεται να χτυπά πια... Όχι γιατί αλλάζουν οι συνθήκες εργασίας επί το βέλτιστον, αλλά γιατί τότε λήγουν οι συμβάσεις έργου στην κρατική τηλεόραση.
Πρόκειται για 1300 εργαζομένους (δημοσιογράφοι, διοικητικοί υπάλληλοι και τεχνικοί), οι οποίοι προσφέρουν την εργασία τους στην Δημόσια Τηλεόραση από 2 έως και 8 χρόνια, πολλές φορές στη ίδια εκπομπή, στο ίδιο πόστο… Χωρίς δώρα, επιδόματα, άδειες, χωρίς υπαγωγή σε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και χωρίς αυξήσεις…
Ωστόσο για την Διοίκηση ή την μέχρι πρότινος πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών (λέγε με Προκόπη Παυλόπουλο) δεν καλύπταμε πάγιες και διαρκείς ανάγκες… Δικό του εφεύρημα ήταν η υποχρεωτική τρίμηνη διακοπή, μετά από 24μηνη εργασία για να μην στοιχειοθετείται δικαίωμα νομιμότητας. Όμως αυτοί που πίνουν νερό στο όνομα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,όταν μιλούν για εργασιακά δικαιώματα κάνουν λάστιχο τις κοινοτικές ντιρεκτίβες. Ξεχνούν, λοιπόν, ότι υπάρχει Ευρωπαϊκή Οδηγία σύμφωνα με την οποία οι συμβάσεις έργου, όταν ανανεώνονται πέραν της μιας φοράς, πρέπει να μετατρέπονται αυτομάτως σε αορίστου χρόνου. Επίσης αυτοί που βάζουν τις υπογραφές τους πρέπει να γνωρίζουν και το περιεχόμενο του κειμένου. Στην σύμβαση που υπέγραψε η ΕΣΗΕΑ με τη Διοίκηση της ΕΡΤ, συναποφασίστηκε να υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη ΤΣΠΕΑΘ για όσους εργάζονται τρία συνεχή έτη ή πέντε διακεκομμένα… Τότε γιατί στην ΕΡΤ υπάρχουν δημοσιογράφοι με μπλοκάκι και ΙΚΑ;
Σε 1300 συμβασιούχους μας δείχνουν το δρόμο της εξόδου… Μέσα από μια ομίχλη διαρροών και εκβιασμών… Ο απερχόμενος Πρόεδρος της ΕΡΤ, ενώ υπέγραφε μεσούσης της προεκλογικής περιόδου 70 περίπου νέες ετήσιες συμβάσεις την ίδια στιγμή δεν ανανέωνε τις συμβάσεις συναδέλφων που διέκοψαν την εργασία τους τον Ιούνιο… Στην αρχή διαβεβαίωνε στους διαδρόμους του ραδιομεγάρου, ότι η τάξη θα αποκατασταθεί μετά την εκλογική αναμέτρηση. Τι κι αν ο ίδιος δεν θα είχε θεσμικό χαρακτήρα… Έπεα πτερόεντα… Όσο για την νέα κυβέρνηση, δηλώνει άγνοια, ζητά ενημέρωση και χρόνο. Ζητά από τον κ. Παναγόπουλο να παραμείνει έως ότου διορισθεί μεταβατική διοίκηση και διεξαχθεί διαγωνισμός για την ανάδειξη νέου Προέδρου… Θέλει ενημέρωση χωρίς ωστόσο να προσκαλεί στο τραπέζι του διαλόγου τους «Θεσμικούς» φορείς ΕΣΗΕΑ, ΠΟΕΣΥ, ΠΟΣΠΕΡΤ…
Όμως ο χρόνος δεν δικαιολογεί ολιγωρίες. Ένας μήνας απέμεινε και εμείς οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι οφείλουμε να γνωρίζουμε τι μας ξημερώνει. Πραγματοποιήσαμε μια 24ωρη απεργία μαζί με τους συμβασιούχους του ευρύτερου δημόσιου τομέα, συντονίσαμε τα βήματα μας με τους συναδέλφους μας τεχνικούς και έτσι πρέπει να πορευτούμε στο μέλλον, παρά τις διαχωριστικές αντιλήψεις που υφέρπουν.
Όσο για την αντίληψη περί εκκαθάρισης μητρώου των δημοσιογράφων (όντως υπάρχουν αργόμισθοι, κηφήνες, τριπλοθεσίτες στο δημόσιο, αποκλειστικά συμβόλαια κλπ…) να υπενθυμίσω πως ακόμη είμαι δημοσιογράφος στην ΕΡΤ. Όταν θα γίνω διευθυντής, μέλος της διοίκησης ή μάνατζερ της Δημόσιας Τηλεόρασης θα …ξεσκαρτάρω τις λίστες. Προς το παρόν με… ξεσκαρτάρουνε…"

Όμηροι στα κάτεργα των ΜΜΕ της Πάτρας

Τραγική παραμένει η εργασιακή κατάσταση σε εφημερίδες της Πάτρας, λίγες μόνο εβδομάδες μετά την απεργία δημοσιογράφων και τεχνικών στις 4 εφημερίδες (ΗΜΕΡΑ, ΑΛΛΑΓΗ, ΣΗΜΕΡΙΝΗ, ΓΕΓΟΝΟΤΑ) που εξακολουθούν να έχουν απλήρωτους (2 έως 7 μήνες) τους εργαζομένους.
Όπως λένε οι συνάδελφοι εκεί: Στη ΣΗΜΕΡΙΝΗ η εργοδοσία δεν έχει πληρώσει τίποτε, παρά τις υποσχέσεις. Στην ΑΛΛΑΓΗ ο εκδότης έχει επιλέξει να βγάζει ολόκληρη εφημερίδα απασχολώντας έναν… αθλητικογράφο (τι έγινε εκείνη εκείνη η ρύθμιση που επιβάλλει δύο συντάκτες τουλάχιστον;) και υποχρεώνοντας τεχνικούς να κατεβάζουν θέματα από το ίντερνετ. Στα ΓΕΓΟΝΟΤΑ, οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να παίρνουν ένα χαρτζιλίκι 50 ευρώ την εβδομάδα.
Στο μεγάλο μπαμ της Πάτρας, στην εφημερίδα ΗΜΕΡΑ (που ο ιδιοκτήτης της ανέστειλε την έκδοσή της αμέσως μετά την απεργία δημοσιογράφων και τεχνικών) συνεχίζεται η κατάσταση ομηρίας των εργαζομένων, που ούτε δουλειά έχουν, ούτε και απολυμένοι είναι όμως. Η εργοδοσία ψάχνει τώρα να βρει τρόπους να δώσει περίπου το ένα τρίτο των συνολικών νόμιμων αποζημιώσεων. Οι άρπαγες σε όλο τους το μεγαλείο.
Παρόλο όμως που ο ιδιοκτήτης της ΗΜΕΡΑΣ έχει αναστείλει την έκδοσή της, οι εργαζόμενοι κατάφεραν να βγάλουν ένα φύλλο, την «ΗΜΕΡΑ των εργαζομένων» και το μοίρασαν στην κεντρική πλατεία της Πάτρας την Παρασκευή 13 Νοέμβρη, ενώ τη Δευτέρα 16 Νοέμβρη πηγαίνουν στην Αθήνα, στο υπουργείο Εργασίας, όπου έχει οριστεί τριμερής συνάντηση.
Η Πάτρα που έχει χτυπηθεί σκληρά από την ανεργία, την αποβιομηχάνιση, το κλείσιμο επιχειρήσεων, είναι ένα καζάνι που βράζει. Τώρα είναι η στιγμή ο αγώνας των εργαζομένων στα ΜΜΕ να συναντηθεί με την αγωνία όλων των εργαζομένων της πόλης. Είναι η στιγμή να διοργανωθεί μια παμπατραϊκή κινητοποίηση που θα απαιτήσει λύσεις εδώ και τώρα, για όλους τους εργαζόμενους. Να γίνει έτσι η αρχή για συντονισμένο αγώνα και ενιαία κίνηση, να πουν ένα μεγάλο «φτάνει πια!» στη φτώχεια, την απαξίωση, την ανεργία, τη μιζέρια στην οποία τους έχει καταδικάσει η πολιτική των κυβερνήσεων του δικομματισμού εδώ και πολλά χρόνια. Η ιδέα έχει πέσει στο τραπέζι, αλλά κανένας φορέας δεν θέλει να ακούσει μια τέτοια μεγάλη κίνηση (γιατί προφανώς από τη φωνή και τη δύναμη των εργαζόμενων δεν έχουν να φοβηθούν μόνο η κυβέρνηση και οι εργοδότες…).

Στους δρόμους οι συμβασιούχοι - Επί ποδός 1.000 συμβασιούχοι της ΕΡΤ

Πολύ πριν από τις... εκατό μέρες της η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έδειξε το πιο σκληρό της πρόσωπο απέναντι στους πιο κακοπληρωμένους και με χειρότερες συνθήκες εργαζόμενους, τους χιλιάδες συμβασιούχους και εργαζόμενους σε προγράμματα Stage. Την ίδια ώρα που δισσεκατομμύρια χαρίζονται στις τράπεζες, στους εργαζόμενους προσφέρονται απολύσεις και ανεργία!

Με το πρόσχημα της "αναξιοκρατίας" η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ φορτώνει αδίστακτα, ελλείμματα και χρέος, την κρίση του κεφαλαίου στον κόσμο της δουλειάς, προωθεί χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, πετώντας στο δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους των προγραμμάτων Stage, συμβασιούχους (μεταξύ των οποίων και περίπου 1.000 συμβασιούχοι στην ΕΡΤ, από όπου και η φωτογραφία), συμβασιούχους έργου, ελαστικά εργαζόμενους. Την ίδια στιγμή, πολλαπλασιάζονται οι εργαζόμενοι με το περιβόητο "μπλοκάκι" (ΔΠΥ), προκηρύσσοναι εκατοντάδες θέσεις μερικής απασχόλησης σε δήμους και μεθοδεύεται η υλοποίηση των stage στον ιδιωτικό τομέα ως... δώρο στην εργοδοσία, που θα κάνει πάρτι πλέον ελαστικοποιώντας παραπέρα τις εργασιακές σχέσεις.

Το ΠΑΣΟΚ πρωτοστάτησε στην επέκταση της ελαστικής εργασίας. Επί των ημερών του, ξεκίνησαν τα stage, δημιουργήθηκε το νομικό πλαίσιο για τις εργολαβικές εταιρείες (βλ. και υπόθεση Κούνεβα), γιγαντώθηκαν οι συμβασιούχοι, εφευρέθηκαν πλήστοι τρόποι και ρυθμίσεις για να μην μπορούν οι ελαστικά εργαζόμενοι να διεκδικήσουν το αναφαίρετο δικαίωμά τους στη σταθερή και μόνιμη εργασία. Σήμερα προσπαθεί να στρέψει κατηγορίες ελαστικά εργαζομένων τη μία απέναντι στην άλλη, ή το σύνολο της κοινωνίας ενάντια στους υποτίθεται "βολεμένους" συμβασιούχους ή εργαζόμενους σε stage.

Όμως η επίθεση που μεθοδεύει η κυβέρνηση είναι συνολική: ετοιμάζει ακόμη μεγαλύτερη μείωση του δημόσιου τομέα και ακόμη πιο "αντιδραστική" λειτουργία του όπου δημόσιου απομείνει, με επιχειρηματικά ανταποδοτικά κριτήρια, πογκρόμ απολύσεων συμβασιούχων, πάγωμα των μόνιμων προσλήψεων λόγω περικοπών, άνοιγμα του δρόμου για τη μαζική είσοδο των ιδιωτών και των εργολάβων.

Οι απολύσεις είναι υπόθεση όλης της κοινωνίας, όλου του εργατικού κινήματος. Καλούμε το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα να προχωρήσει σε απεργίες ενάντια στις απολύσεις. Για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για να μη διαλυθούν οι δημόσιες υπηρεσίες. Να παλέψουμε όλοι μαζί για να καταργηθεί η ομηρία χιλιάδων εργαζομένων και η διαιώνιση του εργασιακού μεσαίωνα. Ο ενιαίος αγώνας των εργαζόμενων απαιτεί και ενιαία συνδικαλιστική οργάνωση για όλους. Τα σωματεία να καλύπτουν όλους τους εργαζόμενους σε κάθε χώρο, ανεξάρτητα από την τυπική εργασιακή τους σχέση και όχι να αναπαράγουν τη διάσπαση και τον κατακερματισμό.

Η αγωνιστική απάντηση χιλιάδων ελαστικά εκμεταλλευόμενων εργαζόμενων, δημιουργεί τις πρώτες ρωγμές στην αντεργατική επίθεση της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Οι απεργίες και οι μαζικές διαδηλώσεις τους, δείχνουν ότι μπορεί να ανατραπεί η πολιτική αυτή. Είναι επιτακτικό να διεκδικήσουμε όλοι οι εργαζόμενοι μαζί:

- Καμιά απόλυση - Μόνιμη και σταθερή δουλειά- Πλήρη ασφαλιστική κάλυψη για όλους.

- Κατάργηση των προγραμμάτων stage και κάθε μορφής ελαστικής εργασίας σε Δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

- Καμιά εργασία του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα να μην ανατίθεται σε ιδιώτες και εργολάβους. Θέλουμε δημόσιο τομέα που να εξυπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τα συμφέροντα των ιδιωτών, των προμηθευτών και κάθε είδους ρουσφετιών.

- Μαζικοί διορισμοί μόνιμου προσωπικού για να καλύπτει το δημόσιο όλες τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.